Momguk to zupa kojarzona z wyspą Czedżu, położoną na południowym krańcu Korei Południowej. Jej nazwa wskazuje składnik nadający potrawie charakter: w lokalnym dialekcie „mom” oznacza brunatne wodorosty zbierane i spożywane w tym regionie. Nie jest to po prostu dowolny bulion z wodorostami. Oficjalne opisy turystyczne Korei wskazują na wieprzową bazę, a tradycyjny przepis z Czedżu łączy ten bulion z wodorostami, częściami wieprzowiny i gryką. Ta wersja opiera się na jednej odmierzonej metodzie z bazy tradycyjnych potraw Nongsaro, nie zaś na twierdzeniu, że opisuje sposób gotowania każdej rodziny czy restauracji.
Opisana potrawa jest praktycznym, pożywnym posiłkiem. Wpis Nongsaro podaje bulion wieprzowy, krezkę i inne podroby wieprzowe, a także wodorosty i kimchi z kapusty pekińskiej. VISITKOREA opisuje momguk jako ludową zupę Czedżu przygotowywaną z namoczonych wodorostów i wieprzowiny; niektóre relacje wymieniają mięso i jelita. Dzięki temu zupa ma wyrazistą równowagę: bulion jest treściwy i mięsny, wodorosty wnoszą miękką, lekko śliską teksturę oraz morski smak, a kimchi dodaje fermentowanej kwaskowości. Składniki gotują się razem, zamiast trafiać do miski jako osobne dodatki, więc każda łyżka łączy kilka elementów.
Momguk przypomina również, że regionalne tradycje kulinarne nie są niezmiennymi formułami restauracyjnymi. Materiały Visit Jeju wyjaśniają, że „mom” to lokalna nazwa wodorostów, i opisują zupę z bulionem wieprzowym oraz gryką. Opisy turystyczne wspominają, że kucharze mogą dodawać do smaku i zagęszczenia dojrzałe kimchi lub grykę, natomiast źródło Nongsaro podaje konkretną metodę i ilości. Inna zupa z Czedżu, gosari yukgaejang, wykorzystuje paproć zamiast wodorostów; łączy ją z momguk region i sycący charakter, ale jest odrębną potrawą. W tym przepisie najważniejsze pozostają wodorosty i nie łączymy obu dań.
Wybrana metoda źródłowa jest oznaczona jako metoda 2. Tabela składników podaje 200 g wodorostów, 1,2 l bulionu wieprzowego, po 100 g krezki i innych podrobów, 20 g mąki gryczanej, 800 ml wody, 100 g kimchi z kapusty pekińskiej, łyżkę posiekanego czosnku i łyżkę soli. Wymienia też miyeok-gwi, czyli łodygi wodorostów, bez podania masy. Metoda zaleca natarcie krezki grubą solą i mąką pszenną przed opłukaniem, lecz tabela nie określa ilości żadnego z tych składników do czyszczenia. Oba należy wymienić osobno jako używane w potrzebnej ilości, oddzielając je od odmierzonej łyżki soli i 20 g mąki gryczanej do zawiesiny. Źródło nie podaje liczby porcji ani czasu gotowania. Cztery sycące porcje i podany harmonogram to praktyczne szacunki dla domowej kuchni; odmierzone ilości składników pozostają zgodne ze źródłem.
Przed rozpoczęciem warto wyjaśnić kilka składników. Wodorosty mogą być sprzedawane świeże, suszone lub konserwowane, a źródło nie określa ich postaci handlowej. Przed odważeniem 200 g przygotować je do użycia zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Miyeok-gwi to osobny składnik z wodorostów; źródło wymienia go jedynie jako „według potrzeby”, więc należy użyć niewielkiej ilości, zamiast wymyślać dokładną masę. Podroby wieprzowe również określono ogólnie i nie wymieniono konkretnych organów. Kupić czyste podroby przeznaczone do spożycia od wiarygodnego sprzedawcy. Zalecamy niesolony bulion wieprzowy, aby łatwiej kontrolować podaną ilość soli; źródło nie określa jego słoności.
Przygotowanie zaczyna się od starannego pokrojenia składników. Przygotowane wodorosty, kimchi i miyeok-gwi pokroić na podobne krótkie kawałki, które łatwo nabierać łyżką. Tradycyjna instrukcja wyraźnie zaleca natarcie krezki grubą solą, a potem mąką pszenną, przed jej opłukaniem i pokrojeniem. Źródło nie podaje ilości żadnego z tych składników, dlatego przygotować niewielkie porcje osobno, nie myląc ich z odmierzoną solą do doprawienia ani mąką gryczaną. Surowe podroby traktować jako oddzielne zadanie: trzymać je z dala od gotowych produktów, a potem umyć ręce i zdezynfekować zlew, nóż, deskę oraz blat. Termometr jest przydatny, ponieważ podroby wieprzowe wymagają kontroli temperatury; bezpieczny punkt końcowy to 71 °C (160 °F). Czas gotowania jest tylko orientacyjny — temperaturę należy sprawdzić w najgrubszych kawałkach.
Po zagotowaniu bulionu wspólnie gotują się w nim wodorosty, kimchi, łodygi wodorostów, krezka oraz pozostałe podroby. Następnie zupę zagęszcza się mąką gryczaną rozmieszaną z wodą, po czym dodaje czosnek i sól. Wcześniejsze połączenie mąki z zimną wodą pomaga rozprowadzić ją w gorącym płynie bez suchych grudek. Wlewać zawiesinę stopniowo, mieszając, a potem gotować łagodnie jeszcze kilka minut, aby bulion stał się lekko spójny, a mąka się ugotowała. Zupa powinna pozostać zupą, a nie gęstą pastą: wlewać zawiesinę równym strumieniem i ocenić jej konsystencję w garnku.
Momguk podawać gorącą, w osobnych miskach. Można podać do niej ryż, ale nie wchodzi on do odmierzonej receptury zupy. Podana w źródle ilość soli jest punktem wyjścia, lecz zawartość soli w kimchi i kupnym bulionie może się różnić; przed końcowym doprawieniem spróbować potrawy. Gryka jest składnikiem przepisu i ważnym alergenem dla osób uczulonych. Sprawdzić też etykiety kupnego kimchi i bulionu, które mogą zawierać ryby, soję, pszenicę lub inne składniki niewymienione w źródłowej recepturze. Resztki schłodzić w ciągu dwóch godzin, przechowywać pod przykryciem w lodówce, zużyć w ciągu dwóch dni i odgrzać, aż będą parujące.