Powidltascherl

Przepis austriacki

Powidltascherl

Miękkie, ale zachowujące kształt, delikatnie słodkie i lekko kwaskowe powidltascherl zajmują skromne, lecz trwałe miejsce w austriackiej kuchni domowej — szczególnie w Wiedniu i Dolnej Austrii, gdzie sezon na śliwki oznacza ich powrót na stół. Formuje się je w delikatne, ręcznie składane półksiężyce lub niewielkie kieszonki z elastycznego ciasta z mąki, jajka, mleka i masła. Ciasto wyrabia się tylko tyle, ile trzeba — przez pięć do siedmiu minut — aby stało się sprężyste i jednolite, lecz nie twarde. Nadzienie jest proste: gęste powidła śliwkowe, często długo gotowane i znane lokalnie jako „powidl”, czasem doprawione cynamonem i odrobiną cukru, zależnie od domowej tradycji. Nadziane pierożki gotuje się łagodnie w osolonej wodzie, bez pośpiechu, aż wypłyną i staną się zwarte, ale nadal miękkie. Potem obtacza się je w złocistej bułce tartej lekko zrumienionej na maśle. Całość oprósza się cukrem pudrem, który delikatnie topi się na ciepłej powierzchni. Tradycyjnie podaje się je na gorąco jako deser albo sycący posiłek w środku dnia. Powidltascherl są przykładem oszczędnej, sezonowej kuchni i precyzji przekazywanej częściej z pamięci niż z zapisanej receptury. Jeśli prawdziwe austriackie powidła śliwkowe są niedostępne, można użyć dobrze odparowanych domowych powideł, pod warunkiem że mają odpowiednio głęboki, kwaskowy smak. Ciasto powinno być miękkie w dotyku — na tyle zwarte, by dało się formować, a jednocześnie delikatne po ugotowaniu.