Rumuńskie knedle ze śliwkami

Gomboți cu prune to rumuńskie knedle ze śliwkami z ciasta ziemniaczanego, po ugotowaniu obtaczane w zrumienionej bułce tartej. Przepis opiera się na opisie z regionalnego zbioru dań z Bihoru. Świeże śliwki bez pestek miesza się z cukrem i cynamonem, zawija w miękkie ciasto i gotuje w gorącej wodzie bez gwałtownego wrzenia. Na koniec knedle pokrywa się bułką tartą zrumienioną na maśle i wymieszaną z cukrem. Nie należy przedstawiać dania jako wyłącznie rumuńskiego: należy do wspólnej tradycji kulinarnej Europy Środkowej i Wschodniej.

Zbiór z Bihoru podaje, że knedle przygotowywano przede wszystkim latem i jesienią, a jedzono je jako danie główne lub deser. W regionie przyrządzały je rumuńskie, węgierskie i słowackie społeczności już w XIX wieku. Źródło dokumentuje regionalną tradycję, ale nie wskazuje jednego wynalazcy ani wyłącznego miejsca pochodzenia. Ten przepis zachowuje składniki i kolejność opisane w zbiorze. Rodziny i sąsiednie regiony mogą mieć własne warianty.

Do ciasta potrzebne są ziemniaki mączyste, mąka pszenna, jajko i niewielka ilość neutralnego oleju. Najpierw dodać 250 g mąki. Jeśli ciasto nie będzie się łączyć, dosypywać ją stopniowo, maksymalnie do 300 g. Masa powinna pozostać kleista. Podczas lepienia podsypywać dłonie i blat, zamiast wmieszać do ciasta dużo dodatkowej mąki. Dzięki temu knedle pozostaną delikatniejsze. Ugotować ziemniaki w całości w mundurkach, rozgnieść i pozostawić na kilka minut do odparowania; nadmiar wilgoci utrudnia formowanie. Różnica między dolną i górną ilością mąki zależy od tego, jak wilgotne są ziemniaki oraz jak łatwo masa daje się zebrać. Nie dosypywać całej ilości od razu. Połączyć najpierw składniki, a potem ocenić, czy ciasto wymaga jeszcze niewielkiej ilości mąki.

Odważyć 500 g śliwek po usunięciu pestek. Do zawijania najwygodniejsze są małe lub średnie, dojrzałe owoce, które zachowują kształt. Wymieszać je z cukrem i cynamonem, podzielić ciasto na około 30 części i każdą śliwkę zawinąć osobno. Starannie zlepić brzegi: przez szczelinę może dostać się woda, a knedel może się otworzyć podczas gotowania. Blat lekko podsypywać mąką, ale nie zagniatać jej dużej ilości w ciasto. Wokół każdej śliwki pozostawić równą warstwę ciasta i dobrze zamknąć łączenie. Porcje ciasta nie muszą być idealnie jednakowe, ale powinny wystarczyć do całkowitego zamknięcia owocu. Jeśli śliwka jest duża, nie rozciągać ciasta tak cienko, by było przezroczyste. Gotowe knedle odkładać z odstępami na lekko podsypany blat, aby nie sklejały się przed gotowaniem.

Bułkę tartą smażyć na maśle przez 2–3 minuty, aż będzie złocista, po czym zdjąć patelnię z ognia i wmieszać cukier. Bułka szybko ciemnieje, dlatego stale mieszać i zakończyć smażenie, gdy tylko nabierze złotego koloru. Cynamon jest przeznaczony do śliwek, a nie do panierki. Ugotowane knedle krótko odsączyć i obtoczyć, póki są gorące, a ich powierzchnia pozostaje lekko wilgotna; dzięki temu bułka lepiej się przyklei. Mieszać przy dnie patelni, aby panierka rumieniła się równomiernie i nie przypalała w jednym miejscu.

Najpierw doprowadzić wodę do wrzenia, a następnie zmniejszyć ogień, aby pozostała bardzo gorąca, lecz nie wrzała gwałtownie. Woda mocno bulgocząca może obijać knedle o siebie i zniekształcić ich kształt. Zbyt pełny garnek utrudnia też równomierne ugotowanie. Źródło regionalne nie podaje stałego czasu, dlatego nie oceniać gotowości wyłącznie na podstawie minut. Poczekać, aż ciasto będzie ścięte w środku, i ostrożnie przekroić jeden knedel przed wyjęciem całej partii. Wkładać knedle partiami i pozwolić wodzie ponownie się rozgrzać po każdej porcji. Po dodaniu kolejnej partii kontrolować, czy woda nadal jest bardzo gorąca. Jeśli zacznie mocno wrzeć, ponownie zmniejszyć ogień. Wyjmować knedle łyżką cedzakową, podpierając je od spodu, aby nie uszkodzić miękkiej otoczki.

Podawać knedle na ciepło i nie układać ich w wysoką stertę, aby miękkie ciasto się nie spłaszczyło. Zbiór z Bihoru wspomina również o jedzeniu knedli po ostudzeniu. Z podanej ilości powstaje około 30 sztuk, czyli 8–10 porcji; dokładna liczba zależy od wielkości knedli. Zgodnie ze źródłem można podać je jako danie główne albo deser. Układać je luźno na półmisku, aby jak najmniej panierki się osypało.

Ugotowane dania z ziemniakami i owocami łatwo się psują. Nie pozostawiać resztek w temperaturze pokojowej dłużej niż dwie godziny. Przełożyć je do płytkiego pojemnika z pokrywką, szybko ostudzić i przechowywać w lodówce przez 3–4 dni. Odgrzewać pod przykryciem na małym ogniu albo w kuchence mikrofalowej, aż będą równomiernie gorące i zaczną parować. Jeśli ciasto wydaje się suche, dodać łyżkę wody. Do ponownego podgrzania przełożyć tylko potrzebną ilość i rozłożyć knedle luźno, a nie w zwartej stercie. Podczas odgrzewania na patelni ostrożnie je obracać, aby podgrzać nadzienie i nie przypalić panierki. Pozostałą część szybko schłodzić i wstawić do lodówki.