Locro de cuy is een regionale soep uit Tungurahua, in de centrale Ecuadoraanse Andes. De toeristische dienst van de provincie rekent het gerecht tot de keuken van Tisaleo en noemt ook Mocha, Píllaro, Ambato, Pelileo en Cevallos als plaatsen waar het voorkomt. Het heeft dus een duidelijke regionale band, maar is niet tot één stad beperkt. De geraadpleegde bronnen wijzen het niet aan als officieel nationaal gerecht van Ecuador. Die geografische afbakening beschrijft wat de bronnen daadwerkelijk zeggen, zonder het gerecht naar het hele land uit te breiden of een status toe te kennen die niet is bevestigd.
Locro is een verzamelnaam voor dikke Andes-soepen; cuy is de lokale naam voor cavia als voedsel. Het recept van de provinciale overheid beschrijft geen cuy asado, oftewel geroosterde cuy. Het dier wordt in stukken verdeeld en met ui en achiote in bouillon gegaard. De aardappelen gaan er later bij en koken door tot veel blokjes bijna uiteenvallen en de soep binden. Dat onderscheid doet ertoe: apart geroosterd vlees naast aardappelsoep serveren is een andere bereiding dan het vlees rechtstreeks in de pan met de soep garen.
Het lokale recept is beknopt. Het noemt één cuy, één witte ui, achiote, 2 lb aardappelen, 2 l water, knoflook, komijn en zout. Het vlees kookt een uur; het recept is goed voor vier porties. Voor achiote, knoflook, komijn en zout ontbreken hoeveelheden. Deze versie behoudt de genoemde bronhoeveelheden en geeft voor de niet-afgewogen kruiden bescheiden beginhoeveelheden, zodat de methode thuis te herhalen is. Die waarden staan duidelijk vermeld als redactionele standaardisering en niet als hoeveelheden uit het lokale recept. Proef de bouillon aan het einde en pas het zout aan.
Op de bronpagina staat een verschil dat niet met een gok moet worden gladgestreken. De algemene beschrijving noemt melk en pinda, en ook korianderblad. De ingrediëntenlijst en de concrete bereidingswijze onder „Receta Locro de Cuy” gebruiken melk en pinda echter niet. De pagina geeft ook geen hoeveelheden of moment van toevoegen. Daarom volgt deze versie het gedetailleerde recept en zijn melk en pinda niet toegevoegd. De algemene beschrijving kan op een andere huiselijke variant wijzen, maar vormt geen complete, zelfstandige receptuur.
Een afzonderlijk universitair onderzoek beschrijft een serveervorm op de markt van Tisaleo waarbij aardappellocro samengaat met apart geroosterde cuy. Dat geeft extra regionale context, maar is niet dezelfde methode als die van de provinciale overheid. De versies zijn daarom niet samengevoegd tot één bereidingswijze. In deze pan gaart het vlees rechtstreeks in de bouillon; geroosterde cuy hoort bij een andere bereiding. Door die versies apart te houden, raken de naam van de soep, het geroosterde vleesgerecht en de bijbehorende afbeeldingen niet met elkaar verward.
Begin met het voorbereiden en verdelen van de cuy. Als het dier nog niet panklaar is, laat dit dan door een vakkundige slager doen. Was rauw vlees niet en houd het met het bijbehorende keukengerei apart van de aardappelen en gare producten. Zet ui, knoflook, aardappelen en overige hoeveelheden klaar voordat de pan wordt verwarmd. Fruit de ui in achioteolie en voeg knoflook en komijn pas aan het einde toe, zodat de knoflook niet bruin wordt. Giet het water erbij en breng het aan de kook; daarna suddert het vlees volgens de lokale bron ongeveer een uur in de bouillon.
Voeg na het garen van het vlees de aardappelblokjes toe. Laat ze zonder deksel sudderen tot ze zacht worden, deels uiteenvallen en de bouillon dikker maken. Roer af en toe over de bodem, vooral wanneer de soep indikt. Is er te weinig vloeistof voordat het vlees of de aardappelen zacht zijn, voeg dan wat heet water toe in plaats van het vuur hoog te zetten. Wordt de soep vroeg te dik, voeg het water dan stap voor stap toe. Deze uitvoeringsnotities maken de beschreven methode voor een thuiskeuken duidelijker, maar veranderen de hoofdingrediënten of de bronhoeveelheden aardappelen en water niet.
De opgegeven kooktijd bevestigt op zichzelf niet dat het vlees veilig gaar is; de grootte van de stukken en de temperatuur van de pan kunnen verschillen. Deze versie voegt daarom een controle met een voedselthermometer toe: het dikste deel van het vlees moet minstens 71 °C bereiken en de voeler mag het bot niet raken. Dit is een voorzichtige toepassing van de USDA-richtlijn voor konijn, geen lokale norm voor cuy. Houd keukengerei voor rauw vlees apart van serveerbestek en reinig daarna handen en werkoppervlakken. De veiligheidstemperatuur staat los van de gewenste malsheid van het vlees en de dikte van de soep.
De regionale bron beveelt tostado, geroosterde maïs, en avocado aan. Serveer ze ernaast; ze zijn geen noodzakelijke ingrediënten van de benoemde soep. Haal de pan van het vuur en laat de soep vijf minuten staan zodat de dikke structuur zich kan zetten. Serveer heet. Doe restjes binnen twee uur in ondiepe, afgesloten bakjes en koel ze; gebruik ze binnen drie tot vier dagen. Roer tijdens het opwarmen zodat de dikke soep overal gelijkmatig heet wordt. Koel en verwarm restjes niet steeds opnieuw.
Dit recept legt een gedocumenteerde regionale bereiding uit Tisaleo vast en houdt broninformatie gescheiden van praktische redactionele verduidelijkingen. Het voorgestelde gewicht van de cuy, enkele kruidenhoeveelheden en aanwijzingen voor de thuiskeuken zijn als aanvulling herkenbaar gemaakt. De naam, de methode waarbij het vlees in de soep gaart, de opbrengst van vier porties en de hoeveelheden water en aardappelen blijven bij het lokale recept. Het gerecht wordt niet als nationaal gerecht aangeduid; melk en pinda zijn niet in de concrete receptuur opgenomen. Zo is de Nederlandse bereiding zelfstandig te volgen en blijft zichtbaar wat gedocumenteerd is en wat redactionele precisering is.