W Niderlandach nazwa Lekkerbekje oznacza filet lub większy kawałek białej ryby zanurzony w cieście i smażony w głębokim tłuszczu. Niderlandzki słownik akademicki ANW wymienia witlinka, dorsza, plamiaka oraz inne ryby o jasnym mięsie. O tożsamości dania decyduje więc forma i sposób przygotowania, a nie jeden obowiązkowy gatunek ani niezmienny przepis na ciasto. W tej wersji używany jest dorsz, ponieważ filety bez ości łatwo podzielić na porcje. Można wybrać inną zwartą białą rybę, o ile kawałki mają zbliżoną grubość i są delikatnie obrabiane.
Historia nazwy jest dłuższa niż pojedynczy współczesny przepis, ale nie należy sprowadzać jej do jednej pewnej opowieści o pochodzeniu. W artykule językoznawczym z 2019 roku Nicoline van der Sijs i Ewoud Sanders zebrali historyczne wzmianki o lekkerbekjes w niderlandzkiej prasie, między innymi w ogłoszeniach z lat 20. i 30. XX wieku. Autorzy omawiają konkurencyjne wyjaśnienia nazwy i przestrzegają przed przedstawianiem niepotwierdzonej ludowej etymologii jako faktu. Dlatego zachowujemy niderlandzką nazwę, a samą potrawę opisujemy przez dobrze udokumentowaną metodę: całe filetowane mięso ryby, ciasto i smażenie.
Lekkerbekje bywa porównywane z kibbelingiem, lecz różni je forma porcji. Kibbeling zazwyczaj przygotowuje się z mniejszych kawałków ryby, natomiast lekkerbekje podaje się jako cały filet lub duży fragment. W tym przepisie filet pozostaje w całości, aby zachować jego kształt i warstwową strukturę mięsa. To również nie jest zwykły filet smażony bez panierki: lekka otoczka należy do charakterystycznego efektu. Grubość ryby wpływa na czas smażenia, dlatego o gotowości nie decyduje wyłącznie kolor ciasta.
Ciasto składa się z mąki pszennej, skrobi kukurydzianej, niewielkiej ilości proszku do pieczenia oraz bardzo zimnej wody gazowanej. Skrobia pomaga uzyskać chrupiącą otoczkę, a bąbelki gazu rozluźniają jej strukturę. Wystarczy wymieszać składniki do chwili, gdy nie będzie widać suchych miejsc. Kilka małych grudek nie przeszkadza, natomiast zbyt długie i energiczne mieszanie może sprawić, że otoczka będzie cięższa. Ciasto należy trzymać w chłodzie i wykorzystać wkrótce po przygotowaniu. Jeśli chwilę postoi, wystarczy raz delikatnie je zamieszać.
Dokładne osuszenie ryby ułatwia równomierne przyleganie ciasta i ogranicza pryskanie oleju przy wkładaniu filetu. Kawałki o podobnej grubości smażą się bardziej przewidywalnie. Jeśli jeden koniec jest znacznie grubszy, płytkie nacięcie w tym miejscu może pomóc w równym przygotowaniu mięsa. Nie należy kroić filetów na małe kostki: zachowanie całego kawałka odróżnia tę wersję od smażonej ryby porcjowanej, takiej jak kibbeling. Po przyprawieniu ryba powinna pozostać w lodówce podczas przygotowywania ciasta i frytownicy.
Temperatura oleju powinna wynosić 175–180 °C. Włożenie zbyt wielu filetów naraz gwałtownie ją obniża i może sprawić, że ciasto wchłonie więcej tłuszczu. Małe partie pomagają utrzymać ciepło i pozwalają urządzeniu odzyskać temperaturę przed kolejną porcją. Około 5–8 minut to orientacyjny czas smażenia, który zależy od grubości kawałka i pracy frytownicy. W tym przepisie środek najgrubszej części należy sprawdzić czystym termometrem spożywczym: temperatura ma osiągnąć 63 °C i utrzymać się przez 15 sekund. Białe mięso łatwo rozdzielające się widelcem jest dodatkową oznaką gotowości, ale nie zastępuje pomiaru bezpieczeństwa.
Po smażeniu należy odsączyć filety na kratce ustawionej nad blachą. Dzięki temu spód nie leży na płaskiej powierzchni, a para nie gromadzi się pod rybą. Układanie filetów jeden na drugim lub przykrywanie ich, gdy są gorące, zmiękcza skórkę. Lekkerbekje najlepiej podać niedługo po usmażeniu, kiedy ciasto jest chrupiące; w tej wersji towarzyszą mu cytryna i sos remoulade. Sos opisany w przepisie jest na bazie majonezu, z drobno posiekanymi ziołami i kawałkami ogórka konserwowego lub kaparów. Jego dokładny skład może się różnić, dlatego nie dodajemy niezatwierdzonych składników.
Podane ilości wystarczą na cztery porcje. Wymienione 1 500 ml oleju to przybliżona ilość potrzebna do pracy z frytownicą, a nie zalecenie napełnienia urządzenia po brzegi. Należy przestrzegać oznaczeń minimalnego i maksymalnego poziomu oraz instrukcji producenta; rzeczywista ilość zależy od pojemności urządzenia. Zamrożony filet rozmrażać przez noc w lodówce, a nie w temperaturze pokojowej. Ugotowaną rybę wstawić do lodówki w ciągu 2 godzin, a jeśli temperatura otoczenia przekracza 32 °C — w ciągu 1 godziny. Podczas przechowywania ciasto traci chrupkość, więc odgrzane resztki nie będą miały takiej samej tekstury jak świeżo usmażona ryba.