Bruine bonensoep to holenderska zupa z brązowej fasoli, warzyw i wyrazistego wywaru. Nazwa oznacza dosłownie zupę z brązowej fasoli; zachowujemy ją, ponieważ wskazuje na konkretne danie. Istnieją szybsze wersje z fasolą już ugotowaną oraz warianty długo gotowane, w których wykorzystuje się suchą fasolę i własny wywar wołowy. Ten przepis odtwarza współczesny holenderski sposób przygotowania z suszoną fasolą, wołowiną, wędzonym boczkiem wieprzowym i kiełbasą rookworst. Opisuje udokumentowaną domową wersję i nie sugeruje, że w każdym domu zupa jest gotowana tak samo.
W garnku łączą się składniki charakterystyczne dla tej wersji: brązowa fasola, mączyste ziemniaki, warzywa do zupy, wędzone mięso wieprzowe i wywar wołowy. Fasola nadaje zupie treściwość. Ziemniaki oraz krótkie miksowanie części zupy zagęszczają płyn, a zachowane całe ziarna i pokrojona kiełbasa pozostają wyraźnie widoczne. Określenie „brązowa” odnosi się do użytej fasoli i nie oznacza konkretnej polskiej odmiany. Gotowa zupa ma kawałki składników i nie jest miksowana na gładki krem.
Suszoną fasolę trzeba przygotować dzień wcześniej. Najpierw ją przebrać i opłukać, a następnie obficie zalać zimną wodą i pozostawić na noc. Następnego dnia odlać wodę z moczenia i ponownie opłukać ziarna. Należy stosować się do odmiennych wskazówek na opakowaniu, jeśli takie podano. Różne odmiany i wiek fasoli wpływają na tempo mięknięcia, dlatego pod koniec gotowania warto spróbować kilku ziaren, zamiast polegać wyłącznie na zegarku. Moczenie jest czasem bezczynności, ale należy do całego procesu i podanej łącznej długości przygotowania.
Wywar wołowy powstaje w dużym garnku z mięsa do duszenia oraz golonki wołowej z kością. Cebula, por, marchew, seler korzeniowy, tymianek, liście laurowe i ziarna pieprzu wzbogacają jego smak. Składniki należy powoli podgrzewać, a gdy na powierzchni pojawi się piana, zebrać ją. Następnie zmniejszyć ogień tak, aby wywar przez około trzy godziny bardzo łagodnie się gotował. Nie chodzi o gwałtowne wrzenie. Na koniec przecedzić płyn przez drobne sito do czystego garnka, oddzielić mięso od kości i zachować je do zupy.
Po przecedzeniu do wywaru trafiają namoczona fasola, pokrojone w kostkę ziemniaki i kawałek wędzonego boczku wieprzowego. Całość gotuje się pod przykryciem na małym ogniu przez około godzinę. Najważniejszym oznaczeniem gotowości jest całkowicie miękka fasola. Jeśli po godzinie nadal jest twarda, należy gotować ją dalej i w razie potrzeby dolać trochę gorącej wody. Odmiana i wiek ziaren wpływają na czas, więc podana godzina jest orientacyjna. Kiełbasy rookworst nie dodaje się jeszcze na tym etapie; ogrzewa się ją później w zupie.
Aby uzyskać gęstszy wywar, miksuje się tylko część zupy. Najpierw odłożyć małą chochlę fasoli i boczku. Usunąć liście laurowe oraz gałązki tymianku, a następnie blenderem ręcznym zmiksować około połowy zawartości garnka. Końcówkę blendera trzymać pod powierzchnią, aby ograniczyć pryskanie gorącego płynu. Dodać przygotowane warzywa oraz całą kiełbasę rookworst, po czym gotować łagodnie przez około 15 minut. Zupa nie staje się jednolita: całe ziarna i kawałki warzyw pozostają widoczne. Mieszanka warzyw do zupy jest osobnym składnikiem, innym niż warzywa wcześniej wygotowane w wywarze.
Na koniec pokroić ogrzaną kiełbasę i boczek, ugotowaną wołowinę podzielić na kawałki wielkości jednego kęsa i włożyć wszystko do garnka razem z odłożoną fasolą. Dodać drobno posiekane liście selera. Dopiero teraz spróbować zupy: boczek i kiełbasa są już słone, więc najpierw dodać niewielką ilość soli, a potem w razie potrzeby doprawić. Mielony czarny pieprz również dodać pod koniec. Nakładać zupę do głębokich, ogrzanych misek. Odmierzone składniki nie obejmują dodatkowych dodatków do podania.
Przepis daje cztery obfite porcje. Łączny czas wynosi około 12 godzin i 35 minut; uwzględnia około ośmiu godzin moczenia, mniej więcej trzy godziny gotowania wywaru i około godzinę gotowania fasoli. Znaczna część tego czasu nie wymaga ciągłej pracy przy kuchence. Fasolę można namoczyć wieczorem, aby następnego dnia przygotować wywar i zupę. Resztki należy szybko schłodzić, przełożyć do zamykanego pojemnika i wstawić do lodówki w ciągu dwóch godzin. Zgodnie z zaleceniem holenderskiego Voedingscentrum należy zjeść je w ciągu dwóch dni. Podgrzać tylko potrzebną porcję, aż będzie parująco gorąca w całej objętości; tej samej porcji nie odgrzewać ponownie.