Tarte à l’oignon alsacienne — alzacka tarta z cebulą, lardonami i masą jajeczno-śmietanową
Alzacka tarte à l’oignon jest tartą z głębokim nadzieniem cebulowym, a nie tarte flambée. Różnica dotyczy zarówno konstrukcji, jak i tekstury podczas jedzenia: kruche ciasto podtrzymuje grubą warstwę ugotowanej cebuli i mieszaniny jajeczno-mlecznej, podczas gdy tarte flambée opiera się na bardzo cienkim, chlebowym spodzie i płaskim, otwartym nadzieniu.
Cebula stanowi większość objętości farszu, dlatego wymaga cierpliwego, łagodnego ogrzewania. Ma zmięknąć, stracić surową ostrość i stać się szklista, ale nie wyschnąć ani nie zamienić się w ciemno skarmelizowaną masę. Umiarkowana ilość wędzonych lardonów daje wytrawną głębię, a śmietanka i mleko zapewniają masie jajecznej wystarczającą kremowość, by połączyć cebulę bez zmieniania tarty w ciężką, serową quiche.
Dwie zmiany temperatury chronią strukturę. Najpierw ugotowaną cebulę trzeba ostudzić, zanim połączy się z jajkami, aby nie zaczęła ich ścinać zbyt wcześnie. Następnie spód otrzymuje wstępne pieczenie na ślepo, zanim trafi na niego mokre nadzienie. Tarta jest gotowa, gdy środek tylko lekko drży i osiąga co najmniej 71 °C; 15 minut odpoczynku po pieczeniu pozwala kroić równe kawałki.


