Fouace angevine (fouée): cienkie chlebowe kieszonki z Anjou
Fouace angevine, regionalnie nazywana również fouée, to małe pieczywo z Anjou i okolic Saumur, pieczone bardzo krótko w silnym cieple. W tej wersji ciasto jest całkowicie chude: zawiera tylko mąkę pszenną, wodę, drożdże i sól. Nie należy go mylić ani ze wzbogaconą, słodką fouace rouergate, ani z maślano-cukrową fougasse d’Aigues-Mortes, ani z grubą bułką.
Wysoka temperatura jest kluczowa dla powstania pustej kieszeni. Stalowa płyta lub odpowiedni ciężki kamień musi przez pełne 45 minut pozostawać w piekarniku nagrzanym do 260 °C, a krążki powinny mieć równą grubość 8–10 mm. Gwałtowne tworzenie pary rozdziela cienkie warstwy ciasta i nadmuchuje fouée; niedogrzana powierzchnia lub zbyt gruby środek daje cięższy, płaski rezultat.
Fouées najlepiej podawać bezpośrednio po upieczeniu. Masło, rillettes, mogettes, grzyby i kozi ser są regionalnymi propozycjami nadzienia, lecz nie należą do odmierzonej receptury ani obliczeń żywieniowych. Świeżo upieczoną kieszeń trzeba otwierać ostrożnie, kierując uwalnianą parę z dala od twarzy i dłoni.


