Marinată de pește to rumuńskie określenie ryby w marynacie. Rumuńska autorka kulinarna opisuje przygotowanie z Tulczy: rybę słodkowodną należy posolić, usmażyć i zalać marynatą z octu, ziaren pieprzu oraz liści laurowych. Autorka zaznacza, że przepis przekazała jej znajoma z Tulczy, a nie rodzinny zeszyt. W tej wersji zachowujemy charakterystyczne połączenie ryby, octu i przypraw, a gotowe danie podajemy na zimno. Sama nazwa nie oznacza jednej receptury obowiązującej w całej Rumunii; gatunek ryby i dodatki mogą różnić się między domami.
W przywołanym przepisie użyto większej ilości ryby, pozostawiono ją do posolenia przez noc, usmażono i zalano łagodną marynatą octową. Jako możliwe dodatki wymieniono czerwoną cebulę lub czosnek. W tej mniejszej porcji czerwona cebula wnosi aromat i kolor, natomiast czosnek pomijamy, aby wyraźniej wybrzmiały pieprz i liść laurowy. Karp to odpowiednia ryba słodkowodna z dorzecza Dunaju i można kupić go w postaci grubych dzwonków lub kawałków. Można też użyć świeżego leszcza albo płoci o zbliżonej grubości, jeśli ryba została dokładnie oczyszczona. Mniejsze okazy często mają więcej drobnych ości, dlatego warto starannie sprawdzić porcje.
Marynatę należy krótko zagotować i całkowicie ostudzić, zanim zostanie wlana do ugotowanej ryby. Dzięki temu smażona powierzchnia początkowo zachowuje lepszą strukturę. Mieszanka wody i octu służy do doprawienia oraz chłodniczego marynowania; nie jest sprawdzoną recepturą konserwową. Sam ocet nie sprawia, że ryba może być bezpiecznie przechowywana w temperaturze pokojowej. Przywołany przepis zaleca podgrzewanie słoików w piekarniku i przechowywanie ich przez wiele miesięcy bez chłodzenia. Ponieważ tych czynności nie potwierdzono jako bezpiecznej metody wekowania ryb, nie włączamy ich do tej wersji.
Ryby są żywnością o niskiej kwasowości. Do domowych przetworów rybnych, które mają stać poza lodówką, potrzebna jest sprawdzona metoda wekowania pod ciśnieniem z określonym rozmiarem słoików, sposobem napełniania, ciśnieniem i czasem obróbki. Szczelna pokrywka, gorący piekarnik ani kwaśny smak nie potwierdzają bezpieczeństwa przechowywania w temperaturze pokojowej. Zamiast tego użyj czystego, płytkiego szklanego naczynia i utrzymuj rybę w chłodzie. Surową rybę sol w lodówce, usmaż w odpowiednim czasie, ostudź marynatę i po ułożeniu ryby od razu wstaw naczynie do lodówki.
Podczas solenia trzymaj karpia pod przykryciem w lodówce. Następnie odlej płyn, który się zebrał, i dokładnie osusz kawałki. Sucha powierzchnia równiej się rumieni i mniej pryska. Smaż rybę partiami, zamiast zapełniać całą patelnię: duża ilość kawałków obniża temperaturę oleju i sprawia, że ryba raczej się dusi, niż rumieni. Ostrożnie obracaj kawałki, ponieważ mięso może odchodzić od ości. Szeroka łopatka do ryb ułatwia ich podnoszenie bez rozpadania się.
Ze względów bezpieczeństwa żywności sprawdź czystym cyfrowym termometrem kuchennym środek najgrubszego kawałka ryby; temperatura powinna wynosić 63 °C. Przed i po pomiarze umyj sondę, a podczas wkłuwania nie dotykaj nią ości. Złocisty kolor informuje o zrumienieniu, ale nie zastępuje wymaganej w tym przepisie kontroli temperatury. Każdą usmażoną porcję przełóż na czystą kratkę do studzenia umieszczoną nad blachą. Nie odkładaj gotowej ryby na talerz ani deskę, na których leżała surowa.
Układaj usmażonego karpia i czerwoną cebulę warstwami w czystym, płytkim szklanym naczyniu. Jeśli chcesz, wyjmij liście laurowe z ostudzonej marynaty. Zalej rybę tak, aby kawałki były w większości przykryte. Przykryj naczynie i od razu wstaw je do lodówki o temperaturze nie wyższej niż 4 °C na co najmniej 4 godziny, aby smaki się połączyły. Nie zostawiaj ryby na noc na blacie ani nie przygotowuj słoików do spiżarni. Podawaj ją na zimno, szybko schowaj resztki i zjedz w ciągu 3–4 dni. Wyrzuć rybę, która stała w temperaturze pokojowej dłużej niż 2 godziny; powyżej 32 °C limit wynosi 1 godzinę.
Podawaj zimną rybę jako przystawkę lub lekki posiłek z pieczywem, rumuńską mamałygą albo chrupiącą sałatą. Nakładaj ją czystymi sztućcami i uważaj na drobne ości, zwłaszcza jeśli użyto leszcza lub płoci. Kilka krążków cebuli i ziaren pieprzu wystarczy za prostą dekorację; liście laurowe można usunąć przed podaniem. W ten sposób powstaje kwaśno-pikantne danie przeznaczone do jedzenia na zimno, bez obietnicy długiego przechowywania, pasujące do innych dań rybnych z dorzecza Dunaju.