Bolón de verde to danie wybrzeża Ekwadoru z jędrnego zielonego plantana, który gotuje się do miękkości, rozgniata, doprawia i formuje w kulkę. Akademicka książka kucharska ESPOCH umieszcza przepis w rozdziale o Costcie, a Ecuador Travel wymienia go wśród potraw związanych z Montañitą. Źródła potwierdzają regionalne pochodzenie i lokalną popularność, ale nie ustanawiają jednego krajowego przepisu. Częste wersje zawierają ser, wieprzowy chicharrón albo oba dodatki.
Książka ESPOCH opisuje prosty sposób: ugotuj zielonego plantana w osolonej wodzie albo usmaż go do miękkości, rozgnieć, wymieszaj ze startym serem i wieprzowym chicharrónem, uformuj kulkę i usmaż lub upiecz. Jako dodatki wymienia jajko sadzone, stek albo gulasz z krewetek. Inny opublikowany ekwadorski przepis domowy również łączy plantana, chicharrón i świeży ser. Ta wersja dostosowuje pomysł do czterech porcji i rozprowadza oba dodatki w całej masie, zamiast zamykać je tylko w środku.
Wybierz całkowicie zielone, jędrne i ciężkie jak na swój rozmiar plantany. Żółknąca skórka oznacza, że owoc dojrzewa i staje się słodszy; nie da już takiej wytrawnej, skrobiowej bazy. Odetnij końce i natnij skórkę wzdłuż, by łatwiej ją zdjąć. Pokrój miąższ na równe, duże kawałki, aby zmiękły w tym samym czasie. Łagodne gotowanie w osolonej wodzie jest proste w domu i zachowuje wilgoć potrzebną do rozgniatania. Odcedź, gdy nóż łatwo wchodzi do środka.
Rozgniataj plantana, póki jest gorący. W miarę stygnięcia skrobia twardnieje, a masę trudniej formować. Solidny tłuczek lub drewniany ubijak pozwala połączyć bazę bez zmieniania jej w całkowicie gładkie purée. Kilka miękkich kawałków nadaje wnętrzu treść i kontrastuje z chrupiącą skórką. Odrobina masła pomaga związać masę i wzbogaca smak. Dopraw ją przed dodaniem sera i wieprzowiny, bo te składniki mogą już być słone.
Queso fresco wnosi łagodny, mleczny smak i małe kawałki, które miękną, ale nie znikają całkowicie. Ugotowany wieprzowy chicharrón dodaje chrupkości i głębszego słonego smaku. Posiekaj go drobno, aby duży kawałek nie osłabił kulki ani nie spowodował pęknięcia na patelni. Proporcje to praktyczna domowa równowaga, nie sztywna zasada wybrzeża: opublikowane przepisy różnią się ilością sera, wieprzowiny i tłuszczu, a niektórzy kucharze wybierają tylko jeden dodatek. Formuj ciepłą masę; przy pęknięciach dodaj trochę gorącej wody z gotowania.
Płytkie smażenie tworzy rumianą, chrupiącą powierzchnię i pozostawia miękki środek. Użyj szerokiej patelni i zostaw miejsce, by obracać kulki bez ich łamania. Średni ogień jest ważny: zbyt mocny szybko przyrumieni zewnętrzną warstwę, zanim środek się ogrzeje, a chłodna patelnia sprawi, że plantan wchłonie za dużo oleju. Obracaj bolones etapami, by przyrumienić kilka stron, a potem krótko odsącz. Pieczenie także jest opisane w źródłach, ale daje bardziej suchą i równą powierzchnię niż patelnia.
Na wybrzeżu bolón często jada się na sycące śniadanie lub przekąskę, choć zwyczaje różnią się między miejscami i domami. Jajko sadzone i ají to proste dodatki; regionalna książka wymienia też stek i gulasz z krewetek. Podawaj je osobno, by plantan, ser i wieprzowina pozostały główną częścią dania. Formuj ugotowanego plantana, póki jest ciepły, i używaj wyłącznie w pełni ugotowanego chicharrónu. Po kontakcie z żywnością umyj ręce i sprzęt, a uformowane kulki przykryj, gdy smaży się kolejna partia.
Ta angielska wersja zapisuje jeden praktyczny bolón mieszany; nie przedstawia krajowego standardu ani twierdzenia, że wszyscy kucharze wybrzeża robią go tak samo. Regionalne oznaczenie opiera się na rozdziale o Costcie w książce akademickiej i lokalnej wzmiance w przewodniku turystycznym. Podawaj bolones od razu po usmażeniu, gdy kontrast chrupiącej powierzchni i miękkiego środka jest najlepszy. Resztki szybko schłodź w płytkim, przykrytym pojemniku, zjedz w ciągu 3–4 dni i podgrzej do 74 °C (165 °F) w środku. Sprawdź termometrem, zamiast oceniać tylko po kolorze skórki.