Salam de Sibiu to rumuńskie suszone salami, zarejestrowane w Unii Europejskiej jako produkt z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG). Zastrzeżona nazwa odnosi się do konkretnego produktu i określonej specyfikacji produkcji; nie jest ogólnym określeniem każdego salami z Rumunii. Chroniony obszar obejmuje kilka okręgów oraz Bukareszt, dlatego nazwa nie oznacza, że każdy baton powstaje wyłącznie w okręgu Sybin. W tym przepisie gotowe, kupione Salam de Sibiu ChOG podaje się jako małą zimną przystawkę z rumuńską telemeą, chrupiącym pieczywem, jabłkiem i opcjonalnym masłem. To propozycja podania, a nie domowa metoda dojrzewania salami ani twierdzenie, że dodatki należą do specyfikacji ChOG.
Stowarzyszenie producentów opisuje salami jako suszony i wędzony na zimno produkt o zwartym przekroju, w którym widać rubinowoczerwone mięso i drobne przerosty tłuszczu. Specyfikacja określa minimalny udział chudej wieprzowiny i maksymalny udział twardej słoniny grzbietowej. Wśród przypraw wymienia sól, pieprz, ziele angielskie i czosnek. Proces obejmuje również kultury pleśni szlachetnej i długie, kontrolowane dojrzewanie. Wymaga ono określonych warunków i specjalistycznego nadzoru, dlatego nie należy próbować odtwarzać go w domowej kuchni. Przy zakupie wybrać opakowanie z wyraźną nazwą Salam de Sibiu i oznaczeniem ChOG. Sposób otwierania, podawania i przechowywania sprawdzić na etykiecie konkretnego produktu, ponieważ może zależeć od jego postaci.
Cały baton i opakowanie z gotowymi plastrami wymagają nieco innego postępowania. Przed krojeniem całego batonu przeczytać instrukcję producenta. Stowarzyszenie producentów zaleca zdejmować osłonkę pokrytą pleśnią szlachetną tylko z porcji przeznaczonej do zjedzenia, a następnie kroić ją długim, ostrym nożem na cienkie, równe plastry. Niektóre produkty są sprzedawane już obrane i pokrojone. Resztę przechowywać zgodnie z właściwą etykietą, zamiast zakładać, że każde suszone salami można trzymać w tych samych warunkach. Jeśli instrukcja na to pozwala, krótko ogrzać salami do temperatury ułatwiającej równe krojenie. Otwartego produktu nie pozostawiać bez potrzeby w temperaturze pokojowej.
Telemea wnosi łagodną, lekko kwaskową nutę, która kontrastuje z wyrazistym salami. Chrupiące jabłko dodaje świeżości, delikatnej słodyczy i soczystości. To praktyczny wybór spośród sezonowych owoców, ale nie obowiązkowy tradycyjny dodatek. Chrupiące pieczywo sprawia, że deska jest bardziej sycąca; niesolone masło można cienko na nim rozsmarować, ale jest opcjonalne. Telemea różni się wilgotnością i słonością zależnie od producenta. Ser z solanki dobrze odsączyć i spróbować mały kawałek, zanim doda się inne słone składniki. Salami jest już przyprawione, więc w tym przepisie nie potrzeba dodatkowej soli, musztardy ani sosu.
Przygotowując cztery małe porcje przystawki, najpierw odmierzyć salami, pieczywo i telemeę, a jabłko pokroić później. Umyć je, osuszyć i pokroić w cienkie cząstki tuż przed ułożeniem na desce, aby miąższ jak najkrócej był wystawiony na powietrze. Ser pokroić na kawałki na jeden kęs. Plastry salami ułożyć luźno, zamiast ciasno je piętrzyć. Dzięki temu widać kolor i marmurkowy rysunek, a goście mogą łatwo wziąć kilka plastrów. Jeśli przystawka poprzedza większy posiłek, potraktować tę ilość jako małą porcję i odpowiednio zwiększyć składniki zamiast przedstawiać ją jako danie główne.
Salami, telemeę, jabłko i pieczywo ułożyć na czystej desce lub półmisku, zostawiając między nimi trochę miejsca. Masło podać w małej miseczce albo tuż przed podaniem cienko posmarować nim część pieczywa. Połączyć słony, lekko kwaskowy i słodki smak oraz chrupiącą teksturę, nie zasłaniając salami. Podawać krótko po pokrojeniu jabłka. Jeśli deska musi poczekać, przykryć składniki i postępować zgodnie z instrukcjami na opakowaniach salami i sera; jabłko dodać tuż przed podaniem. Do gotowych do spożycia produktów używać czystego noża i osobnych sztućców do nakładania.
Nieotwarte Salam de Sibiu przechowywać zgodnie z warunkami podanymi na etykiecie. Po otwarciu stosować się do wskazówek producenta dotyczących chłodzenia i spożycia; nie ma jednego czasu przechowywania właściwego dla całych batonów, produktów obranych i gotowych plastrów. Jeśli etykieta na to pozwala, zabezpieczyć przekrój lub pozostałe plastry odpowiednim opakowaniem albo włożyć je do czystego, szczelnego pojemnika. Pokrojoną telemeę i inne łatwo psujące się dodatki szybko schłodzić. Do kawałków jabłka pozostawionych zbyt długo poza chłodzeniem zastosować lokalne zalecenia bezpieczeństwa żywności. Dla najlepszej tekstury pokroić tylko ilość potrzebną na daną deskę, a resztę zabezpieczyć do kolejnego podania.