Kalguksu (칼국수) to koreańska zupa z makaronem pszennym krojonym nożem z płata ciasta. Nazwa opisuje sposób przygotowania makaronu, a bulion i dodatki mogą się różnić. W tej wersji świeże nitki gotują się w klarownym wywarze z suszonych sardeli, wodorostów dashima i rzodkwi koreańskiej, razem z cienko pokrojoną wołowiną, ziemniakiem, dynią koreańską i shiitake. Cztery miski wykańcza się dymką, paskami jajka i prażonym gim. Forma prostokąta ułatwia uzyskanie pasków o podobnej długości, a równa grubość pomaga im gotować się w tym samym tempie. Po złożeniu płata nie dociskać go mocno, bo warstwy mogą się zlepić; luźne złożenie pozwala łatwo rozdzielić świeże nitki.
Ciasto powstaje z mąki pszennej, jajka, wody i soli. Po krótkim wyrabianiu potrzebuje pół godziny odpoczynku; dzięki temu łatwiej rozwałkować je cienko i pokroić równo. Nitki mają około 2 mm szerokości. Dodatkowa, odważona mąka zapobiega sklejaniu, lecz jej nadmiar trzeba strząsnąć, aby bulion nie zrobił się mętny ani zbyt gęsty. Przykrycie zapobiega obsychaniu powierzchni ciasta w czasie odpoczynku. Przygotowanie warzyw podczas tej przerwy pozwala wykorzystać czas, ale surowe mięso należy trzymać osobno i wyjąć z chłodu dopiero przed krojeniem.
Bulion buduje się warstwowo: najpierw praży się sardele, potem gotuje je z rzodkwią, a wodorosty dodaje dopiero na ostatnie pięć minut. Po odcedzeniu składników płyn pozostaje klarowny i ma morski, wytrawny smak. Guk-ganjang, koreański sos sojowy do zup, doprawia go inaczej niż zwykły sos sojowy; jego jasny kolor pomaga zachować przejrzystość zupy. Prażenie suszonych sardeli na sucho wydobywa aromat, ale nie powinno ich przypalić. Wodorosty gotowane dłużej mogłyby wpłynąć na smak i klarowność płynu, dlatego dodaje się je pod koniec. Odcedzenie usuwa też drobne cząstki, które inaczej pozostałyby w misce.
Aehobak to koreańska odmiana dyni letniej o delikatnym miąższu. Jeżeli nie jest dostępna, można użyć tej samej masy zwykłej cukinii, pokrojonej w cienkie słupki. Koreańska rzodkiew mu pozostaje składnikiem wywaru i po odcedzeniu jest wyrzucana. Suszone shiitake należy krótko opłukać i pokroić. Nie zastępować ich innym grzybem bez zmiany smaku bulionu. Jajeczny placek powinien być cienki, aby po pokrojeniu łatwo ułożyć go na wierzchu zupy. Do krojenia warzyw i jajek używać umytej deski oraz noża; po pracy z surową wołowiną dokładnie umyć przybory i powierzchnię roboczą.
Ważna jest kolejność gotowania dodatków. Wołowina, ziemniaki i grzyby trafiają do odcedzonego bulionu wcześniej niż świeży makaron, ponieważ potrzebują dłuższego gotowania. Ziemniaki powinny być pokrojone równo i prawie miękkie, zanim do garnka trafią nitki oraz dynia. Makaron gotuje się około 5–7 minut, do miękkości z lekkim sprężystym oporem. Wałkować równomiernie od środka ku brzegom, pilnując grubości około 2 mm. Luźne złożenie płata ułatwia cięcie wielu nitek jednym ruchem, ale paski trzeba po nim rozdzielić. Nadmiar mąki strząsnąć tuż przed gotowaniem.
Po dodaniu makaronu mieszać delikatnie od dna. Jego skrobia naturalnie zagęszcza bulion, a silne wrzenie mogłoby uszkodzić cienkie nitki. Jeśli płat ciasta lub pokrojony makaron zaczyna się sklejać, podsypać go lekko pozostałą odmierzoną mąką i rozdzielić przed gotowaniem. Nadmiar zawsze strząsnąć. Łagodne wrzenie pozwala wołowinie ugotować się bez gwałtownego poruszania bulionu. Pianę zebrać łyżką, zanim płyn stanie się mętny. Przed dodaniem makaronu sprawdzić ziemniak: ma być prawie miękki, lecz jeszcze zachować kształt podczas dalszego gotowania.
Jajeczny placek usmażyć osobno na cienkiej warstwie neutralnego oleju, ostudzić i pokroić w paski. Dymkę i prażony gim dodać przy podaniu, aby zachowały świeży aromat i teksturę. Zupę podawać natychmiast: świeży makaron nadal wchłania płyn, gdy stoi w bulionie. Nie wrzucać wszystkich nitek w jedną zwartą bryłę. Luźne porcje łatwiej rozdzielić łyżką, a mieszanie od dna ogranicza przywieranie. Dynię dodać razem z makaronem, by zmiękła, ale nie rozpadła się podczas gotowania.
Wołowinę trzymać w lodówce do chwili przygotowania i używać czystych przyborów po kontakcie z surowym mięsem. Resztki przełożyć do płytkiego pojemnika i schłodzić w ciągu dwóch godzin, a przy temperaturze otoczenia powyżej 32 °C w ciągu godziny. Przechowywać w lodówce o temperaturze najwyżej 4 °C przez 3–4 dni; przed jedzeniem podgrzać do 74 °C. Makaron po przechowaniu zmięknie i wchłonie część bulionu. Paski jajka, dymkę i gim rozłożyć równomiernie między cztery miski. Nie gotować zupy długo po doprawieniu, bo świeży makaron będzie nadal mięknąć. Jeśli zupa ma być przechowywana, szybko ją schłodzić; po podgrzaniu tekstura makaronu będzie bardziej miękka.