Bolón de verde is een gerecht van de Ecuadoraanse Costa met stevige groene bakbanaan, die zacht wordt gekookt, geprakt, gekruid en tot een bal gevormd. Het academische kookboek van ESPOCH plaatst het recept in het hoofdstuk over de Costa; Ecuador Travel noemt het bij gerechten die met Montañita worden verbonden. Deze bronnen ondersteunen de regionale herkomst en lokale populariteit, maar stellen geen landelijke standaardformule vast. Veelvoorkomende versies bevatten kaas, varkens-chicharrón of allebei.
Het ESPOCH-kookboek geeft een korte werkwijze: kook groene bakbanaan in gezouten water of bak die gaar, prak hem, meng er geraspte kaas en varkens-chicharrón door, vorm een bal en bak of frituur die. Het noemt spiegelei, biefstuk en garnalenstoofpot als mogelijke begeleiders. Een ander gepubliceerd Ecuadoraans huisrecept combineert eveneens bakbanaan, chicharrón en verse kaas. Deze versie past die gedachte aan voor vier personen en verdeelt beide toevoegingen door de hele massa in plaats van ze alleen in het midden te stoppen.
Kies bakbananen die volledig groen, stevig en zwaar voor hun formaat zijn. Een geel wordende schil betekent dat de vrucht rijpt en zoeter wordt; die geeft niet dezelfde hartige, zetmeelrijke basis. Snijd de uiteinden af en kerf de schil in de lengte in zodat je die makkelijker verwijdert. Snijd de vrucht in grote, gelijke stukken zodat ze tegelijk zacht worden. Zacht koken in gezouten water is thuis eenvoudig en houdt genoeg vocht over om te prakken. Giet af zodra een mes zonder weerstand tot in het midden glijdt.
Prak de bakbanaan terwijl die nog heet is. Tijdens het afkoelen wordt het zetmeel steviger en laat de massa zich moeilijker vormen. Een stevige stamper of houten stamper maakt de basis samenhangend zonder er een volledig gladde puree van te maken. Een paar zachte stukjes geven het binnenste meer beet en contrasteren met de krokante korst. Een beetje boter helpt binden en geeft een vollere smaak. Breng op smaak voordat kaas en varkensvlees erbij gaan, want die kunnen al zout zijn.
Queso fresco geeft een milde, melkachtige smaak en kleine stukjes die zacht worden maar niet helemaal verdwijnen. Gare varkens-chicharrón voegt knapperigheid en een diepere hartige smaak toe. Hak die fijn zodat een groot stuk de bal niet verzwakt of in de pan laat barsten. Deze verhouding is een handige thuisbalans, geen vaste kustregel: gepubliceerde recepten verschillen in hoeveel kaas, varkensvlees en vet ze gebruiken, en sommige koks kiezen maar één toevoeging. Vorm de warme massa; voeg bij scheuren beetje bij beetje heet kookwater toe.
Ondiep bakken geeft de buitenkant kleur en een krokante korst terwijl het midden zacht blijft. Gebruik een brede pan en laat ruimte om de ballen te keren zonder ze te breken. Middelhoog vuur is belangrijk: te hoog vuur kleurt de buitenkant voordat het midden warm is, terwijl een koude pan de bakbanaan te veel olie laat opnemen. Draai de bolones in stappen zodat meerdere kanten bruin worden en laat ze daarna kort uitlekken. Bakken in de oven is ook beschreven, maar geeft een drogere, gelijkmatigere buitenkant dan de pan.
Aan de kust wordt bolón vaak gegeten als stevig ontbijt of tussendoortje, al verschillen gewoonten per plaats en huishouden. Spiegelei en ají zijn eenvoudige begeleiders; het regionale kookboek noemt ook biefstuk en garnalenstoofpot. Serveer die apart zodat bakbanaan, kaas en varkensvlees centraal blijven. Vorm de gare bakbanaan terwijl die warm is en gebruik alleen volledig gare chicharrón. Was handen en gereedschap na het hanteren van ingrediënten en dek gevormde ballen af terwijl de volgende portie bakt.
Deze Engelstalige basis legt één maakbare gemengde bolón vast, geen nationale standaard en geen bewering dat alle koks aan de kust dezelfde werkwijze gebruiken. De regionale aanduiding volgt het Costa-hoofdstuk van het academische boek en de lokale vermelding in de toeristische gids. Serveer de bolones direct na het bakken voor het contrast tussen krokante buitenkant en zachte binnenkant. Koel restjes snel in een ondiepe afgesloten bak, gebruik ze binnen drie à vier dagen en verwarm ze tot 74 °C (165 °F) in het midden. Controleer met een thermometer en vertrouw niet alleen op de kleur van de korst.