Ceviche blanco is een kustgerecht dat wordt geassocieerd met de Ecuadoraanse provincie Santa Elena. In deze versie komen witvis, garnalen en inktvis samen. Er gaan geen tomaten in, waardoor de bouillon licht en helder blijft. Dat onderscheidt het gerecht van andere Ecuadoraanse ceviches waarin tomaat kleur en smaak geeft. Rode ui, koriander, laurier en een hele ají aromatiseren eerst het kookvocht. De afgekoelde bouillon, het citrussap en een beetje olie vormen daarna een lichte basis. Dit is één gepubliceerde versie uit Santa Elena, geen nationaal standaardrecept.
Blanco betekent ‘wit’ en helpt deze ceviche te onderscheiden van versies die door tomaten of andere sauzen kleur krijgen. Toch verschillen gerechten aan de Ecuadoraanse kust per familie en plaats. Beschrijvingen van de keuken van Santa Elena en restaurantmenu’s laten deels overlappende combinaties van zeevruchten en bijgerechten zien. Deze pagina volgt de gepubliceerde naam en de combinatie van witvis, garnalen en inktvis. Dat betekent niet dat elke Ceviche blanco dezelfde vis, citrusvrucht of bereidingswijze gebruikt.
Het gekozen recept werd in 2020 op Cocina Nativa gepubliceerd door de Ecuadoraanse kok Luis Narváez. Het wordt toegeschreven aan Santa Elena en is voor vier porties. De bron noemt 400 g gepelde garnalen, 300 g kleine inktvis, 300 g witvis en in totaal 200 g rode ui, verdeeld over bouillon en afwerking. Verder zijn een laurierblad, twee porties koriander van elk 20 g, één hele ají, 100 g limón-sap en 20 g olie nodig. Zout en enkele druppels salsa inglesa staan in de werkwijze, zonder opgegeven hoeveelheid. De vissoort, citrussoort, hoeveelheid water en gaartijden blijven ongespecificeerd.
Het sapgewicht blijft in gram staan, zoals in de bron: 100 g is niet automatisch 100 ml. Het Spaanse woord limón kan per regio naar verschillende citrusvruchten verwijzen. Daarom blijft de bronnaam staan; we leiden er geen limoen of citroen uit af. Gebruik een deel van het afgewogen sap voor de garnalen en de rest om de bouillon op smaak te brengen. Verdeel de hoeveelheid over die stappen en voeg het sap geleidelijk toe.
In het gekozen recept worden de soorten zeevruchten apart in aromatisch kookvocht gegaard, afgekoeld en daarna gemengd. De oorspronkelijke uitleg kijkt deels naar kleurverandering en restwarmte na het uitzetten van het vuur, maar noemt geen veilige kerntemperatuur. Deze thuismethode houdt het afzonderlijk garen aan en verhit het dikste deel van de vis tot 63 °C / 145 °F. De vis moet ook ondoorzichtig zijn en gemakkelijk met een vork uiteenvallen. Garnalen moeten stevig en ondoorzichtig zijn. Moderne voedselveiligheidsadviezen schrijven voor zeevruchten goed te verhitten; citrussap vervangt die verhitting niet. De temperatuur is een moderne veiligheidsmaatregel, geen historische claim over het recept.
Koop en bewaar zeevruchten gekoeld en houd ze gescheiden van schoon serveergerei en kant-en-klaar eten. Gaar kleine porties, zodat het kookvocht heet blijft en de ingrediënten gelijkmatig garen. Schep gare zeevruchten meteen in een schone kom op ijs en zet ze daarna in de koelkast terwijl de vis gaart. Gebruik thuis een schoon ijsbad en wrijf geen ijs rechtstreeks over de zeevruchten. Was handen en gerei na contact met rauwe vis of schaal- en schelpdieren. Houd het gerecht gekoeld tot het serveren.
De bron noemt vier porties. De opgegeven 30 minuten voorbereiding, 20 minuten bereiding en ongeveer 30 minuten koelen zijn planningsschattingen voor deze thuismethode; ze stonden niet in het bericht uit 2020. De werkelijke tijd hangt af van de grootte van de visstukken en de hoeveelheid per portie. Laat zeevruchten niet hard koken: zacht koken is beter te regelen en helpt de vorm van de stukken behouden. Verhit de vis tot de veilige temperatuur, ook als dat langer duurt dan verwacht. Haal garnalen en inktvis van het vuur zodra ze stevig en ondoorzichtig zijn.
Spoel de zeer dun gesneden rode ui koud af en breng hem pas vlak voor het serveren op smaak, zodat hij knapperig blijft naast de zachte zeevruchten. Voeg koriander, neutrale olie en afgekoelde bouillon met mate toe voor een lichte, niet-romige consistentie. Roer citrussap en Worcestersaus geleidelijk erdoor en proef tussendoor. De bron raadt chifles of patacones aan. Serveer die apart, zodat ze niet zompig worden in de bouillon.
Bewaar de bereide ceviche in de koelkast en serveer hem gekoeld. Laat gare zeevruchten niet langer dan twee uur op kamertemperatuur staan, of langer dan één uur als het warmer is dan 32 °C / 90 °F. Koel restjes snel in een ondiepe, afgedekte bak en gebruik ze voor de beste kwaliteit binnen één à twee dagen. Dit gerecht wordt bereid en daarna koud gegeten; volg daarom actuele bewaarrichtlijnen. De pagina noemt het een regionaal gerecht met een concrete bron en vult ontbrekende soorten of tijden niet zelf in.