Gomtang to koreańska zupa na bulionie wołowym. Skład i sposób przygotowania zależą od regionu oraz przepisu. Ta strona przedstawia konkretny wariant zapisany w źródle poświęconym kuchni Naju, a nie jedyną wersję gomtangu.
Koreański Portal Wiedzy Tradycyjnej, zawierający materiały Administracji Rozwoju Obszarów Wiejskich (RDA), klasyfikuje gomtang z Naju jako danie z prowincji Jeolla Południowa. W opisie najpierw gotuje się kości, łączy kilka porcji wywaru, a następnie gotuje w nim wołowinę i rzodkiew. Na końcu bulion przecedza się, aby uzyskać klarowną bazę.
Klarowny bulion odróżnia tę wersję od seolleongtangu, który w tej serii opisano jako zupę o charakterystycznym mętnym, mlecznobiałym wywarze. Późniejsze porcje wywaru z kości do gomtangu z Naju mogą zmętnieć podczas gotowania. Przed podaniem bulion należy jednak przecedzić i uzupełnić cienkimi plastrami mięsa oraz paskami jajka.
Koreańskie źródło podaje 150 g wołowiny — mostka lub pręgi —, 200 g rzodkwi, 50 g cebuli, 35 g dużej dymki, 15 g czosnku i jedno jajko o masie 50 g. Ilość kości, wody, dodatkowego czosnku, czerwonej papryki chili, soli, oleju sezamowego i sezamu nie została określona. Angielskie tłumaczenie maszynowe błędnie przypisuje 150 g kościom; koreański oryginał wskazuje tę ilość jako masę wołowiny. Przy użyciu obu kawałków mięsa ich łączna masa wynosi 150 g, ale źródło nie określa proporcji.
Najpierw zachować bulion z pierwszego gotowania kości. Następnie zalać kości świeżą wodą i gotować jeszcze 2–3 razy, aż późniejszy wywar zmętnieje. Połączyć wszystkie porcje i ugotować w nich mięso z rzodkwią oraz warzywami aromatycznymi. RDA nie podaje czasu w minutach, dlatego łączny czas przygotowania jest szacunkiem redakcyjnym.
Gdy wołowina zmięknie, sprawdzić czystym termometrem spożywczym temperaturę w środku całego kawałka: powinna osiągnąć 63 °C. Odstawić mięso na 3 minuty, a potem pokroić. Przecedzić bulion przez drobne sitko lub czystą gazę. Rzodkiew i warzywa aromatyczne oddały już smak wywarowi, więc nie trzeba wkładać ich z powrotem do misek.
Na dekorację oddzielić białko od żółtka, osobno usmażyć cienkie placki i pokroić je w paski. Do każdej miski nałożyć wołowinę, dymkę, jajko, czosnek, czerwoną paprykę chili, olej sezamowy i sezam. Źródło nie określa ilości dodatków, dlatego nie przypisywać im niewskazanych miar.
Podawać gorące. Ryż i kimchi często towarzyszą koreańskim zupom, ale nie figurują na liście składników tego wariantu. Źródło nie określa liczby porcji ani czasu gotowania, dlatego 2 porcje i łączny czas są szacunkami redakcyjnymi. Resztki szybko schłodzić i wstawić do lodówki w ciągu 2 godzin. Zjeść w ciągu 3–4 dni; podczas odgrzewania doprowadzić wołowinę i bulion do 74 °C.
Gomtang to nazwa rodziny koreańskich zup wołowych, a nie jednego stałego zestawu składników. Koreańska organizacja turystyczna opisuje wersje przygotowywane z różnych części wołowiny, między innymi mostka, goleni, krótkich żeberek, ogona i nogi. Korea.net wskazuje też na różnice regionalne: wywar z Naju jest jaśniejszy niż ciemniejszy, żółtawy wariant z Daegu. Instytut Tradycyjnej Kuchni Koreańskiej odróżnia ponadto gomtang oparty na mięsie od seolleongtang, którego mlecznobiały wywar powstaje z kości wołowych. Te opisy pokazują, że sama nazwa nie wyznacza jednej metody ani jednego koloru. Ten przepis korzysta z zapisu RDA o lokalnym daniu z Naju: wołowinę gotuje się z rzodkwią i warzywami aromatycznymi, a gotowy płyn przecedza, aby był klarowny. Wywar na pośrednim etapie może zmętnieć; końcowe przecedzenie należy do wybranej metody.
Źródeł nie należy łączyć w nową, mieszaną recepturę. Ogólny artykuł Korea.net o gomtang opisuje inny sposób przygotowania, z dodatkowymi częściami wołowiny i znacznie dłuższym gotowaniem. Zapis RDA dotyczący Naju podaje natomiast odmierzone składniki oraz powtarzane gotowanie kości przyjęte tutaj. Przypisuje lokalne danie do prowincji Jeollanam-do i wyjaśnia, że połączenie wywaru kostnego z późniejszym gotowaniem mięsa daje jaśniejszą, klarowną zupę. Ten kontekst uzasadnia określenie „z Naju”, ale nie pozwala dodawać chrząstek, flaków, sosu sojowego ani czasów z drugiego artykułu. Zachowanie wybranej listy uwidacznia także składniki bez ustalonej ilości: kości, wodę i przyprawy podawane na stole stosuje się według potrzeb. Ryż lub kimchi mogą być dodatkiem do posiłku, lecz nie wchodzą do odmierzonej formuły tej zupy.