Marchew po mazursku – mazurskie puree z marchwi i ziemniaków
Marchew po mazursku to miękki dodatek do obiadu z marchwi i ziemniaków, pochodzący z województwa warmińsko-mazurskiego. Warzywa gotuje się w mleku z wodą, rozgniata z pozostawieniem niewielkich kawałków i podaje z roztopionym masłem oraz natką pietruszki.
Wpis na liście produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi opisuje zwartą, gęstą masę o jasnopomarańczowej barwie, w której widać kawałki marchwi i ziemniaków. Jako tradycyjne dodatki wymienia skwarki lub masło oraz pietruszkę. W tej wersji używamy masła, odnotowanego jako wybór na dni postne. Opis historyczny we wpisie jest ostrożny: marchew i groch ze słoniną mogły upowszechnić się po przybyciu niemieckich osadników na ziemie pruskie około XVI wieku.
W arkuszu rankingowym danie nazwano zupą, lecz oficjalny wpis i sposób przygotowania opisują gęsty dodatek z rozgniecionych warzyw. Ten domowy przepis zachowuje podaną kolejność: najpierw gotuje się marchew, później dodaje ziemniaki, a następnie rozgniata i doprawia warzywa. Podajemy praktyczne proporcje i czas, których rejestr nie określa. Gotowa masa powinna być zwarta i lekko grudkowata, a nie gładka jak purée ani płynna jak zupa.
