Colada morada is een dikke, paarse Ecuadoriaanse drank van maïsmeel, fruit, kruiden en milde specerijen. Het ministerie van Toerisme beschrijft haar als een bereiding voor de herdenkingstijd in november, geserveerd met guaguas de pan: kleine versierde broodjes in de vorm van ingepakte figuren. De kleur komt van paarse of zwarte maïs en donker fruit. In november maken families de drank thuis en delen haar tijdens lokale vieringen.
De gastronomische gids Ecuador Travel plaatst colada morada in de Andes en noemt alle provincies als plaatsen waar ze wordt gevonden. Die brede seizoensverspreiding ondersteunt een nationale classificatie in het programma, maar betekent niet dat elke provincie één vast recept gebruikt. Finados-gebruiken en combinaties van fruit of kruiden verschillen per gemeenschap, oogst, familietraditie en beschikbaarheid.
Het recept van de Asociación de Chefs del Ecuador combineert zwarte en paarse maïsmeel met mortiño, bramen, naranjilla, guave, babaco, ananas en aardbeien. Ook zapallo- en sambo-puree, panela, citrusschillen, ishpingo en een kruidenbosje met ataco of sangorache, sinaasappelblad, hierba luisa, arrayán en cedrón worden genoemd. Deze ingrediënten brengen fruitige zuurheid, zachte zoetheid en een geurige specerijensmaak.
Deze thuisversie schaalt het recept van de vereniging voor 25 porties terug naar ongeveer acht koppen. Ze behoudt beide meelsoorten en de volgorde waarin fruit wordt toegevoegd, maar bundelt de kruiden in één klein bosje en gebruikt een afgemeten hoeveelheid panela die je later kunt bijstellen. Sommige Andesvruchten en kruiden zijn buiten Ecuador lastig te vinden. De genoemde vervangers zijn praktisch, maar smaken niet precies hetzelfde.
De bereiding begint met een infusie van kruiden, citrusschil, ishpingo en hele specerijen. Na het zeven en afkoelen wordt de vloeistof met het meel geklopt en een nacht weggezet zodat de maïs hydrateert voordat ze wordt gekookt. De bron beveelt 12 tot 24 uur voor hydratatie en fermentatie aan. Deze versie kiest minimaal 12 uur in de koelkast als aanpassing voor de thuiskeuken; ze belooft geen gefermenteerde smaak en noemt dit geen historische regel.
De donkere bessen en zure vruchten worden apart zacht gekookt, gepureerd en gezeefd. Zo verwijder je kleine pitjes zonder kleur of fruitsmaak te verliezen. Babaco en ananas garen afzonderlijk zodat hun stukjes zichtbaar blijven, en de aardbeien gaan er pas tegen het einde bij. Het gewelde meel kookt langzaam met de pompoenpurees en wordt daarna met het fruit gemengd. Roer vaak zodat het maïsmeel niet aan de bodem vastplakt of aanbrandt.
Colada morada kan warm of koud worden geserveerd; de gedocumenteerde bereiding staat beide toe. Warm is ze geurend en troostrijk; gekoeld wordt de textuur steviger en komt de fruitsmaak meer naar voren. Serveer guaguas de pan ernaast in plaats van ze door de drank te mengen. Het deeg, de vulling en versiering vormen een apart recept met eigen familie- en streekvarianten.
De drank is sterk verbonden met herdenkingen in november, maar de precieze historische oorsprongsverhalen die online rondgaan zijn niet allemaal op hetzelfde bewijs gebaseerd. Dit recept presenteert geen spectaculair oorsprongsverhaal als vaststaand feit. Het richt zich op ingrediënten, bereiding en hedendaagse seizoensgebruiken die door Ecuadoriaanse toeristische en culinaire bronnen zijn beschreven. Maak de drank vooraf, deel haar aan tafel en behoud de lokale namen mortiño, ishpingo en de kruiden als ze verkrijgbaar zijn.