Kamper steur to danie z Kampen w holenderskiej prowincji Overijssel: jajka na twardo przekraja się na połówki i polewa ciepłym sosem musztardowym. Mimo nazwy na talerzu nie ma jesiotra. Żółtka są całkowicie ścięte, a masło, mąka i bulion tworzą gładki sos. Gruboziarnista musztarda wnosi wyrazisty smak i widoczne ziarna. Krótkie objaśnienie nazwy pomaga odróżnić to jajeczne danie od potrawy rybnej, której można by się po niej spodziewać.
Kampen leży nad rzeką IJssel. Z miastem związane są Kamper Uien — żartobliwe opowieści, które wyśmiewają mieszkańców i miejskich urzędników. Historia o jesiotrze i dzwonku należy do tego lokalnego folkloru. Anegdota mówi o regionalnym poczuciu humoru, ale nie jest potwierdzonym opisem wydarzenia. Związek opowieści z nazwą potrawy nie dowodzi również, kiedy ani dlaczego powstał sam przepis.
Według legendy miasto miało odwiedzić biskup. Mieszkańcy złowili dużego jesiotra na ucztę, lecz wizyta została przełożona. Wypuścili rybę z powrotem do IJssel i zawiesili jej dzwonek, żeby łatwiej było ją odnaleźć. Kiedy biskup w końcu przyjechał, jesiotra nie udało się złowić; podobno podano więc jajka z sosem musztardowym. Puenta wyjaśnia grę słów, a nie udokumentowane pochodzenie dania. Potrawę z jajek opisywano w dawnych źródłach kulinarnych niezależnie od tej opowieści.
W historycznej wersji jajka na twardo podawano z sosem z oleju, octu, natki pietruszki i musztardy. Tutaj przedstawiono nowocześniejszy wariant, w którym masło i mąka tworzą jasną zasmażkę, a bulion stopniowo zmienia ją w sos. Oba sposoby łączą jajka i musztardę, lecz różnią się składnikami i techniką. Nie należy łączyć sosu z oleju i octu z zasmażką ani przedstawiać tych dwóch przepisów jako jednej procedury.
Podane ilości wystarczą na cztery porcje. Potrzeba sześciu jajek rozmiaru M, 30 g niesolonego masła, 30 g mąki pszennej i około 300 ml bulionu warzywnego lub rybnego. Do tego dochodzi 6 ml gruboziarnistej musztardy oraz sól i czarny pieprz do smaku. 5 g świeżej natki pietruszki przewidziano jako niewielką, opcjonalną dekorację. Zamiast masła można użyć smalcu; w tej wersji wybrano masło. Smalec jest produktem wieprzowym, a więc nie jest neutralną ani wegetariańską zamianą.
Jajka włożyć do zimnej wody, doprowadzić ją do wrzenia i gotować 9–10 minut od zagotowania. Czas dotyczy jajek rozmiaru M; większe mogą potrzebować dłuższej obróbki. Żółtka powinny całkowicie się ściąć. Potem jajka przełożyć do zimnej wody i ostudzić, obrać, a po kontakcie ze skorupkami umyć ręce. Każde przekroić wzdłuż na pół, aby uzyskać dwanaście połówek. Ułożyć je przeciętą stroną do góry w płytkim naczyniu odpornym na ciepło.
Aby przygotować sos, roztopić masło na małym ogniu w małym rondelku. Wsypać mąkę i przez około 2 minuty delikatnie gotować, stale mieszając. Zasmażka powinna pozostać jasna i nie może się zrumienić. Rózga pomaga równomiernie połączyć masło z mąką i ogranicza powstawanie grudek. To jasna baza do sosu; mocne zrumienienie zmieniłoby zarówno jej kolor, jak i smak.
Bulion dolewać powoli, w kilku porcjach. Następną porcję wlać dopiero wtedy, gdy poprzednia połączy się z zasmażką. Kiedy sos będzie jednolity, doprowadzić go do łagodnego wrzenia i gotować 5–7 minut, mieszając. Około 300 ml to ilość orientacyjna, a nie objętość, którą trzeba bezwzględnie wlać: ważne, by sos pozostał gładki i dał się łatwo polać. Jeśli zgęstnieje wcześniej, rozrzedzić go niewielką ilością dodatkowego bulionu.
Wmieszać gruboziarnistą musztardę i doprawić solą oraz czarnym pieprzem. Ostrość różnych produktów może się różnić, więc przed dodaniem większej ilości warto spróbować sosu. Część drobno posiekanej natki można wmieszać do środka, a pozostałą zostawić do posypania. Sos utrzymywać w cieple, ale nie gotować go gwałtownie. Naczynie do podania ogrzać gorącą wodą i osuszyć, ułożyć w nim jajka, polać sosem i tuż przed podaniem dodać pozostałą natkę.
Kamper steur podawać na ciepło. Gotowane ziemniaki albo świeże pieczywo i zielona sałata to dodatki wymienione w przepisie; nie należą do składników sosu. Danie zawiera jajka, musztardę, pszenicę i gluten; masło wnosi do niego mleko. Bulion warzywny może zawierać seler, a rybny — ryby, dlatego należy sprawdzić etykietę. Resztki przełożyć do przykrytego pojemnika i schłodzić w ciągu dwóch godzin, przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 4 °C i zużyć w ciągu dwóch dni. Odgrzać tylko raz, aż będą gorące w całej objętości i będzie się z nich unosić para.