Bollo de pescado to nadbrzeżne danie ekwadorskie z zielonego plantana, ryby, orzeszków ziemnych i liści bananowca. Regionalny inwentarz kulinarny Universidad Técnica de Ambato opisuje bollos w wielu miejscach wybrzeża i odnotowuje, że kilka miast przypisuje sobie ich powstanie. Dlatego nie wskazujemy tu jednego, pewnego miejsca pochodzenia. To samo źródło odróżnia wersję z rybą od lokalnych farszów z wieprzowiną lub mieszanką owoców morza. Ten przepis dotyczy wersji z corviną i orzeszkami ziemnymi i przedstawia ją jako regionalne danie wybrzeża, a nie oficjalne danie narodowe.
Nazwa bollo odnosi się tu do solidnego pakieciku z masy plantanowej i farszu, zawiniętego w zmiękczony liść i ugotowanego. Liść bananowca służy zarówno jako opakowanie, jak i element techniki: krótkie ogrzanie sprawia, że staje się elastyczny i nie pęka przy składaniu. Gotowanie na parze utrzymuje wilgoć masy, gdy ta tężeje. Po otwarciu pakieciku widać złocistą masę i przyprawioną rybę. Domowe i nadbrzeżne wersje różnią się farszem oraz przyprawami; tutaj pozostajemy przy jednej jasno określonej wersji rybnej.
Ta powtarzalna porcja obejmuje 800 g obranego zielonego plantana i 400 g corviny, a także pastę z orzeszków ziemnych, wywar rybny, warzywa i zioła. Ilości pochodzą z opublikowanego ekwadorskiego przepisu, w którym podano masę plantana i ryby oraz główne składniki przyprawowe. Pasta z orzeszków ziemnych jest określona jako pół cup, ale źródło nie wyjaśnia, jaka objętość kryje się pod tą miarą. Pozostawiamy więc podaną jednostkę zamiast przeliczać ją na pozornie dokładną masę. Źródło nie określa również ilości wody do gotowania plantana; należy dodawać ją tylko w razie potrzeby i zachować tę informację jako nieokreśloną.
Zielony plantan jest twardy i skrobiowy, w przeciwieństwie do miękkiego, słodkiego dojrzałego owocu używanego do maduros. Drobne starcie ułatwia ugotowanie go na spójną masę. Refrito z czerwonej i białej cebuli, czosnku, zielonej papryki oraz pomidorów nadaje bazie wytrawny aromat, a olej achiote barwi ją na pomarańczowoczerwono. Wywar rybny jest wskazaną cieczą do gotowania, a pasta z orzeszków ziemnych wzbogaca zarówno farsz, jak i masę. Culantro i hierbabuena to zioła wymienione w źródle; nie należy ich utożsamiać z kolendrą liściastą ani innymi gatunkami mięty.
Refrito przygotowuje się raz, a potem dzieli między farsz rybny i masę plantanową. Corvinę należy usmażyć w jednej części, aż będzie w pełni ugotowana, a następnie podzielić na duże płatki zamiast rozcierać ją na gładką pastę. Pozostałą część refrito i wywar rybny gotuje się z tartym plantanem. Ciągłe mieszanie zapobiega przywieraniu skrobiowej masy do garnka. Pastę z orzeszków ziemnych również dzieli się między oba składniki. Dzięki temu mają wspólną bazę smakową, ale zachowują kontrast między złocistą masą a rybnym środkiem.
Według regionalnego źródła masa jest gotowa, gdy stanie się kremowa i złocista oraz przestanie przywierać do garnka. To widoczny sygnał konsystencji, ale nie zastępuje kontroli bezpieczeństwa ryby. Przed zawinięciem doprowadzić corvinę do 63 °C (145 °F), mierząc temperaturę w najgrubszym miejscu. Następnie gotować pakieciki na parze przez 25–30 minut, aby masa stężała, a całość była gorąca w środku. Przy otwieraniu pakieciku do kontroli uważać na uchodzącą parę; zamknąć go ponownie, jeśli wymaga dalszego gotowania.
Liście mają różne rozmiary, dlatego regionalne źródło nie określa, ile sztuk potrzeba do jednej porcji. Użyć szerokich i elastycznych kawałków; ułożenie złączenia od spodu pomaga utrzymać pakieciki w całości podczas gotowania na parze. Około ośmiu małych bollos to szacunek redakcyjny dla tej ilości składników; źródło nie podaje liczby ani wielkości porcji. W razie potrzeby przyciąć lub złożyć dodatkowy liść, aby dokładnie otulić farsz. Zbyt mały kawałek może pęknąć podczas gotowania.
Bollo de pescado bywa opisywane jako danie uliczne lub domowe z wybrzeża, ale inwentarz nie rozstrzyga jego dokładnego pochodzenia. Słownik kulinarny Manabí odnotowuje blisko spokrewnione bollos z zielonego plantana, orzeszków ziemnych i ryby, zawinięte w liście bananowca; lokalne wersje różnią się rybą i aromatycznymi dodatkami. Potwierdza to regionalny kontekst, a jednocześnie fakt, że danie występuje na całym wybrzeżu. Nie uzasadnia przypisania każdego bollo wyłącznie prowincji Manabí ani przedstawiania jednej formuły jako wspólnej wszystkim społecznościom.
Podawać bollos na gorąco. Ostrożnie otwierać liść, aby uwolnić uwięzioną parę. Jedno z ekwadorskich źródeł kulinarnych wymienia ryż i cytrynę jako częste dodatki, ale nie należą one do tego przepisu. Pakiecik łączy miękką, wytrawną masę plantanową z płatkami corviny i pełnym smakiem pasty z orzeszków ziemnych. Ugotowane resztki szybko schłodzić i przechowywać w przykrytym pojemniku w lodówce; wykorzystać w ogólnym bezpiecznym terminie i odgrzać, aż będą gorące w środku. Przed jedzeniem usunąć liść.