Nazwa Zeeuwse mosselen odnosi się do muli związanych z Zelandią, nadmorską prowincją w południowo-zachodniej Holandii. Małże są częścią lokalnej kultury kulinarnej; oficjalna strona turystyczna Zelandii opisuje ich hodowlę i handel w okolicach estuarium Oosterschelde i miejscowości Yerseke. To prosta metoda przygotowania, która sprzyja wspólnemu posiłkowi: duży garnek trafia na stół, a gorące mule je się po otwarciu muszli pod wpływem pary. Por, cebula, seler naciowy, liść laurowy i niewielka ilość wytrawnego białego wina nadają wywarowi delikatny aromat, który nie dominuje nad morskim smakiem muli.
Regionalna nazwa wskazuje związek z Zelandią, ale sama w sobie nie oznacza, że każda podobnie opisana partia muli ma chronione oznaczenie geograficzne. Holenderskie biuro ds. muli opisuje płukanie i przetwarzanie tych małży w lokalnym handlu, również w rejonie Yerseke. Do gotowania w domu wybierać żywe, świeże mule od zaufanego sprzedawcy, przechowywać je w chłodzie zgodnie z jego zaleceniami i ugotować niedługo po zakupie. W przepisie wykorzystuje się 2 kg muli w muszlach na dwie porcje dania głównego. Odpowiada to wskazówce biura, według której na danie główne przypada około 1 kg na osobę.
Przed gotowaniem krótko opłukać muszle i sprawdzić każdą mulę; nie trzeba ich moczyć. Wyrzucić mule z popękanymi muszlami. Lekko stuknąć w otwartą muszlę i sprawdzić, czy się zamknie; mulę, która pozostaje otwarta, wyrzucić. Gdy mule ociekają, pokroić por, cebule i seler naciowy. Równe kawałki warzyw zmiękną w podobnym tempie podczas krótkiego gotowania. Przygotować warzywa i odmierzyć wino przed włożeniem muli do garnka, ponieważ po przykryciu trzeba obserwować parę.
Przed włączeniem palnika włożyć warzywa, liście laurowe, czarny pieprz i 150 ml wytrawnego białego wina do garnka. Z płynu powstaje para, a część pozostaje na dnie jako lekki wywar; warzywa nadają mu łagodny aromat. Żywe mule włożyć do zimnego garnka i przykryć go, a dopiero potem ustawić na dużym ogniu. Małże potrzebują miejsca, aby muszle mogły się otworzyć, a pokrywka zatrzymuje parę. W tej wersji nie ma marchwi, czosnku, śmietany ani masła, choć inne domowe przepisy mogą się różnić.
W tej metodzie ważniejsze od samego minutnika są para i otwieranie muszli. Gdy płyn zacznie wrzeć, pod pokrywką zbierze się para i zacznie ją unosić. Ostrożnie zdjąć pokrywkę, trzymając twarz i dłonie z dala od uciekającej pary, a następnie potrząsnąć garnkiem albo przemieszać mule, aby te z dna znalazły się na górze. Ponownie przykryć garnek i poczekać, aż para znów się zbierze. Holenderskie biuro ds. muli opisuje powtarzanie cyklu gotowania i potrząsania do momentu, gdy małże będą gotowe. W tym przepisie cykl powtarza się jeszcze dwa razy po pierwszym, czyli pokrywkę unosi się łącznie trzy razy. Około 10 minut to orientacyjny czas gotowania; tempo zależy między innymi od wielkości garnka i intensywności grzania. Mule są gotowe do podania, gdy otworzą się muszle.
Gdy muszle się otworzą, od razu podawać mule z warzywami i aromatycznym wywarem. Wyrzucić mule, których muszle pozostały zamknięte po ugotowaniu. Wywar łączy aromaty białego wina, pora, cebuli, selera naciowego i liścia laurowego; podawać go razem z mulami prosto z garnka. Sprawdzone źródła nie określają bezpiecznego czasu przechowywania resztek, dlatego przepis nie zawiera instrukcji przechowywania ani odgrzewania. Przestrzegać wskazówek sprzedawcy dotyczących chłodzenia i obchodzenia się z owocami morza, a danie podać bezpośrednio po ugotowaniu.
Większość pracy można wykonać przed włożeniem muli do garnka: opłukać je i sprawdzić, pokroić warzywa, odmierzyć wino i przygotować pokrywkę. Po przykryciu garnka obserwować parę. Ostrożnie unieść pokrywkę, gdy zacznie się podnosić, a następnie potrząsnąć garnkiem lub przemieszać jego zawartość, aby mule z dna znalazły się na górze. Jeśli uchwyty garnka są gorące, użyć rękawicy kuchennej lub odpowiedniej ściereczki. Na koniec sprawdzić cały garnek, wyrzucić zamknięte mule i podać danie na gorąco. Głównym składnikiem pozostają mule, a warzywa i wino tworzą lekki wywar do gotowania.