„Langostino en salsa de ajo” staat op de menukaart van een restaurant in Puerto Villamil op het eiland Isabela. De kaart noemt het „Langostino de Galápagos” en vermeldt daarnaast gegrilde langostino en een versie met zeevruchtensaus. Dat bevestigt dat deze knoflookbereiding tegenwoordig voorkomt op een menukaart op de Galápagoseilanden. De kaart vermeldt echter geen ingrediënten of bereidingswijze en bewijst geen historische huiselijke traditie. Daarom wordt dit gerecht hier beschreven als een moderne regionale restaurantbereiding, niet als een nationaal Ecuadoraans gerecht.
De lokale naam langostino verwijst hier naar een specifieke soort. De Charles Darwin Foundation noemt de Galápagoslangostino Scyllarides astori, een zeekreeftachtige uit de familie Scyllaridae. Het is geen kleine garnaal en ook geen stekelkreeft uit het geslacht Panulirus, dat in een ander gerecht uit dit project wordt gebruikt. Deze soort heeft een brede, afgeplatte schaal en korte, platte antennes; voor deze thuisversie wordt gepeld staartvlees gebruikt. Ga er niet van uit dat ieder product met het etiket „langostino” deze Galápagossoort is. Vraag een betrouwbare visverkoper naar soort en herkomst.
De visserij is seizoensgebonden en gereguleerd. De directie van het nationale park van de Galápagoseilanden controleert de legale vangst, stelt maatgrenzen vast en staat de visserij alleen toe aan lokaal vergunde ambachtelijke vissers. Volgens de gepubliceerde vijfjarige kalender opent de visserij op langostino elk jaar op 1 maart. Op de redactiedatum van deze versie, oktober 2026, is het seizoen dus gesloten. Omdat regels kunnen veranderen, moet vóór aankoop de actuele officiële kalender worden gecontroleerd. Koop alleen traceerbare producten uit legale, gecontroleerde visserij; dit recept is geen reden om tijdens een gesloten seizoen of bij onbekende herkomst te kopen.
De menukaart bevestigt de lokale gerechtnaam, maar geeft het restaurantrecept niet prijs. De afgewogen basis voor deze thuisversie komt uit een afzonderlijke receptkaart voor langostinos al ajillo van een Ecuadoraans restaurant. Die kaart vermeldt vier porties en hoeveelheden voor langostino, knoflook, Meyer-citroen, peterselie, boter, groene bakbanaan, olie, zout en peper. De kaart gaat niet specifiek over de Galápagoseilanden en is niet het recept van het restaurant in Puerto Villamil. De aantoonbare overeenkomst is de knoflooksaus en een deel van de ingrediënten, niet dezelfde verhoudingen of bereidingstechniek.
De kaart noemt 500 g langostino, maar zegt niet welke soort wordt bedoeld of of het gewicht met schaal is. Deze versie gebruikt 500 g rauw, gepeld staartvlees van Scyllarides astori. Ook staat er 200 g Meyer-citroenen, zonder uitleg of dit hele vruchten, sap of partjes zijn. Hier worden de hele vruchten gewogen; wat sap en rasp gaan in de saus en de rest wordt in partjes geserveerd. Verder noemt de kaart 500 cc olie, maar verdeelt die niet tussen de zeevruchten en de bakbanaan. Voor de langostinopan wordt de bronmaat 1 tablespoon apart gehouden; de inhoudsmaat is niet vermeld. De rest van de olie wordt alleen gebruikt voor het ondiep bakken van de patacones, en alleen voor zover nodig.
De saus blijft bewust eenvoudig. De boter draagt het aroma van de knoflook; op laag vuur wordt voorkomen dat de knoflook bruint en bitter smaakt. Gaar het staartvlees alleen tot het stevig en helemaal ondoorzichtig is. Te lang garen maakt het vlees van kreeftachtigen taai. Voeg citroensap en -rasp en peterselie pas toe nadat de pan van het vuur is gehaald, zodat de frisse smaken niet oververhit raken. De vier porties komen uit de receptkaart; ongeveer 20 minuten voorbereiding en 25 minuten bereiding zijn redactionele schattingen voor deze thuisvolgorde.
De groene bakbanaan wordt hier als patacones geserveerd: plakken worden twee keer gebakken en tussendoor platgedrukt. Bak ze eerst zacht, druk ze plat en bak ze daarna knapperig. Serveer ze naast de saus, niet erin, zodat ze krokant blijven. De afgewogen kaart vermeldt groene bakbanaan, maar zegt niet dat daarvan patacones worden gemaakt. Dat is een redactionele keuze om het genoemde ingrediënt om te zetten in een passende bijgerechtbereiding naar Ecuadoraanse stijl; deze stap staat niet op de receptkaart of menukaart.
Bewaar rauw staartvlees gekoeld en gescheiden van bereide patacones, peterselie en serveerborden. Gaar zeevruchten tot het vlees helemaal ondoorzichtig is en serveer het heet. Laat bereide zeevruchten niet langer dan twee uur op kamertemperatuur staan, of langer dan één uur bij meer dan 32 °C / 90 °F; koel restjes op tijd. Voor gerechtnaam, soort en afgewogen bewerking zijn er verschillende bewijsbronnen: een lokale menukaart, wetenschappelijke soortidentificatie en een afzonderlijke Ecuadoraanse receptkaart. Die verschillen blijven expliciet, zodat de bereiding bruikbaar is zonder de traditie of herkomst van niet-bewezen hoeveelheden te overdrijven.