Gallinas de Pinllo to regionalne danie z pieczonej kury kojarzone z San Bartolomé de Pinllo, parafią miasta Ambato w prowincji Tungurahua. Władze parafii zaliczają je do kultury kulinarnej Pinllo i Ambato oraz wskazują na pieczenie nad węglem i podawanie z ziemniakami oraz sosem z orzeszków ziemnych. Źródła turystyczne z Tungurahua opisują także pieczenie na drewnie i węglu. Potwierdza to lokalną tradycję, ale nie ustanawia jednej oficjalnej receptury narodowej dla całego Ekwadoru. Przepis zachowuje regionalny kontekst i nie przedstawia formuły jednej restauracji ani rodziny jako jedynej właściwej.
Lokalny opis przepisu wymienia całą kurę criolla doprawioną cebulą, czosnkiem, selerem naciowym, musztardą, kuminem i solą. Opisuje również aromatyczną pastę z sokiem pomarańczowym, długie marynowanie, pieczenie oraz podanie z gotowanymi ziemniakami i salsa de maní, czyli sosem z orzeszków ziemnych. Źródło podaje osiem porcji, ale nie określa większości ilości. Podane tu gramy i mililitry są więc redakcyjnymi szacunkami, które mają ułatwić powtarzalne przygotowanie w domu. Nie pochodzą z rodzinnej receptury z Pinllo.
Najważniejszym składnikiem jest kura criolla. Źródło nie podaje jej masy, dlatego ta wersja zakłada całą kurę o wadze około 2,2 kg na osiem porcji. Jeśli kura criolla jest niedostępna, praktycznym zamiennikiem będzie cała kura z wolnego wybiegu o podobnej masie. Zwykle jest młodsza i łagodniejsza w smaku, dlatego smak i czas pieczenia mogą się różnić. Większy ptak lub twardsze mięso może wymagać dłuższej obróbki. W każdym przypadku bezpieczeństwo należy sprawdzić termometrem, zamiast polegać wyłącznie na wielkości, kolorze skórki lub szacowanym czasie.
Marynata łączy czerwoną cebulę w stylu cebuli paiteña, czosnek, seler naciowy, sok pomarańczowy, musztardę, kumin, czarny pieprz i sól. Zmiksowanie składników tworzy pastę, którą łatwo równomiernie rozprowadzić na skórze i we wnętrzu kury. Źródło wymienia musztardę, ale nie określa jej rodzaju, dlatego w tej odmierzonej formule wybrano zwykłą łagodną musztardę stołową. Pomarańcza wnosi świeżą nutę cytrusową, a cebula, czosnek i kumin tworzą wytrawną bazę. Przepis nie dodaje niepotwierdzonej historii rodzinnej, jednego przypisywanego pochodzenia ani obietnicy, że piekarnik domowy da smak identyczny z piecem opalanym drewnem.
Długie marynowanie należy do opisywanej metody Gallinas de Pinllo. W tej wersji kura pozostaje przez 24 godziny w marynacie w lodówce, w przykrytym pojemniku przeznaczonym do kontaktu z żywnością. Surowy drób przechowywać poniżej innych produktów, a po jego dotknięciu umyć ręce i powierzchnie. Nie płukać kury, ponieważ rozpryski mogą roznieść surowe soki po kuchni. Po wyjęciu ptaka wyrzucić surową marynatę; nie polewać nią upieczonego mięsa ani nie podawać jej jako sosu. Dzięki temu sposób doprawiania pozostaje oddzielony od bezpiecznego obchodzenia się z surowym drobiem.
Źródła z Pinllo opisują pieczenie na drewnie i węglu. Zwykły piekarnik zapewnia w domu stabilniejsze ciepło, ale nie odtwarza dymu ani silnego promieniowania cieplnego pieca glinianego lub węglowego. Piec kurę piersią do góry na ruszcie w temperaturze 180 °C. Lokalny opis podaje długi czas pieczenia, lecz rzeczywisty czas zależy od ptaka i sprzętu. Zacząć kontrolę po około 1 godzinie i 40 minutach; dla kury tej wielkości należy liczyć mniej więcej dwie godziny. Drób jest bezpieczny dopiero wtedy, gdy termometr spożywczy wskazuje co najmniej 74 °C w najgrubszej części piersi oraz głęboko wewnątrz uda i skrzydła, bez dotykania kości. Jeśli którykolwiek pomiar jest niższy, piec dalej i ponowić pomiar.
Gotowane ziemniaki są udokumentowanym dodatkiem, a nie dekoracją. Małe ziemniaki sałatkowe lub uniwersalne zachowują kształt podczas gotowania w całości. Gotować je na małym ogniu, aż nóż łatwo wejdzie w największy ziemniak, a następnie dokładnie odcedzić. Ich miękka, łagodna struktura równoważy doprawioną kurę i dobrze łączy się z sosem. Ilość w tej wersji oszacowano na osiem porcji, ponieważ lokalne źródło wymienia ziemniaki, ale nie podaje ich masy. Utrzymywać je w cieple, dopóki sos będzie gotowy.
Salsa de maní to drugi udokumentowany dodatek. W tej odmierzonej wersji domowej sos przygotowuje się z drobno zmielonych prażonych orzeszków ziemnych, mleka, cebuli, czosnku i oleju z achiote, a następnie stopniowo rozrzedza wodą. Powinien być gładki i lejący, nie sztywny ani tłusty. Orzeszki ziemne są ważnym alergenem; należy wyraźnie o nich poinformować i podawać sos oraz przybory osobno osobom, które ich unikają. Źródło potwierdza połączenie sosu z daniem, natomiast jego skład i ilości w tym przepisie są redakcyjnymi szacunkami do wersji domowej. Nie przedstawia się ich jako jedynej lokalnej receptury.
Przed podzieleniem przełożyć upieczoną kurę na czystą deskę i odstawić na odpoczynek. Krótka przerwa pomaga zachować soczystość mięsa po pokrojeniu, a ziemniaki pozostają ciepłe i można podać sos. Do upieczonego drobiu używać czystych przyborów. Wszystko, co dotykało surowej kury lub marynaty, umyć przed ponownym użyciem. Podzielić ptaka na osiem porcji, a ziemniaki i sos podać osobno, aby każdy mógł nałożyć wybraną ilość sosu. Głównym elementem jest kura; dodatki odpowiadają udokumentowanemu sposobowi podania z Pinllo.
Przygotowanie obejmuje pracę aktywną i czas oczekiwania. Szacowane 25 minut przygotowania obejmuje zmiksowanie marynaty i doprawienie kury. Marynowanie przez 24 godziny w lodówce to czas pasywny. Pieczenie i dokończenie dania zajmuje około 2 godzin i 15 minut; ziemniaki oraz sos można przygotować podczas pieczenia. Po obróbce kura odpoczywa 15 minut. Podany czas całkowity, 26 godzin i 40 minut, obejmuje cały harmonogram, ale nie gwarantuje, że każda kura będzie gotowa co do minuty. Resztki szybko schłodzić, włożyć do płytkiego przykrytego pojemnika i przechować w lodówce w ciągu 2 godzin. Zużyć w ciągu 3–4 dni i podgrzać tak, aby były gorące w środku. Ogólne zalecenia bezpieczeństwa żywności wskazują 74 °C przy odgrzewaniu resztek.