Hribi cu smântână to danie z Bukowiny, historycznego regionu na północy Rumunii. Jego nazwa oznacza borowiki ze śmietaną, a opisana tu wersja łączy grzyby z masłem, jajkami, kwaśną śmietaną i koperkiem. Borowiki najpierw miękną na patelni, potem trafiają do masy jajeczno-śmietanowej i do piekarnika. Wierzch lekko się rumieni, a środek powinien się ściąć, pozostając miękki. To pieczona potrawa grzybowa, a nie szybki sos przygotowywany wyłącznie na patelni.
Bukowińskie źródła opisują domową recepturę, której szczegóły mogą się różnić między gospodarstwami. Wybrana wersja wymienia kilogram borowików, masło, szklankę kwaśnej śmietany, cztery jajka, posiekany koperek i sól. Niezależny opis regionalny potwierdza te główne składniki oraz końcowe zapiekanie. Źródło nie podaje pojemności szklanki, dlatego w tym przepisie przyjęto 250 ml jako redakcyjne ujednolicenie miary. Podobnie temperaturę piekarnika i mierzalny punkt bezpieczeństwa jaj ustalono jako praktyczne standardy wykonania; nie są one podane w dawnym opisie regionalnym. Inna, pokrewna wersja z olejem, cebulą i żółtkami pozostaje odrębnym przepisem i nie została połączona z tą recepturą.
Borowik szlachetny (Boletus edulis), nazywany też prawdziwkiem, ma jasny trzon, brązowy kapelusz i wyraźny leśny aromat. Do potrawy wybrać świeże, jędrne grzyby bez śliskich ani uszkodzonych miejsc. Przepis zakłada użycie borowików z pewnego źródła, przeznaczonych do sprzedaży jako żywność. Nie zachęca do samodzielnego zbierania grzybów ani rozpoznawania ich wyłącznie na podstawie zdjęć. Luźną ziemię usunąć szczoteczką, końcówki trzonów odciąć, a grzyby tylko krótko opłukać, jeśli to konieczne. Po opłukaniu dokładnie je osuszyć, żeby nadmiar wody nie rozcieńczył smaku masła i śmietany.
Kapelusze i trzony pokroić na kawałki o zbliżonej wielkości. Dzięki temu zmiękną w podobnym czasie. Masło roztopić na umiarkowanym ogniu, nie dopuszczając do zbrązowienia osadu mlecznego. Dodać borowiki i smażyć, aż zaczną mięknąć oraz puszczać sok. Bukowiński sposób przewiduje dolewanie podczas smażenia małych porcji gorącej wody. Dodać jej tylko tyle, by grzyby nie przywierały do suchej patelni, i przed kolejną porcją pozwolić wodzie odparować. Źródło nie określa łącznej ilości wody ani dokładnego czasu smażenia na płycie, więc o gotowości decyduje miękkość kawałków.
Jajka roztrzepać w misce, połączyć z kwaśną śmietaną, posiekanym koperkiem i drobną solą. Śmietana ma być naturalna, bez dodatków smakowych. Określenie „kwaśna śmietana” wskazuje tu fermentowany produkt mleczny; nie należy zastępować go śmietanką do ubijania ani crème fraîche, bo mają inne właściwości. Ilość soli źródła pozostawiają do smaku. Gdy borowiki zmiękną, zdjąć patelnię z ognia i delikatnie wmieszać grzyby wraz z maślanym sokiem do masy jajeczno-śmietanowej. Przełożyć całość do płytkiego naczynia żaroodpornego, aby masa ogrzewała się równomiernie.
Naczynie wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 °C. Regionalne opisy podają około 10–15 minut pieczenia, ale nie określają temperatury piekarnika ani bezpiecznej temperatury jaj. Dlatego tutaj czas 15–20 minut jest szacunkiem, a środek zapiekanej masy jajecznej powinien osiągnąć 71,1 °C. Głębokość naczynia i działanie piekarnika wpływają na czas; pod koniec krótszego zakresu sprawdzić stan potrawy i w razie potrzeby dopiekać krótkimi odcinkami. Lekko zrumieniony wierzch nie zastępuje pomiaru temperatury. Po wyjęciu odczekać kilka minut, by masa nieco stężała.
Podawać na ciepło z mămăligą, rumuńską potrawą z mąki kukurydzianej, wymienianą w bukowińskich opisach jako dodatek. Mămăliga nie należy do listy składników ani do wydajności czterech porcji. Można podać ją osobno, aby każdy nałożył odpowiednią ilość obok porcji borowików. Przepis nie dopisuje innych dodatków jako części dania; prostą sałatę można potraktować jako osobny wybór przy stole, jeśli jest już dostępna.
Potrawa najlepiej smakuje niedługo po upieczeniu, gdy kawałki grzybów zachowują kształt, a wierzch pozostaje lekko zrumieniony. Pozostałości schłodzić i wstawić pod przykryciem do lodówki w ciągu dwóch godzin; spożyć w ciągu trzech–czterech dni. Przy odgrzewaniu doprowadzić całą porcję do 74 °C, aż będzie wyraźnie parująca. Nie schładzać i nie podgrzewać wielokrotnie tej samej potrawy. Źródła regionalne nie podają zaleceń dotyczących przygotowania z wyprzedzeniem ani zamrażania, dlatego karta obejmuje wyłącznie opisane warunki chłodzenia i odgrzewania.