Mămăligă cu brânză și jumări jest wymieniana wśród sycących dań Țara Maramureșului na północy Rumunii. Połączenie jest proste: gorącą kaszę kukurydzianą podaje się z serem i ugotowanymi kawałkami wieprzowiny, które pozostają po wytopieniu tłuszczu. Radio România Internațional opisuje tę potrawę jako pożywną i łatwą do przygotowania oraz wspomina, że ser i kwaśna śmietana pojawiają się także w innych daniach regionu. Źródło potwierdza nazwę i związek z regionem, ale nie ustanawia jednego, odmierzonego przepisu domowego.
Ten przepis to odmierzone, domowe ujęcie tego połączenia. Żółtą kaszę kukurydzianą gotuje się z wodą i niewielką ilością soli, a następnie układa warstwami z solonym serem owczym i gotowymi jumări. Porcje powstają w misce do podawania; potrawy nie zapieka się w formie. Miękka kasza może wchłonąć nieco sera i aromatycznego tłuszczu ze skwarków, a jednocześnie nie staje się sucha ani zbita.
Mămăligă to rumuńska kasza kukurydziana. Oryginalna nazwa pozostaje w tytule, a opis wyjaśnia, czym jest potrawa. Kaszę można też ugotować na tyle gęsto, by po ostygnięciu dało się ją kroić; w tym przepisie ma pozostać miękka i nabierana łyżką. Jumări to ugotowane kawałki wieprzowiny pozostałe po wytopieniu tłuszczu, zbliżone do skwarków. Użyć gotowego, w pełni poddanego obróbce produktu, a przed podaniem tylko krótko go podgrzać. Wytapianie surowego tłuszczu wieprzowego nie jest częścią tego przepisu. Wybierając gotowe skwarki, postawić na łagodnie przyprawione, aby nie zdominowały smaku kaszy i sera.
W tej wersji użyto brânză de burduf, słonego rumuńskiego sera owczego o kruchej konsystencji. Ser mięknie po zetknięciu z gorącą kaszą i dobrze sprawdza się między warstwami. To wybór odpowiedni dla tej odmierzonej wersji, nie twierdzenie, że w Maramureș używa się wyłącznie tego sera. Można wykorzystać inny słony ser owczy. Najpierw spróbować sera, a następnie odpowiednio ograniczyć niewielką ilość soli dodawanej do wody.
Proporcja kaszy do wody daje gęstą, lecz miękką masę, którą można układać warstwami i nabierać łyżką. Wsypywać kaszę stopniowo do wrzącej wody, cały czas mieszając trzepaczką. Gdy masa zgęstnieje, przejść na drewnianą łyżkę, zmniejszyć ogień i regularnie zgarniać kaszę z dna oraz rogów garnka. Przed układaniem warstw ziarna powinny być miękkie; końcowe składanie trwa krótko i nie gotuje surowej kaszy. Na tę ilość przypada 250 g kaszy na 1 000 ml wody. Zastosowano tylko 3 g soli, ponieważ ser może być słony.
Krótkie podgrzanie gotowych jumări na patelni przywraca ich aromat i upłynnia odrobinę wytopionego tłuszczu. Gdy skwarki będą gorące, zdjąć patelnię z ognia. Zbyt wysoka temperatura może je przypalić lub wysuszyć. Jeśli są już bardzo chrupiące i kruche, dodać je na końcu, aby zachować część tekstury. Do tej ilości nie trzeba dodawać oleju; skwarki dostarczają odpowiedniej ilości tłuszczu.
Ułożyć kaszę, ser i jumări w dwóch luźnych warstwach. Nie dociskać składników; niewielkie odstępy między ziarnami pomagają ciepłu dotrzeć do sera. Podawać od razu, gdy kasza jest miękka, a dodatki ciepłe. Przepis daje cztery porcje jako danie główne lub sycącą kolację. Rozdzielić ser i skwarki między obie warstwy, by równomiernie trafiły do każdej porcji.
Najłatwiej dostosować słoność sera i ilość soli w wodzie. Jeśli brânză de burduf jest bardzo słony, wybrać łagodniejszy ser owczy i zmniejszyć ilość soli. Jumări zawierają wieprzowinę, więc danie nie jest wegetariańskie. Ilości, czas gotowania i wybór sera to praktyczne decyzje dotyczące tej domowej wersji, a nie oficjalnie ustalony przepis dla całego Maramureș.
Artykuł Radio România Internațional wspomina także o osobnej potrawie z warstwami kilku serów. Te przygotowania należy rozróżnić: tutaj podstawą jest kasza kukurydziana, ser i jumări, a zapiekana wersja z kilkoma warstwami sera stanowi inne danie. Miska do podawania to praktyczny wybór dla tej wersji, nie deklaracja, że jest to jedyne regionalne naczynie lub sposób podania. Źródło łączy potrawę z Maramureș, ale nie określa jednego domowego naczynia ani kolejności nakładania. Wartości podano w gramach i mililitrach, aby ułatwić dokładne odtworzenie porcji w domowej kuchni.