Kimchi nie jest jednym sztywnym przepisem, lecz rodziną solonych i fermentowanych warzyw podawanych w różnych postaciach do koreańskich posiłków. Ten przepis dotyczy baechu-kimchi, dobrze znanej wersji z kapusty pekińskiej, czerwonej pasty przyprawowej i cienkich słupków rzodkwi koreańskiej. Porcja z jednej główki została przygotowana z myślą o domowej kuchni, ale zachowuje charakterystyczną kolejność: zasolenie, płukanie, przyprawienie i ciasne ułożenie w słoiku. Rodziny i regiony różnią się proporcjami soli, chili, przypraw z owoców morza i aromatycznych dodatków. Podane ilości opisują więc jedną praktyczną wersję, a nie powszechnie obowiązującą formułę.
Nazwa pomaga rozpoznać składnik: baechu oznacza kapustę pekińską, a kimchi nazywa szerszą tradycję fermentowanych warzyw. Kapustę dzieli się na ćwiartki, aby sól dotarła do grubych nerwów, a przyprawy można było rozprowadzić między liśćmi. Zasala się ją do chwili, gdy grube nerwy dają się zginać bez pękania, a następnie płucze. Taka próba tekstury jest ważniejsza niż samo odmierzanie czasu: wielkość i świeżość główki, grubość kryształków soli oraz temperatura w kuchni wpływają na to, jak szybko liście tracą wodę.
Kimjang, czyli sezonowe wspólne przygotowywanie i dzielenie się kimchi, zajmuje ważne miejsce w koreańskiej kulturze kulinarnej. Koreańska Organizacja Turystyczna opisuje przygotowywanie dużych porcji przed zimą, a UNESCO uznaje kimjang za żywą praktykę kulturową wzmacniającą współpracę i poczucie tożsamości. Pojedynczy przepis nie oddaje całej tej różnorodności. W tej wersji gochugaru nadaje paście czerwony kolor i charakterystyczny, zaokrąglony smak chili. Rzodkiew wnosi świeżą chrupkość, a czosnek, imbir i cebula dymka tworzą aromatyczną bazę. Sos rybny i solone krewetki zapewniają wytrawny, fermentowany smak spotykany w wielu przepisach na baechu-kimchi.
Zasolenie pełni dwie funkcje: doprawia kapustę i wyciąga z niej wodę. Użyć grubej, niejodowanej soli do kiszenia albo soli morskiej o dużych kryształkach. Rozprowadzić ją równomiernie, zamiast gromadzić przy przeciętych końcach, i obracać kapustę podczas odpoczynku. Zewnętrzne liście powinny stać się elastyczne, a najgrubszy nerw powinien dać się zgiąć bez złamania. Po kilkukrotnym płukaniu spróbować mały kawałek; powinien być słony, ale nie przesadnie. Dokładne odsączenie jest istotne, ponieważ nadmiar wody rozrzedzi pastę chili.
Farsz miesza się osobno, aby rzodkiew i cebula dymka zachowały swój kształt, a płatki chili równomiernie wchłonęły wilgoć. Koreańskie gochugaru nie jest tym samym co drobno zmielona cayenne: płatki są zwykle grubsze, mają pełniejszy smak i mniej ostrości. Zacząć od podanej ilości, a zmieniać ją tylko w niewielkim zakresie, zależnie od produktu i własnych upodobań. Sos rybny i solone krewetki są słone, dlatego nie dodawać od razu soli do pasty. Najpierw spróbować jej z małym kawałkiem kapusty. W wersji bez owoców morza pominąć oba te składniki i dodać odmierzoną ilość sosu sojowego; taka zmiana wpływa na smak i nie powinna być przedstawiana jako identyczna wersja.
Rozprowadzić cienką, równą warstwę farszu między liśćmi, nieco więcej nakładając przy grubych nerwach. Zwinąć każdą ćwiartkę w zwarty pakunek i owinąć zewnętrznym liściem. Ułożyć pakunki w czystym, szklanym słoiku przeznaczonym do żywności. Delikatnie docisnąć, aby ograniczyć duże kieszenie powietrza, pozostawić wolne miejsce u góry na sok i ewentualne pęcherzyki oraz utrzymywać kapustę poniżej poziomu własnego płynu. Ta receptura zakłada fermentację w lodówce; z czasem smak staje się bardziej kwaśny. Sama liczba dni nie jest potwierdzeniem bezpieczeństwa. Wyrzucić kimchi, jeśli pojawi się puszysta pleśń, nietypowa śliskość albo zapach zgnilizny.
Pierwszy dzień to głównie mało aktywne zasalanie, a potem słoik dojrzewa w chłodzie. VisitKorea zaleca przechowywanie baechu-kimchi w lodówce przez kilka dni przed podaniem. Niska temperatura spowalnia fermentację i pozwala stopniowo rozwijać się smakowi. Podawać kimchi schłodzone lub w chłodnej temperaturze pokojowej do ryżu, zupy, dań z grilla albo innych banchan, czyli koreańskich dodatków. Za każdym razem używać czystych przyborów i szybko wstawiać słoik z powrotem do lodówki. Z bardziej kwaśnego kimchi można przygotować gotowane potrawy, takie jak kimchi-jjigae lub kimchi-jeon, w których jego wyrazisty smak przyprawia całe danie.