Chairo z wołowiną – Cusco: wariant przeznaczony na rodzinny stół
Chairo z rejonu Cusco ma wiele sposobów przygotowania, lecz połączenie chuño, pszenicy, mięsa i warzyw jest jej rozpoznawalną podstawą. Określenie „rodzinny” opisuje tu praktyczną wersję podawaną w sześciu porcjach; nie oznacza przepisu przypisanego do jednej udokumentowanej rodziny.
W tym garnku używa się tylko łopatki wołowej, bez jagnięciny. Po spokojnym gotowaniu mięso powinno zmięknąć, a całe ziarna pszenicy pozostać wyczuwalne. Kukurydza choclo, o dużych ziarnach charakterystycznych dla kuchni andyjskiej, wnosi inną teksturę niż ziemniaki i dynia.
Najważniejsze jest odpowiednie nawodnienie chuño i pszenicy przed gotowaniem. Moczone produkty trafiają do wspólnego garnka w innych momentach niż świeży bób i choclo. Dodatki wprowadzone późno zachowują kształt, gdy mięso oraz pszenica osiągają właściwą miękkość.


