Encocado de camarón to krewetki gotowane w sosie kokosowym. Ta wersja jest związana z kuchnią prowincji Esmeraldas na północno-zachodnim wybrzeżu Ekwadoru. W opisach tamtejszych encocado pojawiają się mleko kokosowe, ryby lub owoce morza, cebula, czosnek, papryka i lokalne zioła. Przepis ma charakter regionalny; nie oznacza to oficjalnego statusu dania narodowego ani jednej, niezmiennej receptury obowiązującej w całym kraju. Składniki i sposób przygotowania mogą się różnić w zależności od miejsca i domu.
Nazwa encocado odnosi się do sosu na bazie kokosa. Krewetek nie smaży się osobno, by później połączyć z dowolnym sosem kokosowym. Najpierw powstaje baza warzywna, nazywana w źródłach refrito: cebulę i zieloną paprykę smaży się na oleju z achiote, potem dodaje czosnek, pomidory i łodyżki ziół. Mleko kokosowe tworzy z tej bazy łagodnie gotujący się sos. Krewetki trafiają do niego dopiero po przygotowaniu sosu. Dzięki temu kolejność jest jasna, a delikatne owoce morza nie pozostają dłużej niż trzeba na ogniu.
Ilości w przepisie są odmierzone na cztery porcje: 500 g surowych, obranych krewetek bez jelit, 400 ml niesłodzonego mleka kokosowego, 300 g dojrzałych pomidorów i 30 ml oleju z achiote. Do tego dochodzi 75 g czerwonej cebuli paiteña, 150 g zielonej słodkiej papryki, dwa ząbki czosnku i 50 g świeżych ziół. Paiteña to ekwadorska nazwa czerwonej cebuli. Ilości soli i mielonego czarnego pieprzu nie podano jako dokładnych wag: krewetki należy doprawić lekko, a sos dosmakować na końcu. Sok z połowy pomarańczy służy do krótkiego doprawienia krewetek, natomiast sok z połowy cytryny dodaje się dopiero po ugotowaniu.
Olej z achiote nadaje bazie czerwono-złoty kolor. Achiote, znane również jako annatto, to roślinny barwnik pozyskiwany z nasion arnoty właściwej. Olej należy podgrzewać na średnim ogniu; nie powinien dymić ani się przypalić. Cebula i papryka mają zmięknąć, ale nie mocno się zrumienić. Czosnek dodaje się pod koniec i nie dopuszcza do jego ściemnienia. Później pomidory puszczają sok i łączą się z ziołami w wilgotną bazę. Taka kolejność ogranicza czas bezpośredniego ogrzewania czosnku.
Świeża kolendra jest praktycznym ziołem bazowym w tej odmierzonej wersji. Źródła dotyczące encocado z Esmeraldas wymieniają również chillanguę — intensywnie pachnące lokalne zioło. Nie jest to po prostu inna nazwa kolendry. Jeśli świeża chillangua jest dostępna, można użyć jej zamiast kolendry w opisanym wariancie. Łodyżki trafiają do sosu wcześniej, ponieważ wymagają gotowania; liście dodaje się dopiero po zdjęciu patelni z ognia, aby zachowały świeższy aromat.
Sos należy przygotować z niesłodzonego mleka kokosowego. Słodzona śmietanka kokosowa lub słodki napój kokosowy zmieniłyby wytrawny smak i nie są równoważnym zamiennikiem. Mleko kokosowe z puszki trzeba przed odmierzeniem wstrząsnąć lub dokładnie wymieszać, ponieważ tłuszcz może oddzielić się od płynu. Po dodaniu do bazy sos powinien tylko lekko się gotować. Gwałtowne wrzenie może rozwarstwić mleko kokosowe. Jeśli sos jest rzadki, można go jeszcze krótko gotować na małym ogniu przed dodaniem krewetek. Samych krewetek nie należy trzymać w patelni podczas długiego odparowywania sosu.
Marynowanie w soku pomarańczowym jest krótkie i odbywa się w lodówce. Kwas nadaje smak powierzchni krewetek, ale nie czyni ich bezpiecznymi do spożycia na surowo i nie zastępuje obróbki cieplnej. W czasie marynowania, które trwa najwyżej 15 minut, można pokroić warzywa i zioła. Surowe owoce morza i miskę należy trzymać oddzielnie od żywności gotowej do jedzenia; po pracy umyć ręce i powierzchnie. Mrożone krewetki rozmraża się w lodówce i przechowuje w chłodzie do czasu gotowania. Marynowanie nie jest dodatkowym odpoczynkiem w temperaturze pokojowej.
Szeroka, głęboka patelnia pozwala rozłożyć krewetki w jednej warstwie. Po przykryciu gotują się one w gotowym sosie na małym ogniu przez około pięć do dziesięciu minut. Wielkość krewetek i ich temperatura przed gotowaniem wpływają na czas potrzebny do uzyskania właściwego rezultatu. Dlatego nie należy opierać się wyłącznie na czasie: termometr spożywczy powinien wskazać 63 °C w najgrubszej krewetce. Mięso powinno być także perłowe i nieprzezroczyste. Temperatura jest kryterium bezpieczeństwa, a wygląd opisuje oczekiwany stopień ugotowania.
Sok z cytryny i liście ziół dodaje się po ugotowaniu krewetek. Najpierw warto dodać część soku i spróbować sosu, aby kwasowość nie zdominowała kokosa. Encocado należy podać niedługo po przygotowaniu. Biały ryż i patacones są odpowiednimi, osobno przygotowanymi dodatkami; nie wlicza się ich do ilości składników sosu. Patacones przygotowuje się z zielonego plantana, który smaży się oddzielnie. Chrupiący dodatek najlepiej położyć na talerzu krótko przed jedzeniem.
Cebulę, paprykę, pomidory i zioła można pokroić wcześniej. Kolejność pozostaje jednak ważna: najpierw przygotować refrito i sos kokosowy, a dopiero potem gotować krewetki. Pozwala to krótko i uważnie kontrolować obróbkę owoców morza. Resztki przełożyć w ciągu dwóch godzin do płytkiego, zamykanego pojemnika i schłodzić. Ponownie podgrzać tylko potrzebną porcję, aż będzie gorąca w całej objętości; unikać długiego lub gwałtownego gotowania, które może sprawić, że krewetki stwardnieją. Takie ujęcie zachowuje regionalną tożsamość dania i odpowiada praktycznym wymaganiom tej odmierzonej receptury.