De naam Cóctel de langostinos: Carapachudo verwijst naar meer dan een willekeurige zeevruchtencocktail. Het is een familierecept dat verbonden is met Isabela, een eiland van de Galápagos, en is vastgelegd in een lokale receptenbundel met bijdragen van Keimy Moncayo en haar grootmoeder Rosa Solórzano. De bron vermeldt vijf porties en beschrijft het gerecht als iets dat de familie maakt wanneer langostino in het seizoen is. Daarom wordt het hier aangeduid als een regionaal en seizoensgebonden familierecept, niet als nationaal gerecht van Ecuador of als één vaste bereidingswijze voor de hele eilandengroep.
Rosa Solórzano vertelt dat het gerecht voortkwam uit de garnalencocktail die zij al maakte. Toen zij in de jaren tachtig naar Isabela kwam, waren garnalen daar niet verkrijgbaar. Ze paste haar recept aan en gebruikte langostino dat destijds dicht bij de baai en bij Lobería Grande werd gevangen. Dit is het familieverhaal zoals het in de receptenbundel is opgenomen; het bewijst niet dat alle huishoudens op het eiland dezelfde versie bereiden. De naam houdt het verband met die aanpassing zichtbaar. De ingrediënten en stappen volgen de vastgelegde versie van de familie.
De Spaanse bron noemt het gebruikte dier langostino; de Galápagos National Park Authority duidt de soort aan als Scyllarides astori. De visserij is seizoensgebonden en gereguleerd, met vergunningen en regels voor de maat. Die regels kunnen veranderen. Wie het product op de Galápagos koopt, controleert daarom het actuele seizoen en de documenten van de verkoper die de legale aanlanding aantonen. De soort is niet automatisch hetzelfde als elke kleine garnaal of andere kreeftachtige die elders onder een vergelijkbare naam wordt verkocht. Dit recept geeft geen toestemming om wilde dieren zelf te verzamelen of te vangen.
De familiebron vermeldt 900 g langostino-staartstukken met schaal. Voor het garen verwijder je de schaal, snijd je de stukken in de lengte open en haal je het donkere darmkanaal eruit. Voor de groenten noemt de lijst één tomaat, één rode ui en één paprika, zonder maten te geven. Daar komen een takje peterselie en vier vruchten bij die de bron limones noemt. De precieze citrussoort blijft onduidelijk; ook de kleur en het type paprika staan niet vast. De olie staat vermeld als één cucharada, maar het volume van die lepel wordt niet gedefinieerd. Daarom is dit niet omgezet naar Nederlandse eetlepels of milliliters.
De familiebron zegt dat de langostino ongeveer tien minuten in heet water wordt geblancheerd. Alleen een vaste tijd is geen betrouwbare gaarheidscontrole wanneer stukken en watertemperatuur verschillen. Daarom begint deze thuisbereiding na vijf minuten met controleren en gebruikt zij een schone kernthermometer: gaar de dikste plek tot 63 °C. Het vlees hoort daarnaast parelmoerachtig en ondoorzichtig te zijn; de kleur alleen vervangt de temperatuurmeting niet. Deze veiligheidsaanpassing bouwt voort op de familietechniek, maar wordt niet voorgesteld alsof de thermometerinstructie letterlijk in het familieverhaal stond.
Laat de gare stukken uitlekken en koel ze snel voordat je ze fijnsnijdt. Snijd de tomaat, ui en paprika in blokjes en hak de peterselie. Meng de groenten met citrussap, olie, zout en zwarte peper en laat ze vijf minuten rusten. Voeg pas daarna de langostino toe. De vastgelegde familieversie bevat geen mayonaise, ketchup, avocado of crackers. Die ingrediënten zouden de beschreven samenstelling veranderen en zijn daarom niet toegevoegd. Gebruik je een andere soort kreeftachtige, dan maak je een eigen variant en niet zonder meer hetzelfde Carapachudo.
Houd rauwe zeevruchten op een aparte snijplank en maak handen, mes en werkoppervlak schoon voordat je die voor groenten of gare ingrediënten gebruikt. Laat de gare staartstukken in een schone, ondiepe schaal snel afkoelen in de koelkast. Bewaar de uiteindelijke cocktail afgedekt bij 4 °C of kouder en houd die gekoeld tot het eten. Laat het gerecht niet langer dan 2 uur op kamertemperatuur staan, of langer dan 1 uur wanneer het warmer is dan 32 °C. Zet restjes op tijd terug in de koelkast. Deze aanwijzingen zijn van toepassing op een koud geserveerd gerecht met gare zeevruchten.
De opgegeven hoeveelheden zijn voor vijf porties, net als in de bron. Het familieverhaal beschrijft dat langostino vroeger in de omgeving verkrijgbaar was, maar geeft geen huidige seizoenskalender of actuele vangstvoorwaarden. Controleer daarom de geldende regels en de herkomstpapieren voordat je het koopt. Is de genoemde soort niet beschikbaar of mag die op dat moment niet legaal worden verkocht, wacht dan met dit gerecht in plaats van de langostino ongemerkt door garnalen te vervangen en de naam Carapachudo te behouden. Zo blijft het verschil duidelijk tussen het vastgelegde familierecept en een nieuwe, anders benoemde aanpassing.