In Nederland verwijst lekkerbekje naar een stuk witvis dat in beslag wordt gedoopt en in hete olie wordt gefrituurd. De Nederlandse woordenboekbron ANW noemt wijting, schelvis, kabeljauw en andere witvissoorten als mogelijke basis. De naam legt dus vooral de vorm en bereidingswijze vast, niet één verplichte vissoort of één vaste verhouding voor het beslag. In dit recept is kabeljauw gekozen omdat filets daarvan goed te portioneren zijn en ook in hedendaagse Nederlandse recepten worden gebruikt. Een andere stevige witvis kan passen, zolang de filets ongeveer even dik zijn.
Het woord heeft een langere geschiedenis dan één hedendaags recept. Taalkundigen Nicoline van der Sijs en Ewoud Sanders verzamelden in een artikel uit 2019 oude Nederlandse krantenvermeldingen van lekkerbekjes. De gebakken-visbetekenis komt in advertenties uit 1925 voor; in de late jaren twintig en de jaren dertig verschijnen meer verwijzingen in reclame van viswinkels. De auteurs bespreken ook verschillende verklaringen voor de naam, maar waarschuwen dat een populaire volksverklaring niet als bewezen etymologie mag worden herhaald. Daarom blijft de herkomst van het woord hier voorzichtig geformuleerd.
Een lekkerbekje wordt soms naast kibbeling genoemd, maar de gebruikelijke portievorm verschilt. Kibbeling bestaat doorgaans uit hapklare stukjes vis; een lekkerbekje wordt meestal als hele filet of groot stuk gebakken en opgediend. Dat verschil is in dit recept zichtbaar gehouden: de kabeljauw blijft heel, zodat de structuur van de filet na het frituren herkenbaar is. Het is ook iets anders dan een in bloem gewentelde, in de pan gebakken filet, omdat een volledig beslaglaagje en frituurkorst juist bij deze bereiding horen.
Het beslag combineert tarwebloem en maïszetmeel met een kleine hoeveelheid bakpoeder en ijskoud bruiswater. Het zetmeel ondersteunt een lichte, krokante korst en de koolzuurbelletjes geven het beslag extra lucht. Klop alleen tot er geen droge plekken meer zijn. Een paar kleine klontjes zijn geen probleem; langdurig kloppen kan de laag juist zwaarder maken. Houd het beslag koud en gebruik het kort na het mengen. Als het even staat, roer het dan voorzichtig door in plaats van opnieuw stevig te kloppen.
De vis moet vóór het bestuiven goed droog zijn. Vocht op het oppervlak kan ervoor zorgen dat het beslag loslaat en kan bovendien spatten wanneer de vis in hete olie gaat. Een dun laagje bloem helpt het beslag aan de filet te hechten, maar schud overtollige bloem af zodat er geen melige laag achterblijft. Haal elke filet pas vlak vóór het frituren door het beslag. Laat de vis voorzichtig in de olie zakken en leg niet te veel stukken tegelijk in de pan: daardoor kan de olietemperatuur sterk dalen en wordt de korst eerder vet dan krokant.
Voor de olie is 175–180 °C een praktisch frituurbereik dat aansluit bij Nederlandse receptbronnen. Dit is een richtpunt voor de olie en zegt op zichzelf niet of de kern van de vis veilig gaar is. De dikte van de filet bepaalt mede hoe lang het frituren duurt; vijf tot acht minuten is daarom slechts een schatting. Controleer bij de dikste plek of de vis 63 °C gedurende 15 seconden bereikt. Als aanvullende aanwijzing hoort de vis ondoorzichtig te zijn en gemakkelijk met een vork uiteen te vallen. Een visueel signaal vervangt de temperatuurcontrole niet.
Laat de gebakken filet uitlekken op een rooster in plaats van de stukken op elkaar te leggen. Lucht kan dan ook onder de vis circuleren, waardoor de onderkant minder snel zacht wordt. Serveer het lekkerbekje meteen met citroen en remouladesaus. Nederlandse recepten combineren het gerecht ook met een aardappelgerecht, maar zulke bijgerechten verschillen per viswinkel en huishouden en horen daarom niet automatisch bij de vaste receptbasis. Houd tijdens het frituren water uit de buurt van de olie en gebruik de pan niet boven de aangegeven veilige vulhoogte.
Dit is een reproduceerbare thuisversie van de herkenbare hele, met beslag omhulde visfilet. De ingrediënten en werkwijze vormen geen claim dat één winkelrecept of historische formule wordt nagebootst. Ook maakt dit recept niet van kabeljauw de enige toegestane vis voor lekkerbekje: de Nederlandse betekenis is ruimer. Goed drogen, koud beslag, kleine frituurbatches en een controle op de dikste plek helpen om de gewenste combinatie te bereiken: een krokante buitenkant met malse, witte vis binnenin.