Varză à la Cluj to zapiekane danie z Transylwanii, zbudowane z warstw miękkiej kiszonej kapusty, doprawionej wieprzowiny i ryżu, wykończone śmietaną. Nazwa oznacza kapustę przygotowaną po klużańsku. Zamiast zawijać farsz w pojedyncze liście, składniki układa się tu szerokimi warstwami w naczyniu, a następnie zapieka, aż wierzch lekko się zrumieni, a środek będzie gorący. Dzięki temu znajome połączenie kapusty i mięsa ma inną formę, ale zachowuje odrębną teksturę składników i łatwo dzieli się na porcje.
Rumuńskie przepisy różnią się rodzajem mięsa, przyprawami i użyciem wędzonej wieprzowiny. Niektóre łączą wieprzowinę z wołowiną, zawierają pomidory albo wykorzystują świeżą kapustę. Ta wersja opiera się na udokumentowanym sposobie z kiszoną kapustą i wieprzowiną, cebulą, ryżem, wędzonym boczkiem, słodką papryką, tymiankiem i śmietaną. Przepis opisany przez Laurę Laurențiu omawia również dawne drukowane zapisy potrawy i zaznacza, że jej regionalne pochodzenie nie jest całkiem jednoznaczne. Dlatego określamy ją jako danie transylwańskie, nie przypisując jej jednej bezspornej historii powstania.
Kiszona kapusta wnosi jednocześnie kwasowość i sól, dlatego warto jej spróbować przed decyzją o płukaniu. Krótkie przepłukanie może złagodzić wyjątkowo słoną lub ostrą partię, ale długie moczenie wypłucze sporą część smaku, który nadaje potrawie charakter. Kapustę należy dobrze odsączyć i pokroić w wąskie paski, aby równomiernie zmiękła na patelni i dała się łatwo nakładać po upieczeniu. Nie dodawać jeszcze soli; jej ilość można ocenić dopiero po uwzględnieniu słoności kapusty i boczku.
Wstępne zmiękczenie kapusty jest ważne, ponieważ czas pieczenia jest dość krótki. Należy podgrzewać ją w szerokim garnku z niewielką ilością smalcu, aż stanie się elastyczna, ale się nie rozpadnie. W tym samym czasie ryż trzeba podgotować tylko do częściowej miękkości, a następnie dobrze odcedzić. W piekarniku wchłonie wilgoć i dokończy gotowanie, zamiast zamienić się w rozgotowaną papkę. Właściwe przygotowanie obu składników przed ułożeniem warstw pomaga zachować ich odrębne tekstury.
Warstwę mięsną zaczyna się od cebuli smażonej do zeszklenia, a następnie dodaje się mieloną wieprzowinę i wędzony boczek. Mięso należy rozdrabniać na małe kawałki i bezpiecznie usmażyć przed przyprawieniem. Słodka papryka i tymianek uzupełniają smak kiszonej kapusty, nie przykrywając go. Ponieważ kapusta i boczek są słone, farsz trzeba spróbować przed dodaniem soli. Nadmiernie słonej mieszanki nie da się łatwo poprawić po złożeniu warstw. Surowe mięso i używane do niego przybory należy trzymać oddzielnie od żywności gotowej do spożycia.
W natłuszczonym naczyniu układa się najpierw kapustę, potem ryż i mięso; warstwy należy powtórzyć i zakończyć kapustą. Śmietana rozprowadzona na wierzchu lekko się rumieni i dodaje daniu kremowej warstwy. W wersji z kiszoną kapustą nie potrzeba dodatkowego płynu. Wystarczającą wilgotność zapewniają przygotowane składniki oraz śmietana, a nadmiar wody może sprawić, że warstwy będą się rozpadać przy nakładaniu. Dlatego zarówno kapustę, jak i podgotowany ryż należy dokładnie odsączyć przed umieszczeniem w naczyniu.
Zapiekanka jest gotowa, gdy brzegi zaczynają bulgotać, a śmietana ma kilka jasnobrązowych miejsc. Krótki odpoczynek po pieczeniu pozwala warstwom osiąść i ułatwia wyjmowanie równych porcji. Danie podaje się na gorąco jako pełny posiłek. W rumuńskich domach bywa podawane z chlebem lub mamałygą, ale ta zapiekanka jest sycąca sama w sobie, a śmietana znajduje się już w tej wersji. Przygotowanie według tej receptury pozostaje zgodne z zatwierdzonym wykazem składników i sposobem wykonania.
Resztki należy szybko przełożyć do płytkich pojemników i wstawić do lodówki w ciągu dwóch godzin. Porcje odgrzewać, aż będą gorące i będą z nich unosić się kłęby pary w całej objętości. Charakter dania wynika z kontrastu między kwaśną kapustą, wyrazistym mięsem i miękkim ryżem. Dlatego podczas odgrzewania należy robić to łagodnie i nie mieszać warstw. Przechowywać pod przykryciem w temperaturze 4 °C lub niższej i zjeść w ciągu 3–4 dni. Są to wskazówki dotyczące schłodzonych resztek i nie zmieniają sposobu przygotowania dania.
Nazwa pojawia się w rumuńskich książkach kucharskich i menu restauracji w nieco różnych zapisach, między innymi Varză a la Cluj i Varză à la Cluj. Rumuński autor kulinarny łączy przygotowanie kapusty po klużańsku z książką kucharską wydrukowaną w 1695 roku, omawiając zarazem niepewną drogę między rękopisem, miejscem jego powstania i późniejszą nazwą miasta. To przydatny kontekst historyczny, ale nie oznacza, że współczesne przepisy są identyczne. Domowe wersje nadal różnią się rodzajem mięsa, dodatkami wędzonymi, przyprawami i kapustą. Dlatego ta strona przedstawia jedną jasno określoną wersję, a nie jedyną ostateczną recepturę.
Zapiekankę najłatwiej pokroić wtedy, gdy składniki przed połączeniem mają odpowiedni stopień obróbki. Kapusta powinna być na tyle miękka, by dała się przeciąć widelcem, ryż powinien zachować odrobinę jędrności, a wieprzowina musi być bezpiecznie ugotowana. W piekarniku te tekstury kończą się przygotowywać razem. Płytkie naczynie daje warstwom wystarczająco dużo powierzchni, aby ogrzewały się równomiernie. Krótki odpoczynek po wyjęciu z piekarnika pozwala śmietanie lekko osiąść, zamiast natychmiast spływać na talerz. Następnie podzielić potrawę na osiem porcji.