Arnhemse meisjes zijn kleine, krokante koekjes die met Arnhem in Gelderland worden geassocieerd. De naam verwijst naar de stad; het gaat om dunne, ovale koekjes en niet om gevuld gebak. Een regionaal erfgoedverhaal verbindt de koekjes met bakker Hagdorn in Arnhem, rond 1829, en beschrijft gistdeeg met boter dat door grove suiker wordt gerold. De formule van de bakker zou geheim zijn gehouden en moderne thuisrecepten lopen uiteen. Daarom presenteert deze versie zich als een gedocumenteerde thuisbereiding, niet als een exacte reconstructie van het oorspronkelijke bakkersrecept.
Het deeg is rijk en kleverig. Bloem, lauwwarme melk, verse gist, citroensap, zout en kleine stukjes boter worden gemengd en rusten daarna een nacht in de koelkast. Die lange koude rust maakt het deeg steviger en daardoor beter te verdelen. De gist krijgt tegelijk tijd om langzaam te werken. De erfgoedbron noemt grove suiker als afwerking, maar geeft geen hoeveelheid. Gebruik daarom genoeg suiker om de deegbollen te rollen en de gevormde koekjes aan beide kanten te bedekken; een exact gewicht zou hier niet door de bron worden ondersteund.
Los de verse gist op in melk die lauwwarm aanvoelt, niet heet. Zeef de bloem met het zout en voeg de melk met gist en het citroensap toe. Klop de boter in kleine porties door het mengsel tot er geen grote stukjes meer zichtbaar zijn en het deeg samenhangend blijft. Het deeg hoort kleverig te zijn en hoeft niet aan te voelen als stevig brooddeeg. Dek de kom af en zet hem een nacht in de koelkast. De volgende dag is het deeg steviger en eenvoudiger te verdelen, maar nog zacht genoeg om uit te rollen.
Vorm van het koude deeg een rol en snijd die in ongeveer twintig gelijke porties. Dat aantal is een praktische schatting voor koekjes op de grote ovale maat uit de regionale beschrijving; de historische bron geeft geen opbrengst. Rol elk stuk tot een bolletje, dek de bolletjes af en laat ze ongeveer een uur rusten. Door deze tweede rust ontspant het deeg na het snijden en worden de porties weer iets zachter. Werk steeds met één bolletje en houd de overige afgedekt, zodat het oppervlak niet uitdroogt.
Rol een bolletje door grove suiker en druk het daarna met een deegroller uit tot een lange, dunne ovaal van ongeveer 15 cm bij 5–6 cm. De suiker komt zo aan beide kanten in het deeg te zitten. Houd de dikte en maat zo gelijk mogelijk; dan kleuren de koekjes gelijkmatiger. Leg ze met tussenruimte op de beklede bakplaat. Ze kunnen tijdens het bakken iets uitlopen en de suiker aan de randen smelt en kleurt.
Bak de koekjes op 165 °C gedurende ongeveer 25 minuten, tot ze droog aanvoelen, krokant beginnen te worden en licht goudbruin kleuren. De regionale bron waarschuwt dat ze niet te donker moeten worden. Suiker kleurt snel aan de randen, dus controleer de eerste bakplaat voordat de volledige baktijd verstreken is. Verplaats de hete koekjes voorzichtig naar een rooster: warm zijn ze breekbaar. Laat ze volledig afkoelen; dan wordt de suikerlaag steviger en de koekjes krokanter.
Serveer Arnhemse meisjes zonder extra garnering, bijvoorbeeld bij koffie of thee. Regionale culinaire teksten noemen ook het verkruimelen van de koekjes over een dessert, maar de eenvoudige ovale vorm en suikerlaag zijn de kenmerkende presentatie. Plan de bereiding met beide rustmomenten in gedachten: de eerste duurt een nacht en de tweede ongeveer een uur. De totale tijd is daarom een schatting van de verstreken tijd, terwijl de voorbereidingstijd vooral actieve werkzaamheden weergeeft. Afhankelijk van de grootte van de bakplaat kan het nodig zijn meerdere porties achter elkaar te bakken. Laat de koekjes na afloop volledig afkoelen en bewaar ze droog en luchtdicht; dat laatste is praktisch bewaaradvies voor deze thuisversie, geen historische bewaarregel.