Couscous / Seksou / Kesksu
Kuskus (bazı bölgelerde seksou veya kesksu olarak da adlandırılır) Cezayir'de bir yemek tarifinden çok daha fazlasıdır; günlük hayata ve toplumsal buluşmalara işlemiş yüzyıllardır süregelen bir ritüeldir. Efsaneye göre, eski Berberi halkı kuskus yapmayı sadece buğday irmiği ve su gibi basit malzemelerle biliyordu. Bugün her ailenin kendine özgü bir tekniği var (bazıları hatta safranla buharda pişiriyor...).
Mchawcha (Kabyle Tahboult)
Mchawcha (bazen tahboult olarak da adlandırılır), genellikle "omlet" keki olarak tanımlanan geleneksel bir Kabyle bal kekidir. Basit hamuru yumurta, un, irmik, biraz yağ ve bir tutam portakal çiçeği suyu veya limon kabuğu rendesi içerir. İyi yağlanmış bir tavada, dışı kabarana ve altın rengi olana kadar yavaşça pişirilir. Kek hala sıcakken, üzerine bolca portakal çiçeği suyu gezdirilir…
Harira (Yumurta ve Unlu Cezayir Usulü Çorba)
Harira, Ramazan ayında servis edilen, Kuzey Afrika'ya özgü sevilen bir çorbadır ve Cezayir versiyonu doyurucu ve ısıtıcıdır. Bu tarifte, yumuşak kuzu eti ve aromatik sebzeler, nohut ve zencefil ve tarçın gibi hoş kokulu baharatlarla birlikte domates suyunda pişirilir. Daha sonra çorbaya, çırpılmış yumurta ve un karışımı (al-'aqda denir) eklenerek çorba zenginleştirilir...
Chorba Beïda (Beyaz Tavuk Çorbası)
Çorba Beïda, kelime anlamıyla "beyaz çorba", geleneksel olarak iftarda servis edilen klasik bir Cezayir tavuklu ve tel şehriyeli çorbasıdır. Hafif safran ve tarçın notaları, sıcak ve davetkar bir aroma yaratır. Yumuşak tavuk ve nohutlar, kişniş ve bütün tarçınla tatlandırılmış, soğan ve sudan oluşan basit bir et suyunda kısık ateşte pişirilir. Pişirme işleminin sonuna doğru ince tel şehriye eklenir ve...
Chorba Frik (Kuzu ve Fereke Çorbası)
Cezayir evlerinde, Çorba Frik, kuzu eti, domates, nohut ve kırık yeşil buğdayın (freekeh) karmaşık karışımıyla akşamları ısıtır. Geleneksel olarak Ramazan ayında orucu açmak için servis edilen bu koyu çorba, tarçın ve kişniş gibi hoş kokulu baharatlar, taze kişniş ve bir tutam acı biber içererek rahatlatıcı, katmanlı bir lezzet yaratır. Her kaşık, yumuşak kuzu eti, dolgun nohutlar ve...
Dolma ve İçli Köfte
Osmanlı etkisi ve Akdeniz geleneklerinden esinlenen dolma (Arapçada "doldurulmuş"), özellikle Ramazan ve aile ziyafetlerinde Cezayir mutfağında sevilen bir yere sahiptir. Asma yapraklarıyla sınırlı Mısır dolmasının aksine, Cezayir dolması baharatlı et ve pirinç karışımıyla doldurulmuş çeşitli sebze ve meyvelerden oluşur. Yaygın seçenekler arasında içi boş kabak, patates, dolmalık biber, enginar dipleri ve domates bulunur.
Garanti
Karantika (garantita veya calentita olarak da bilinir), Cezayir sokak pazarlarında ve kafelerinde sevilen, mütevazı bir nohutlu muhallebi çeşididir. Akdeniz füzyonunun bir mirası olan bu basit tuzlu tatlı, Cezayir'deki İspanyol aşçılar tarafından ortaya çıkarıldığı söylenir ve o zamandan beri özellikle Oran ve Cezayir'de temel bir atıştırmalık haline gelmiştir. Nohut unu, su, yağ ve bir tutam kimyon ile hazırlanır…
Zviti (Cezayir Harcı Salatası)
Cezayir'in M'Sila eyaletinin yüksek platolarında, Zviti (Slata Mahras olarak da bilinir), çöl geleneğinin ateşli bir kalıntısıdır. Bu rustik havan ve tokmakla yapılan salata, basit yassı ekmeği ve yerel ürünleri, baharatlarla dolu, paylaşımlı bir yemeğe dönüştürür. Bou Saâda kökenli olan Zviti, genellikle aile toplantılarında veya kutlamalarda hazırlanır. Karakterinin sırrı, hazırlanışında yatmaktadır: ...
Tajine Lham Lahlou / Tajine Hlou
Tajine lham lahlou, sofraya adeta bir mücevher gibi geliyor: Şeker, bal ve portakal çiçeği suyundan oluşan şurup altında parıldayan, yavaş pişirilmiş et. Kelime anlamı "tatlı et" olan bu yemek, özel günlerde sunulan kendine özgü bir Cezayir tajinidir. En yaygın olarak Ramazan akşamlarında ve düğün yemeklerinde hazırlanır ve bayram havasındaki tatlılığıyla yemeğin sonunu işaretler.
Berkoukes / Aïch
Kuzey Cezayir'de kış, sıcak ve besleyici yemeklere olan ihtiyacı doğurur ve berkoukes bu ihtiyaca cevap verir. Aïch veya avazine gibi isimlerle de bilinen berkoukes, sebze ve etle birlikte yavaşça pişirilmiş büyük, inci taneli irmik makarnadan oluşur. Genellikle "büyük kuskus" olarak adlandırılan bu yemeğin her bir elle yuvarlanmış tanesi yaklaşık bir nohut büyüklüğündedir. Yemeğin kökeni muhtemelen Kuzey Afrika'nın ortaçağ dönemine kadar uzanmaktadır...
