Yahuarlocro to pożywna zupa ziemniaczana z ekwadorskich Andów, szczególnie kojarzona z Quito i pobliskim regionem górskim. Zawiera miękkie podroby jagnięce, a ugotowaną krew w wielu wersjach osobno się rumieni i podaje jako dodatek. Na stole często pojawiają się też awokado, pomidor i kwaśna marynowana czerwona cebula. W jednej misce kremowe ziemniaki łączą się z wyraźnymi kawałkami żołądka, gorący wywar ze świeżą cebulą, a łagodna zupa z intensywniejszym dodatkiem z krwi. Ten dostosowany przepis daje sześć porcji. Krew pozostaje osobno, aby każdy mógł zdecydować, czy i ile jej dodać.
W relacjach o kuchni Quito potrawa pojawia się zarówno w kontekście miejskich świąt, jak i codziennych posiłków na targowiskach. El Comercio opublikowało recepturę związaną z obchodami święta miasta. Inny materiał tej gazety opisuje rodzinną restaurację w Machachi, w kantonie Mejía, gdzie Yahuarlocro jest częścią dłuższej lokalnej tradycji kulinarnej. Źródła te potwierdzają związek regionalny, lecz nie oficjalny status dania narodowego. Dlatego w tym programie Yahuarlocro jest popularną regionalną zupą andyjską, a nie jedynym ani urzędowo uznanym daniem narodowym Ekwadoru.
Nazwa występuje również w zapisie Yaguarlocro. El Telégrafo objaśnia ją przez słowa z języka kichwa związane z krwią i zupą, jednak źródła różnią się w opisie dokładnej historii potrawy. Przejrzane materiały nie ustalają jednoznacznego pochodzenia. Przepis nie podaje więc konkretnego roku powstania ani nie przypisuje dania bez dowodów jednej rdzennej społeczności. Najbezpieczniej opisać je jako potrawę górskiego regionu, ukształtowaną przez miejscową kuchnię ziemniaczaną i wykorzystanie podrobów owczych. Owce pojawiły się w Ameryce dopiero po kontakcie z Europejczykami. Regionalna nazwa i współczesna praktyka są lepiej udokumentowane niż pewna siebie opowieść o jednym źródle.
Opublikowane receptury różnią się między sobą. Nowsza wersja El Comercio łączy podroby jagnięce i świeżą krew z ziemniakami, orzeszkami wymieszanymi z mlekiem, achiote, kminem rzymskim, oregano i ziołami. El Telégrafo opisuje dwa rodzaje ziemniaków, wywar z podrobów, mleko, kolendrę, cebulę i osobny dodatek z krwi, ale nie wymienia orzeszków. Dokumentacja receptury z Machachi przygotowana przy uczelni opisuje jeszcze inną lokalną wersję. Ten przepis podąża za wersją z Quito z mlekiem orzechowym, zachowując jednocześnie osobne podanie krwi, spotykane w wielu źródłach. Ilości dostosowano do kuchni domowej; nie oznacza to, że wszystkie rodziny w Quito lub Machachi stosują identyczne proporcje.
Ziemniaki decydują o konsystencji. Yahuarlocro powinno być sycące, a nie przypominać rzadkiego wywaru: część kawałków pozostaje w całości, a część częściowo się rozpada i zagęszcza płyn. Jeśli dostępne są miejscowe odmiany, dobrze połączyć ziemniaki sałatkowe i mączyste. W innym przypadku podobną konsystencję można uzyskać ze zwykłych ziemniaków do gotowania, pozwalając części zmięknąć. Mleko z orzeszkami dodaje wywarowi pełni i łagodnego, orzechowego smaku. Najpierw dokładnie rozmieszać drobno zmielone orzeszki w mleku, a dopiero potem wlać mieszaninę do garnka. Dalej gotować na małym ogniu, żeby mleko nie przywarło do dna.
Podroby jagnięce wymagają ostrożnego obchodzenia się i dłuższego gotowania, aby zmiękły. Przepis zakłada użycie surowych podrobów wstępnie przygotowanych przez licencjonowanego rzeźnika. Dzięki temu nie trzeba oczyszczać ich w domu ani płukać w zlewie. Przed użyciem przechowywać je w lodówce i oddzielać od warzyw oraz gotowych potraw. Po kontakcie umyć ręce, nóż i deskę. Szybkowar może skrócić czas gotowania, ale podroby nadal powinny być miękkie i osiągnąć co najmniej 71 °C, czyli minimalną temperaturę USDA dla podrobów jagnięcych i podobnych elementów. Zachować wywar do zupy, w razie potrzeby go przecedzić i utrzymywać w wysokiej temperaturze przed użyciem.
Krew gotować w osobnym garnku, a potem zrumienić na osobnej patelni z cebulą lub czosnkiem. Oddzielne przygotowanie pomaga zachować złocisty kolor ziemniaczanego wywaru; wskazówka ta pojawia się również w ekwadorskich przepisach. Każda osoba może samodzielnie zdecydować, czy dodać niewielką ilość. Czerwoną cebulę wystarczy krótko zamarynować w cytrynie i soli, nie musi długo stać. Awokado i pomidor wnoszą do podania świeże elementy i często serwuje się je osobno. Ají można również postawić obok, jeśli ktoś chce dodać więcej ostrości.
Gorącą zupę nalać do głębokich misek, a krew, cebulę, pomidor, awokado i cytrynę podać osobno. Przygotowanie zajmuje trochę czasu, ponieważ podroby muszą zmięknąć, a ziemniaki zagęścić wywar. To danie dobrze pasuje więc do wspólnego weekendowego posiłku. Resztki należy szybko schłodzić, wstawić do lodówki najpóźniej w ciągu dwóch godzin, zjeść w ciągu trzech–czterech dni i odgrzać do 74 °C. Yahuarlocro jest odrębnym daniem regionalnym Ekwadoru z udokumentowanymi związkami z Quito i Machachi. Można docenić jego lokalne znaczenie bez przekształcania popularności regionalnej w niepotwierdzone wyróżnienie narodowe.