Saramură de crap is een Roemeens karpergerecht waarbij gegrilde vis wordt overgoten met een hete, gekruide vloeistof en de smaken daarvan opneemt. Het Roemeense woord saramură betekent pekel. De vloeistof die bij dit gerecht wordt geserveerd is meer dan gezouten water: geroosterde tomaat en paprika geven zoetheid en body, terwijl knoflook, tijm, peper en een beetje azijn zorgen voor hartigheid en een frisse zuurheid. De vis krijgt er mămăligă bij, een stevige Roemeense bereiding van maïsgries die je kunt snijden of met een lepel kunt eten. Recepten verschillen in vissoort, grilloppervlak en groenten. Deze versie gebruikt karpersteaks, geroosterde kapia- en chilipepers, tomaat en een nauwkeurig afgemeten pekel.
Het gerecht wordt in verband gebracht met Roemeense gemeenschappen en kooktradities langs de Donau, waar zoetwatervis en koken boven open vuur vertrouwd zijn. Roemeense recepten beschrijven zowel gegrilde vis als vis die op een laag heet zout wordt bereid. Ook verschillen de hoeveelheid vloeistof en de gebruikte groenten en kruiden. Die variatie hoort bij de regionale bereidingspraktijk. Dit recept volgt een gedocumenteerde methode met gegrilde karper en legt de hoeveelheden vast voor acht porties. Het doet niet alsof deze verhouding de enige authentieke versie is en koppelt geen gezondheidsclaim aan de maaltijd.
Karpersteaks garen snel boven directe hitte. Zet daarom de grill en groenten klaar voordat de vis erop gaat. Dep de schoongemaakte vis droog met keukenpapier en zout hem kort terwijl de grill heet wordt. De grill moet heet genoeg zijn om de huid te kleuren en het visvlees te garen, zonder de steaks zo lang op het rooster te laten liggen dat ze uitdrogen. Een visklem maakt keren makkelijker, vooral als de huid kwetsbaar is. Wacht tot de stukken vanzelf loskomen voordat je ze keert. Controleer de dikste plek van de dikste steak met een voedselthermometer en gaar de vis tot minstens 63 °C. Ondoorzichtig visvlees dat makkelijk met een vork uit elkaar valt, zijn aanvullende gaarheidssignalen; ze vervangen de temperatuurcontrole niet.
Rooster de tomaten en paprika tot de schil blaren krijgt en openscheurt. Zo wordt de smaak geconcentreerder en laat de schil makkelijker los voordat je de groenten hakt en door de pekel roert. Vang het tomatensap op: het geeft smaak en vocht. Breng water met tijm, laurier en peperkorrels aan de kook en laat de geroosterde groenten er kort in sudderen. Roer de knoflook en azijn er pas door nadat je de warmte hebt uitgezet. Zo blijft de knoflook geurig en behoudt de azijn zijn heldere zuur. Proef voordat je de pekel over de vis giet. Het afgewogen zout is verdeeld over de vis, de pekel en het water voor de mămăligă; voeg dus niet automatisch extra zout toe.
Giet de hete pekel over de gegrilde vis, dek de schaal af en laat de vis ongeveer 15 minuten trekken. In die rusttijd brengen knoflook, tijm, geroosterde paprika en tomaat de karper op smaak, zonder dat de al gare steaks in de vloeistof doorkoken. De stukken moeten herkenbaar heel blijven en niet in vlokken uiteenvallen. Schep bij elke portie wat groenten en pekel; zet extra pekel op tafel. Het zout en zuur vormen een combinatie met de milde maïsgriesbijgerecht. De pekel is geen aparte saus die je moet inkoken tot ze dik wordt.
Maak mămăligă door gele maïsgries geleidelijk door kokend gezouten water te roeren en op laag vuur te garen tot het mengsel dikker wordt en niet meer rauw smaakt. De verhouding van één deel maïsgries op vier delen water geeft een stevig bijgerecht dat je na het koken kunt lepelen of snijden. Giet de gries in een dunne straal bij het water en klop tegelijk met een garde om klontjes te voorkomen. Schakel over op een stevige houten lepel zodra het mengsel te dik wordt voor de garde. Roer regelmatig en schraap over de bodem van de pan, want maïsgries kan daar vastkoeken. Houd de mămăligă warm terwijl de karper in de pekel trekt.
De onderdelen zijn op iets verschillende momenten klaar. Rooster de paprika en tomaten terwijl de grill opwarmt. Grill daarna de karper en maak de pekel zodra de steaks van het rooster komen. De trektijd van 15 minuten valt samen met het laatste deel van de bereiding van de mămăligă, zodat beide warm op tafel kunnen. Wordt de mămăligă tijdens het wachten steviger, roer er dan een klein scheutje heet water door tot de massa weer soepel is. Voeg geen boter of kaas toe; die horen niet bij deze receptuur. De balans komt van de zoute, zure vloeistof en de milde maïsgries, met zoetheid van de geroosterde groenten.
Vis is bederfelijk. Bewaar hem tot de bereiding in de koelkast en houd hem gescheiden van kant-en-klaar eten. Was je handen en reinig de plank, het mes en het werkblad nadat je rauwe vis hebt aangeraakt. Controleer de dikste karpersteak met een voedselthermometer. Verdeel restjes over ondiepe bakjes en zet ze binnen twee uur in de koelkast. Bewaar ze bij maximaal 4 °C en eet ze binnen 3–4 dagen op. Verhit alles gelijkmatig tot 74 °C. Na het bewaren kan de vis makkelijker uit elkaar vallen. Verwarm hem daarom voorzichtig in een beetje pekel en warm niet steeds de hele schaal opnieuw op.