Ciorbă de salată verde cu afumătură is een Roemeense soep waarvan de naam de kenmerkende ingrediënten noemt: groene sla en gerookt vlees. De geraadpleegde bron beschrijft één variant uit Transsylvanië; huishoudens verschillen in hun gebruik van kruiden, binding en zuur. Dit recept volgt één gepubliceerde bereiding met gerookte varkensribben, zoete paprikapoeder, knoflook, eidooiers, smântână, azijn en dille. Het gaat om een specifieke huiselijke versie, niet om een vaste receptuur die in heel Roemenië wordt gebruikt.
Blancheer de sla eerst kort. De bladeren slinken daardoor, maar behouden hun groene kleur. Het blancheerwater vormt daarna de bouillon. Snijd de uitgelekte sla in korte repen zodat je die makkelijk kunt opscheppen. Laat de bladeren na het terugdoen in de pan maar kort zachtjes koken. In de uiteindelijke soep moet de sla herkenbaar blijven en niet tot een gladde puree uiteenvallen.
De gerookte varkensribben geven de soep een hartige basis. In de bron worden ze eerst in water gaargekookt, tot dat water bijna verdampt is. Daarna kleuren ze lichtbruin in hun eigen vet. Houd de pan in de gaten zodat het vlees zacht wordt voordat de vloeistof verdwijnt. Voeg zo nodig een beetje heet water toe en laat verder zachtjes koken. Laat pas na het gaar worden het resterende water verdampen en bak de ribben lichtbruin. Fruit de ui in het varkensvet. Roer de zoete paprikapoeder er kort door en blus meteen af met de klaarstaande slaboutillon. Paprikapoeder kan bitter worden als het aanbrandt.
De binding bestaat uit Roemeense smântână, eidooier en geperste knoflook; bloem hoort niet bij dit recept. Smântână is een gefermenteerd Roemeens zuivelproduct met ongeveer 25% vet. Het is niet automatisch hetzelfde als Nederlandse zure room of crème fraîche. Roer hete bouillon beetje bij beetje door het mengsel zodat de eidooiers geleidelijk warm worden. Daardoor stollen ze minder snel wanneer je het mengsel terugdoet in de pan. Omdat het recept eidooier bevat, wordt de getempereerde liaison voor de voedselveiligheid tot 71 °C verhit. Meet al roerend met een schone thermometer met directe aflezing en haal de pan daarna van het vuur in plaats van de soep te laten koken.
Voeg de azijn aan het einde geleidelijk toe. Gerookte ribben, smântână en persoonlijke smaak verschillen in zout en zuur, dus proef ook voordat je zout toevoegt. Dille geeft een frisse kruidige smaak en zwarte peper een milde warmte. De soep hoort hartig, romig en lichtzuur te smaken, met herkenbare sla en stukjes varkensvlees in de bouillon.
Voor het blancheren is 4 l water vastgelegd; vang al dit vocht op en gebruik het als bouillon. Daarnaast is genoeg water nodig om de ribben te bedekken. Dat aparte proceswater verdampt tijdens het koken en telt niet mee als de 4 l slaboutillon. De benodigde hoeveelheid hangt af van de pan en het vlees en is daarom niet vast afgemeten. De bereidingstijd van de ribben is een richtlijn; zachtheid en het resterende vocht zijn de praktische controlepunten. De bron vermeldt 10–12 porties. Hoeveel kommen dat oplevert hangt af van hoeveel bouillon verdampt en hoe groot je de porties opschept.
Serveer de soep heet. Brood kan erbij, maar houd de kom zelf eenvoudig zodat paprika, dille, gerookt varkensvlees en sla van elkaar te onderscheiden blijven. Verdeel restjes snel over ondiepe, afgedekte bakjes en zet ze koud. Verwarm de soep rustig en roer vaak; laat de binding met ei en smântână niet koken. Na het afkoelen kan de soep dikker zijn. Voeg tijdens het voorzichtig opwarmen een klein scheutje water toe om de soep weer lepelbaar te maken.
De laatste smaakbalans kun je aanpassen zonder de samenstelling van het gerecht te veranderen. De gerookte ribben, groene sla, binding met eidooier en smântână en de dille vormen de vastgelegde combinatie. Breng alleen azijn, zout en peper aan het einde voorzichtig op smaak. Is de soep erg krachtig, voeg dan telkens een beetje azijn toe en proef opnieuw. Is ze te zuur, roer er voor het serveren wat bouillon of smântână door. De sla hoort zacht te zijn, het vlees moet makkelijk van het bot komen en de bouillon mag de lepel dun bedekken, maar niet zo dik worden als een roomsoep.