Quesadillas de San Juan to słodkie, pieczone wypieki serowe z Quito. Nazwa może kojarzyć się z meksykańskimi tortillami, jednak ta wersja z Quito powstaje z cienkiego ciasta, którego cztery rogi zagina się nad lekkim nadzieniem. Środek pozostaje otwarty, dzięki czemu po upieczeniu widać serową masę i złociste brzegi. Określenie „słodkie wypieki serowe z Quito” wyjaśnia regionalny kontekst i formę. Pozwala też odróżnić je od innego dania noszącego tę samą nazwę.
Związek z dzielnicą San Juan jest częścią nazwy i lokalnej historii piekarstwa. Piekarnia rodziny Cobo jest kojarzona z tym wypiekiem, ale dokładna receptura rodzinna nie została w pełni ujawniona. Poniższa receptura to odważona wersja domowa oparta na udokumentowanych cechach wypieków z Quito. Nie jest przepisaniem receptury piekarni ani obietnicą dokładnego odtworzenia jej wyrobu. Udokumentowane regionalne powiązanie nie oznacza też, że każda rodzina lub piekarnia stosuje identyczny skład i sposób przygotowania.
Opisy turystyczne i opracowania kulinarne nie przedstawiają jednego, zgodnego składu. Powtarzają się cienkie ciasto oraz słodkie nadzienie z sera i jajek, ale źródła różnią się rodzajem skrobi, proporcjami i sposobem napowietrzania masy. Dlatego poniższy przepis korzysta z odważonej wersji do domowego piekarnika. Nie przypisuje jej statusu jedynej obowiązującej receptury ani nie utożsamia z formułą konkretnej piekarni.
Wypiek łączy dwie różne tekstury. Zimne masło rozciera się z mąką tylko do chwili, gdy ciasto zacznie się łączyć. Powstaje cienka, krucha osłonka, która utrzymuje nadzienie, ale nie zamyka go całkowicie. Cztery rogi zagina się do środka i zabezpiecza; pomiędzy nimi nadzienie pozostaje widoczne. Równe porcje ciasta i cienko rozwałkowane krążki pomagają uzyskać zrumienione brzegi, podczas gdy środek pozostaje miękki i lekki.
Do nadzienia używa się świeżego, dobrze odsączonego sera z mleka krowiego, żółtek, cukru pudru, mąki, wanilii i skrobi z achiry. Achira to roślina uprawiana w Andach; jej skrobia pojawia się w opisach wypieków z Quito. Nie jest tym samym co mąka pszenna ani skrobia kukurydziana, dlatego główna receptura nie zastępuje jej po cichu innym składnikiem. Gdy skrobia z achiry jest niedostępna, jako praktyczny zamiennik można zastosować skrobię kukurydzianą. Zamiana może zmienić stopień ścięcia nadzienia i nie oznacza użycia identycznego składnika.
Trzy białka ubija się osobno, aż powstanie lekka piana, która po uniesieniu trzepaczki tworzy miękkie, lekko opadające szczyty. Potem delikatnie łączy się ją z masą serową. Dzięki temu w nadzieniu pozostaje powietrze, ale masa nie powinna stać się płynna. Świeży ser może zawierać różną ilość wilgoci, dlatego ważne jest dokładne odsączenie. Ser trzeba drobno pokruszyć, a gotowe nadzienie powinno dać się nakładać łyżką. Zbyt rzadkie może wypłynąć przez otwarty środek. Mocne mieszanie po ubiciu białek osłabiłoby lekką strukturę.
Przygotowanie ma ustaloną kolejność: krótko wymieszać ciasto, schłodzić je przez 30 minut, w tym czasie przygotować nadzienie, podzielić ciasto i upiec wypieki. Czas odpoczynku jest uwzględniony w całkowitym czasie. Nie wyrabiać ciasta na gładko, ponieważ długie zagniatanie może osłabić jego kruchą strukturę. Pozostałe porcje trzymać pod przykryciem i w chłodzie podczas wałkowania. Jeśli miękkie masło sprawi, że ciasto będzie się kleić, krótko je schłodzić. Dzięki równym porcjom dwanaście wypieków będzie podobnej wielkości i otrzyma zbliżoną ilość nadzienia.
Piec w temperaturze 180 °C. Podany czas około 18–22 minut jest orientacyjny; należy także obserwować wypiek: brzegi powinny być złociste, a nadzienie wyrośnięte i ścięte, nie mokre. Nie otwierać wielokrotnie piekarnika podczas ścinania masy. Nadzienie zawiera jajka i świeży ser, dlatego musi być całkowicie upieczone. Nie próbować surowej masy, ponieważ zawiera surowe jajka i mąkę. Po wyjęciu studzić wypieki przez co najmniej 20 minut na kratce. Środek stężeje, a ulatniająca się para pomoże zachować mniej miękkie ciasto.
Podawać w temperaturze pokojowej lub lekko ciepłe. Przed schowaniem całkowicie ostudzić, a następnie przechowywać w zamkniętym pojemniku w lodówce, ponieważ nadzienie zawiera jajka i świeży ser. Wypieki pozostawione w temperaturze pokojowej dłużej niż dwie godziny należy wyrzucić. Z podanych ilości powstaje 12 sztuk o masie około 75–80 g każda przed pieczeniem. To regionalnie określony słodki wypiek do przygotowania w domowym piekarniku, który zachowuje nazwę i pochodzenie, nie przypisując sobie prywatnej receptury piekarni.