Dakgangjeong to koreański smażony kurczak pokryty kleistą słodką albo słodko-pikantną glazurą. Targ Sinpo w Inczonie kojarzy się z lokalną wersją tego dania. Koreańska Organizacja Turystyczna opisuje tam dakgangjeong jako chrupiącego kurczaka z sosem o słodko-pikantnym smaku. Oficjalny przewodnik turystyczny Inczonu wymienia przy lokalnym lokalu Wonjo Sinpo Dakgangjeong pikantny sos z papryczkami Cheongyang oraz mielone orzeszki ziemne. Ten przepis czerpie z tych udokumentowanych cech, ale nie przypisuje sobie receptury konkretnego sklepu.
Sinpo to targ w śródmiejskiej części portowego Inczonu, znany z przekąsek i małych lokali. Koreańska Organizacja Turystyczna podaje, że targ został oficjalnie zarejestrowany w 1970 roku i działa na nim wiele sklepów. Przewodnik miasta opisuje lokalną specjalność jako kurczaka smażonego na chrupko i mieszany z pikantnym sosem prosto z dużego kotła. Wspomina również o papryczkach Cheongyang i mielonych orzeszkach. Te informacje potwierdzają związek potrawy z Sinpo, lecz nie oznaczają, że istnieje jeden obowiązujący przepis dla wszystkich sprzedawców i domowych kucharzy.
Nazwa dakgangjeong odnosi się do koreańskiego sposobu przygotowania chrupiącego kurczaka, który po usmażeniu obtacza się w lepkim sosie. Przepisy mogą wykorzystywać kawałki kurczaka z kością lub bez, różne panierki i różne dodatki. W tej wersji skrzydełka są obtaczane w skrobi ziemniaczanej i smażone dwukrotnie. Sos łączy sos sojowy, syrop ryżowy, ocet i niewielką ilość brązowego cukru. Można dodać suszone chili oraz łagodną musztardę. Wspólnym celem jest dobrze przylegająca glazura i wyraźnie chrupiąca powierzchnia kurczaka.
Dwukrotne smażenie pomaga uzyskać kontrast między chrupiącą panierką a soczystym mięsem. Pierwsza kąpiel w oleju doprowadza mięso do gotowości i utrwala warstwę skrobi. Po odsączeniu kawałków na kratce para może ujść, zanim trafią z powrotem do garnka. Druga kąpiel ponownie osusza powierzchnię i wzmacnia chrupkość. Smażyć w niezbyt dużych partiach: zbyt wiele kawałków naraz gwałtownie obniża temperaturę oleju i może sprawić, że panierka będzie tłusta. Między partiami przywrócić wskazany zakres temperatur. Skrzydełka różnią się wielkością, dlatego sprawdzić temperaturę w najgrubszym kawałku. Termometr służy tu do kontroli oleju i bezpieczeństwa mięsa; nie pojawia się na zdjęciach dania.
Glazurę przygotować osobno, aby była gotowa, gdy kurczak wyjdzie z oleju. Czosnek i opcjonalne suszone chili krótko podgrzewa się w niewielkiej ilości oleju, aż uwolnią aromat. Sos sojowy wnosi słony, umami smak, a syrop ryżowy łączy składniki i nadaje glazurze połysk. Ocet równoważy słodycz, a brązowy cukier zaokrągla smak. Łagodna żółta musztarda może dodać lekkiej kwasowości, ale nie należy do cech rozpoznawczych wersji z Sinpo. Gotować tylko do chwili, gdy sos lekko zgęstnieje i stanie się lśniący. Zbyt długo redukowany może stwardnieć na kurczaku, a zbyt rzadki szybko zmiękczy panierkę.
Orzeszki ziemne nie są tu przypadkową dekoracją. Oficjalny przewodnik Inczonu wymienia ich mieloną postać przy dakgangjeong z lokalu na targu Sinpo. Drobno zmielone prażone orzeszki stanowią więc konkretne nawiązanie do opisywanego sposobu podania. Posypać nimi kurczaka dopiero po wymieszaniu z glazurą, aby zachowały aromat i były widoczne. Świeża zielona papryczka chili dodaje koloru i ostrości, a prażony sezam orzechowej nuty. Aby uzyskać łagodniejszy sos, pominąć suszone chili i pozostawić pozostałe proporcje bez zmian.
Dakgangjeong sprzedaje się jako jedzenie targowe, ale może też stanowić danie główne albo wspólny półmisek przekąsek. Podawać krótko po wymieszaniu z glazurą, póki panierka pozostaje chrupiąca. Marynowana rzodkiew jest częstym, orzeźwiającym dodatkiem do koreańskiego smażonego kurczaka. Pasuje też ryż lub proste warzywne dodatki. Nie pozostawiać dania długo w cieple ani w temperaturze pokojowej. W lodówce panierka zmięknie; resztki podgrzać na kratce w piekarniku lub frytkownicy beztłuszczowej. W razie potrzeby dodać odrobinę glazury zamiast moczyć panierkę w sosie.
Uważać zarówno przy pracy z surowym kurczakiem, jak i z gorącym olejem. Do czasu przygotowania trzymać mięso w chłodzie, dokładnie je osuszyć i nie płukać. Po kontakcie z surowym drobiem umyć ręce oraz oczyścić użyte przybory i blaty. Użyć stabilnego, głębokiego garnka z wolnym miejscem ponad powierzchnią oleju, ostrożnie wkładać kolejne partie i nie dopuszczać do kontaktu wody z gorącym tłuszczem. Rozgrzanego oleju nie pozostawiać bez nadzoru. Sprawdzić, czy najgrubszy kawałek kurczaka osiągnął co najmniej 74 °C. Resztki włożyć w ciągu 2 godzin do płytkiego, przykrytego pojemnika, schłodzić i przed podaniem ponownie podgrzać do 74 °C. To kontrole bezpieczeństwa żywności; zdjęcie gotowego dania i zwykłe zdjęcia etapów nie pokazują przyrządu pomiarowego.