Utrechtse sprits wyróżniają zarówno prążkowany kształt, jak i maślany smak. Ciasto przeciska się przez dużą tylkę gwiazdkową, która zostawia równoległe rowki. Następnie wyciska się je na blasze w postaci długich pasków lub luźnego zygzaka. Po upieczeniu, gdy paski są jeszcze ciepłe, łamie się je lub kroi na pojedyncze ciasteczka. Rowki nadają wypiekom rozpoznawalny wygląd, a cienkie krawędzie szybko się rumienią i stają się kruche. W tej wersji po wystudzeniu jeden koniec ciasteczka zanurza się ukośnie w gorzkiej czekoladzie.
Przepis opiera się na jednej współczesnej, opublikowanej wersji Utrechtse sprits. To ważne doprecyzowanie, bo regionalne receptury tego samego wypieku różnią się między sobą. Niektóre zawierają jajko, wykorzystują inny rodzaj mąki albo opisują odmienny przebieg pracy. Różnice te należą do żywej tradycji pieczenia, ale połączenie kilku wersji w jednej recepturze zacierałoby związek między konkretnymi proporcjami i instrukcjami. Dlatego zachowano razem składniki oraz kolejność z wybranego źródła. Nie jest to deklaracja jedynej historycznej ani uniwersalnej receptury.
Warto zachować oryginalną nazwę Zeeuwse bloem. To mąka pszenna kojarzona z holenderską prowincją Zelandią, wskazana w wybranym źródle do przygotowania ciasta. Mąki różnią się zawartością białka, stopniem przemiału i chłonnością. Niesprawdzona zamiana może wpłynąć na to, jak łatwo wyciska się ciasto oraz czy prążki pozostaną wyraźne po upieczeniu. W tej formule nie zastępuje się po cichu Zeeuwse bloem powszechnie dostępną mąką pszenną. Jeżeli nie można jej kupić, zamianę należy traktować jako modyfikację przepisu i liczyć się ze zmianą konsystencji lub kształtu ciasteczek.
Do ciasta trafiają również miękkie masło oraz dwa rodzaje cukru: drobny cukier i cukier wanilinowy. Skórka z cytryny dodaje delikatnego aromatu, a niewielka szczypta soli równoważy słodycz. Źródło podaje jedną saszetkę cukru wanilinowego, ale nie określa jej masy, dlatego pozostaje miara oparta na opakowaniu. Ilość skórki z cytryny w holenderskiej wersji wynosi jedną miarkę theelepel. Zgodnie z zatwierdzoną w tym projekcie holenderską miarą domową odpowiada to 2 ml. Tę samą ilość zachowuje angielski kanon i wszystkie lokalizacje.
Masło powinno mieć temperaturę pokojową przed rozpoczęciem. Po naciśnięciu palcem ma ustępować, ale nie może być tłuste ani częściowo roztopione. Utrzeć je z oboma cukrami, aż masa stanie się jaśniejsza i jednolita. Po dodaniu mąki mieszać tylko do połączenia składników. Zbyt długie wyrabianie może sprawić, że ciasteczka będą twardsze, a rowki mniej wyraźne. Jeżeli ciasto jest zbyt sztywne, by przejść przez tylkę, pozostawić je na krótko w temperaturze pokojowej, zamiast dolewać płynu lub zmieniać proporcje.
Duża tylka gwiazdkowa tworzy charakterystyczne prążki. Wyciskać paski o podobnej grubości i zostawiać między nimi miejsce na przepływ gorącego powietrza. Wybrane źródło określa temperaturę 170 °C przy grzaniu góra–dół oraz czas pieczenia 18–22 min. Piekarniki i grubość pasków mogą się różnić, dlatego uwzględniać zarówno podany przedział, jak i widoczny sygnał: brzegi powinny się zrumienić. Gotowe ciasteczka mają być kruche, a nie miękkie w środku, ale gorące paski są delikatne i wymagają ostrożnego przenoszenia.
Po upieczeniu pozostawić paski na krótko na blasze, a następnie połamać lub pokroić je, gdy są jeszcze ciepłe. Wtedy łatwiej je podzielić niż po całkowitym wystudzeniu, gdy kruche prążki mogą łamać się nierówno. Ostrożnie przełożyć kawałki na kratkę i wystudzić do końca przed dodaniem czekolady. Wybrana receptura nie przewiduje chłodzenia ciasta w lodówce, dlatego nie dodano takiego etapu.
Czekoladowe wykończenie polega na ukośnym zanurzeniu ciasteczek; nie wymaga temperowania. Roztopić gorzką czekoladę powoli w żaroodpornej misce ustawionej nad wodą, która tylko lekko wrze. Nie dopuścić, by do środka dostała się woda lub para: nawet niewielka ilość wilgoci może zagęścić czekoladę i nadać jej ziarnistą konsystencję. Źródło podaje 150–200 g gorzkiej czekolady o zawartości kakao 54–60%; zużyta ilość zależy od głębokości zanurzenia. Poczekać, aż nadmiar spłynie, a następnie pozostawić ciasteczka na papierze do pieczenia w temperaturze pokojowej, aż polewa zastygnie.
Czas przygotowania i zastygania polewy w karcie to praktyczne szacunki; źródło podaje 18–22 min pieczenia. W domowej kuchni cały harmonogram zależy od szybkości wyciskania, pracy piekarnika i czasu potrzebnego na zastygnięcie czekolady. Łączne 55 min jest wskazówką do planowania, a nie gwarantowanym lub przetestowanym czasem. Liczba ciasteczek również jest zakresem, ponieważ zależy od długości i grubości wyciśniętych pasków.
Utrechtse sprits podawać po zastygnięciu czekolady, do kawy lub herbaty albo jako część zestawu drobnych wypieków. Prążki podkreślają kontrast między złocistym ciastem a ciemną polewą, a kruche kawałki łatwo podzielić. Zachować regionalną nazwę i pamiętać, że jest to jedna udokumentowana wersja spośród kilku, a nie twierdzenie o ulubionej recepturze każdej cukierni czy rodziny w Utrechcie.