Appelvlaai to niderlandzki wypiek z jabłkami kojarzony z południowymi prowincjami kraju. Ta wersja z pełną warstwą ciasta na wierzchu opiera się na przepisie domowym opublikowanym przez Visit Zuid-Limburg. Zamiast kruchego ciasta, często spotykanego w niderlandzkiej appeltaart, wykorzystuje miękkie ciasto drożdżowe. W płytkiej, okrągłej formie układa się cienki spód, plasterki jabłek i drugą warstwę ciasta, która całkowicie przykrywa nadzienie. Brzeg trzeba dokładnie zlepić, a wierzch naciąć w kilku miejscach, by uchodziła para. To praktyczna wersja do domowego wypieku; nie zakłada jednej obowiązującej receptury dla całego regionu i nie jest przedstawiana jako produkt objęty ochroną. Gotowa vlaai jest niska i szeroka, z miękkimi jabłkami, lekkim, pieczywowym ciastem i złocistym wierzchem posypanym cukrem.
Nazwa Appelvlaai odnosi się do niderlandzkiego wypieku z jabłkami. Warto odróżnić go od wyższej appeltaart, często przygotowywanej na kruchym cieście. Tutaj ciasto drożdżowe zawiera masło, mleko, jajko i niewielką ilość cukru. Najpierw wyrasta przed formowaniem, a po nałożeniu nadzienia i przykryciu ciastem ponownie krótko rośnie. Cienki spód pozwala zachować równowagę między owocami a ciastem. Płytka okrągła forma o średnicy 28 cm nadaje wypiekowi szeroki, niski kształt i pomaga równomiernie zrumienić karbowany brzeg.
Sposób przygotowania jabłek zależy od ich twardości i soczystości. Miękkie owoce obiera się, usuwa gniazda nasienne i kroi w cienkie plasterki, po czym łączy z cukrem i sokiem z cytryny. Twardsze jabłka krótko podgrzewa się z 30 ml wody, 80 g cukru i 15 ml soku z cytryny. Podgrzewanie kończy się, gdy plasterki zaczynają mięknąć, ale nie tracą kształtu; następnie owoce należy odcedzić i całkowicie ostudzić. Źródło nie określa ilości cukru ani soku do nadzienia, dlatego w tej adaptacji przyjęto odpowiednio 80 g i 15 ml. Cytryna odświeża smak i ogranicza ciemnienie owoców. Ostudzone nadzienie nie zmiękcza surowego spodu i nie utrudnia formowania.
Przygotowanie ciasta drożdżowego zaczyna się od rozpuszczenia świeżych drożdży w letnim mleku. Gorące mleko może osłabić ich działanie, dlatego powinno być tylko przyjemnie ciepłe. Mąkę łączy się z mlekiem, masłem, jajkiem i drobnym cukrem do wypieków, a całość wyrabia do uzyskania gładkiego, elastycznego ciasta. Szczyptę soli, zgodnie ze źródłem, rozsypuje się przy zewnętrznym brzegu mąki zamiast wsypywać ją od razu bezpośrednio na drożdże. Przykrytą miskę pozostawia się do czasu, aż ciasto mniej więcej podwoi objętość. Podane 60 minut ułatwia planowanie; lepszym wskaźnikiem jest wzrost ciasta, bo temperatura w pomieszczeniu i aktywność drożdży wpływają na czas wyrastania.
Około dwóch trzecich wyrośniętego ciasta przeznacza się na spód, a pozostałą część na wierzch. Większą porcję rozwałkowuje się na lekko oprószonym mąką blacie w krążek wystarczająco duży, by wyłożyć nim dno i boki natłuszczonej formy. Ciasto należy przełożyć ostrożnie, bez rozciągania, które może powodować kurczenie się podczas pieczenia. Lekko nakłuty widelcem spód powinien krótko napęcznieć. Drobna bułka tarta rozsypana na dnie wchłania część soku z jabłek i pomaga chronić cienką warstwę ciasta przed zawilgoceniem. Ilość 25 g ustalono dla tej domowej wersji; źródło wymienia bułkę tartą bez konkretnej ilości. Ostudzone jabłka rozkłada się równomiernie, bez tworzenia wysokiej warstwy na środku.
Pozostała część ciasta tworzy pełne przykrycie. Po cienkim rozwałkowaniu układa się ją na jabłkach, łączy dokładnie z brzegiem spodu i odcina nadmiar. Taki wierzch odróżnia tę wersję od wypieku z kratką. Kilka małych nacięć umożliwia uchodzenie pary podczas pieczenia. Złożoną appelvlaai przykrywa się luźno i pozostawia na krótkie drugie wyrastanie: ciasto powinno lekko napęcznieć, a brzeg pozostać szczelny. Żółtko drugiego jajka łączy się z niewielką ilością mleka, po czym cienko smaruje się nim wierzch. Na koniec dodaje się cukier gruboziarnisty. Źródło nie określa jego ilości; ta adaptacja wykorzystuje 20 g.
Appelvlaai piecze się na środkowym poziomie piekarnika w temperaturze 220 °C przez około 25–30 minut; kontrolę rozpoczyna się po 25 minutach. Wierzch i karbowany brzeg powinny równomiernie się zrumienić, a gotowy wypiek odchodzić od formy, jak opisano w źródle. Jeśli tylna część rumieni się szybciej, formę można obrócić jeden raz. Nie należy zawczasu obniżać temperatury ani automatycznie wydłużać pieczenia. Piekarniki i materiał formy mogą nieznacznie wpłynąć na czas. Po upieczeniu placek przekłada się na kratkę i całkowicie studzi przed krojeniem. Podczas studzenia nadzienie tężeje, dzięki czemu kawałki łatwiej utrzymują kształt, a miękkie owoce pozostają między cienkimi warstwami ciasta.
Podawać w temperaturze pokojowej do kawy lub herbaty; przepis nie wymaga śmietany ani innego dodatku. Pozostałe kawałki całkowicie ostudzić, przykryć i wstawić do lodówki. Holenderskie Voedingscentrum zaleca przechowywanie napoczętej szarlotki w lodówce przez maksymalnie trzy dni; w warunkach domowych podaje możliwość mrożenia do trzech miesięcy. Porcje zamrażać dopiero po całkowitym ostudzeniu, szczelnie zapakować i rozmrażać w lodówce. Chroniona nazwa geograficzna „Limburgse vlaai” ma osobną specyfikację produktu i wymogi dotyczące świeżości. Ta strona używa opisowej nazwy Appelvlaai z przykryciem z ciasta drożdżowego i nie przypisuje wypiekowi chronionej nazwy ani certyfikacji.