Kluski żelazne z okrasą ze skwarków i cebuli
Kluski żelazne to krótkie, nie nadziewane kluski ziemniaczane z województwa łódzkiego. Łączą drobno starte surowe ziemniaki z ugotowanymi i startymi, a do masy dodaje się mąkę, jajko i sól. Ministerstwo Rolnictwa opisuje je jako zwarte, a zarazem sprężyste, o długości około 6 cm. Tradycyjnie podaje się je ze skwarkami wytopionymi ze słoniny i cebulą.
Określenie „żelazne” nawiązuje do charakterystycznej szarawej barwy klusek; żelazo nie jest składnikiem. Domowe proporcje bywają różne, a wpis na Liście Produktów Tradycyjnych nie podaje jednej obowiązującej receptury. Ten praktyczny wariant zawiera odmierzone ilości, ale zachowuje kluczowe połączenie ziemniaków surowych i gotowanych.
Masę formuje się w krótkie, podłużne kluski — bez farszu i bez wałkowania na długie nitki. Surowe ziemniaki trzeba drobno zetrzeć i odcisnąć, lecz osiadłą na dnie skrobię należy zachować i dodać z powrotem. Ugotowane ziemniaki po przestudzeniu również się ściera. Słoninę wytapia się powoli na chrupiące skwarki, a potem na tłuszczu smaży cebulę.
