Gaetjangeo (갯장어), nazywane w Korei również hamo, to murenoszczuk indochiński, Muraenesox cinereus. Ryba ta jest ceniona w Yeosu i innych miejscowościach na południowym wybrzeżu Korei. Prawidłowe rozpoznanie ma znaczenie: nie jest to węgorz słodkowodny, konger ani śluzica. Materiały turystyczne Yeosu wymieniają hamo jako lokalny letni przysmak, a shabu-shabu jako jeden ze sposobów jego podawania. Ryba ma wiele drobnych ości, dlatego należy zlecić jej fachowe przygotowanie. Ten domowy przepis zaczyna się od filetów oczyszczonych, pozbawionych ości i ponacinanych przez doświadczonego sprzedawcę.
W stylu Yeosu rybę gotuje się w gorącym bulionie i je z warzywami. Koreańska organizacja turystyczna VISITKOREA opisuje wywar z głowy i ości z dodatkiem warzyw oraz wspomina o gęstych nacięciach mięsa przy pozostawieniu skóry w całości. Restauracyjna technika krótkiego zanurzania cienkiego plastra w bulgoczącym bulionie wyjaśnia nazwę dania i rytm posiłku przy stole. W domu tak krótki czas nie jest jednak wiarygodną kontrolą bezpieczeństwa. Dlatego w tej wersji temperaturę sprawdza się w reprezentatywnym, grubym kawałku ryby.
Warzywa regionalne również odróżniają to danie od dowolnego kociołka z rybą. Książka kucharska poświęcona wyspom Yeosu łączy hamo shabu-shabu z kapustą pekińską, enoki, perillą, sałatą i buchu, czyli koreańskim szczypiorem czosnkowym. Warzywa gotuje się w tym samym bulionie i podaje razem z rybą. Dokładny zestaw sezonowych dodatków zależy od restauracji i dostępności, dlatego przepis proponuje praktyczny wybór zamiast sugerować, że istnieje jedna obowiązująca lista.
Podane tu ilości bulionu to redakcyjna adaptacja do gotowania w domu, a nie kanoniczna receptura restauracyjna. Źródła regionalne potwierdzają użycie głów i ości, ale nie podają pełnej, odmierzonej receptury wywaru. Gotowanie jednej oczyszczonej głowy i kręgosłupa z cebulą oraz dymką w dwóch litrach wody daje delikatną bazę, która nie zdominuje smaku ryby. Jeśli sprzedawca nie ma ości, krótsze gotowanie cebuli i dymki w wodzie nadal pozwala przygotować bulion do podania przy stole, bez udawania, że odtwarza wywar z konkretnej restauracji.
Najważniejszy jest zakup właściwej ryby. Poproś konkretnie o gaetjangeo, czyli hamo, i zleć sprzedawcy fachowe oczyszczenie, usunięcie ości i nacięcie filetów do shabu-shabu. Hamo ma liczne drobne ości, a ich nacinanie wymaga doświadczenia. Nie zastępuj jej nieznaną rybą sprzedawaną pod ogólną nazwą „węgorz”: konger to inny gatunek i nie ma tej samej tożsamości regionalnej ani sposobu przygotowania. Podczas pracy utrzymuj rybę w chłodzie i oddziel ją od umytych warzyw.
Szeroki garnek ułatwia wspólne gotowanie przy stole. Doprowadź przecedzony bulion do delikatnego gotowania, najpierw zmiękcz w nim twardszą kapustę pekińską i enoki, a na końcu dodaj delikatną perillę, sałatę i buchu. Każdy może gotować po kilka kawałków ryby, a surowe i ugotowane porcje powinny leżeć na osobnych talerzach. Cienka warstwa cebuli pod ugotowaną rybą dodaje chrupkości i wyrazistego smaku. Do maczania podaj sos sojowy, a osobom unikającym soi zaproponuj sól.
Koreańskie opisy często podają około dziesięciu sekund jako zwyczajowy czas zanurzania cienkiego, naciętego plastra. Zależy on jednak od grubości i temperatury początkowej ryby, mocy palnika oraz ilości wkładanej do garnka. Nie jest uniwersalnym wyznacznikiem bezpieczeństwa. W tym przepisie gotuj każdy kawałek do chwili, gdy mięso będzie nieprzezroczyste, a następnie sprawdź najgrubszy kawałek z pierwszej partii czystą, zdezynfekowaną sondą wsuniętą z boku. USDA zaleca dla ryb temperaturę co najmniej 63 °C; jeśli próbka jest chłodniejsza, gotuj dalej i ponownie zmierz temperaturę.
Podawaj danie od razu po ugotowaniu, utrzymując delikatne gotowanie bulionu zamiast mocnego wrzenia. Resztki szybko schłodź w płytkich pojemnikach i wstaw do lodówki w ciągu dwóch godzin, w temperaturze nie wyższej niż 4 °C. Zgodnie z ostrożnym zaleceniem dla tej domowej adaptacji zużyj je w ciągu doby i odgrzej tylko raz, aż będą gorące w całej objętości i zaczną parować. To praktyczna domowa wersja hamo shabu-shabu z Yeosu: regionalna ryba, fachowe przygotowanie, sezonowe warzywa i wspólny kociołek, z jasno opisanymi zmianami i ograniczeniami bezpieczeństwa.