Bollo rosillo to regionalne danie udokumentowane w Manabí. Przepis opublikowany przez prefekturę Manabí łączy dojrzałego plantana i choclo z serem, jajkami, nabiałem, słodzidłem, cynamonem oraz niewielką ilością currincho, a następnie zawija masę w liście kukurydzy i piecze. Słownik kulinarny Universidad Técnica de Manabí opisuje rosillo, nazywane także mestizo, jako wiejskie śniadanie z choclo i maduro, jajkami, cukrem, twardym serem, wanilią oraz cynamonem, zawijane w liście choclo i pieczone. Źródła osadzają danie w Manabí; nie określają go jako oficjalnego dania narodowego Ekwadoru.
Nazwa powinna pozostać widoczna, ponieważ bollo oznacza w Ekwadorze wiele potraw zawijanych w liście, a rosillo wskazuje konkretną odmianę z Manabí. Za teksturę odpowiadają przede wszystkim świeża kukurydza i dojrzały plantan, a nie mąka czy sucha kaszka kukurydziana. Liść jest jednocześnie opakowaniem i osłoną podczas pieczenia: utrzymuje miękką masę, gdy ta tężeje, i nadaje porcji charakterystyczny kształt pakieciku.
Przepis źródłowy jest obfity: podaje dziesięć dojrzałych plantanów, dziesięć kolb choclo z liśćmi, funt sera, trzy jajka, szklankę masła albo śmietanki, szklankę mleka oraz szklankę cukru albo mielonej paneli, a także cynamon, sól, proszek do pieczenia i currincho. Przewidziano cztery osoby. Ta wersja zachowuje główne ilości, przelicza funt i szklanki na praktyczne miary metryczne i dzieli masę na osiem dużych pakiecików, po dwa na porcję. Źródło nie podaje masy plantanów ani kukurydzy; należy więc wybrać średnie, dojrzałe owoce i świeże kolby, nie traktując szacunkowej masy jako historycznej specyfikacji.
Wybierać plantany o żółtej skórce z ciemnymi plamkami i miąższu lekko uginającym się pod naciskiem. Gotować je z cynamonem i niewielką ilością wody do miękkości, a potem rozgnieść. Świeże choclo powinno być soczyste i delikatne, tak by ziarna dało się zetrzeć lub zmielić z kolby; sucha mąka kukurydziana nie zapewnia takiej samej wilgotności ani tekstury. Przed odcięciem ziaren zachować szerokie liście. Jeśli są łamliwe, namoczyć je w ciepłej wodzie, by można je było złożyć bez rozrywania.
Źródło dopuszcza masło albo śmietankę oraz cukier albo panelę. Ta domowa wersja wykorzystuje masło i panelę, a alternatywy wymienione w źródle opisuje osobno. W przepisie prefektury ser nie ma określonej odmiany; słownik Manabí wspomina o twardym serze. Wybrać zatem zwarty ser, który daje się równo zetrzeć. Te decyzje redakcyjne ułatwiają powtarzalne przygotowanie, ale nie sugerują, że wszystkie rodziny w Manabí stosują jedną niezmienną formułę.
Białka ubija się z panelą na sztywną pianę, a żółtka wzbogacają bazę z kukurydzy i plantana. Pianę należy delikatnie wmieszać na końcu. Wprowadza powietrze do gęstej masy; energiczne mieszanie na tym etapie ją zniszczy. Gotowa masa powinna być wilgotna, gęsta i łatwa do nakładania łyżką. Jeśli po gotowaniu plantanów pozostanie trochę płynu, dodawać go tylko tyle, ile potrzeba do rozluźnienia masy, zachowując jej spoistą konsystencję.
Przepis prefektury opisuje całonocne, powolne pieczenie w nisko ogrzewanym, szczelnie zamkniętym horno manabita; łodygi i kolby kukurydzy pomagają utrzymać wilgoć. Podaje także kąpiel wodną przez co najmniej dwie godziny jako metodę alternatywną. Ta wersja korzysta z niej w domowym piekarniku: zawinięte bollo leżą w przykrytym naczyniu otoczonym gorącą wodą. Temperatura i pomiar termometrem to praktyczne zabezpieczenia dla domowej potrawy z jajkami, a nie opis tradycyjnego pieca. Czysta sonda umieszczona w środku najgrubszych pakiecików powinna wskazać 71 °C. Sam czas nie potwierdza osiągnięcia tej temperatury.
Currincho to destylat z trzciny cukrowej zawierający alkohol; źródło wymienia go wprost w składnikach. Zachowano małą, odmierzoną ilość, która wnosi aromat trzciny. Nie zakładać, że pieczenie usuwa cały alkohol. Osoby unikające alkoholu mogą go pominąć, pamiętając, że danie straci ten aromat. Pozostałe ważne alergeny to jajka i nabiał, w tym mleko, masło i ser. Sprawdzać etykiety oraz unikać zanieczyszczenia krzyżowego, jeśli jest to potrzebne.
Podawać bollo na ciepło, otwarte przy stole albo pozostawione w liściach do chwili jedzenia. Regionalny słownik wspomina o rosillo podawanym z serem i szklanką mleka; ponieważ w tej wersji ser jest już w masie, dodatkowy ser jest opcjonalny. Słodycz i miękka kukurydziana tekstura sprawiają, że danie pasuje na śniadanie lub pożywną przekąskę. Zawinięte porcje łatwiej również przenosić niż potrawę serwowaną łyżką.
Resztki szybko schłodzić. W ciągu dwóch godzin włożyć pakieciki do płytkiego, przykrytego pojemnika i umieścić w lodówce. Zużyć w ciągu trzech do czterech dni, a przed podaniem podgrzać do gorącego środka; termometr spożywczy powinien wskazać 74 °C. Ta domowa metoda piekarnikowa zachowuje udokumentowaną tożsamość dania i zestaw składników, ale nie odtwarza wilgotności, aromatu ani długiego pieczenia w zamkniętym horno manabita.