Dulce de higos to znany słodki przysmak z ekwadorskich Andów: całe figi gotuje się do miękkości, a następnie wykańcza w syropie z paneli i podaje ze świeżym serem. Miejska organizacja turystyczna Quito wymienia deser wśród tradycyjnych słodkości stolicy i wskazuje sklepy w historycznym centrum. Metoda nie jest jednak wyłącznie quitańska; zbiory przepisów uniwersyteckich odnotowują również wersje z innych społeczności andyjskich. Ten przepis opiera się na opublikowanej recepturze kucharza z Quito i zachowuje jej lokalny kontekst. Dostępne źródła nie określają dulce de higos jako oficjalnie uznanego deseru narodowego.
Gotowe owoce powinny pozostać całe i miękkie, a płytkie nacięcie przy końcówce powinno otworzyć się podczas gotowania. Ciemna panela nadaje syropowi głęboki brązowy kolor i pełny smak przypominający melasę. Cynamon, goździki i ziele angielskie wnoszą ciepły aromat, ale nie powinny zdominować całości. Świeży ser queso fresco podaje się obok, nie miesza z konfiturą; jego łagodny, lekko słony smak równoważy intensywną słodycz. Syrop powinien oblepiać owoce i łyżkę, pozostając na tyle płynny, by gromadził się wokół fig na talerzu.
W opublikowanym przepisie kucharza z Quito podano 20 świeżych fig, 500 g ciemnej paneli, sześć lasek cynamonu, dziesięć goździków, dziesięć ziaren ziela angielskiego, jedną cucharada sody oczyszczonej i 400 g świeżego sera. Przepis określa też 2 L wody do gotowania fig i 1 L do syropu. Osobny zbiór uniwersytecki opisuje inną recepturę z wyżyn, o innych proporcjach i dłuższym gotowaniu. Różnice wskazują na domowe i regionalne warianty, a nie jedną uniwersalną historyczną recepturę. Ta wersja zachowuje ilości podane przez kucharza; liczbę porcji, objętość wody do moczenia i szacunkowe czasy oznacza jako wskazówki redakcyjne.
Zacząć od jędrnych, świeżych fig bez miękkich ani spleśniałych miejsc. Dokładnie je opłukać i na spiczastej końcówce każdej wykonać płytkie nacięcie w kształcie krzyżyka. Nacięcie pozwala owocowi się otworzyć i wchłonąć syrop, ale zbyt głębokie może sprawić, że figi się rozpadną. Opublikowana metoda wymaga moczenia przez pełne 24 godziny przed gotowaniem. Dla bezpiecznego przygotowania w domu przykrytą miskę z figami trzymać w lodówce, a owoce zalać taką ilością czystej wody, by były zanurzone. Źródło nie podaje objętości tej wody, więc przepis nie wymyśla jej miary.
Po moczeniu wylać wodę i gotować figi w świeżej wodzie z sodą oczyszczoną. Opublikowana formuła określa jedną cucharada sody w 2 L wody i około 20 minut gotowania. Łagodne wrzenie zmiękcza owoce, pomagając im zachować kształt. Ostrożnie odcedzić figi i pozostawić do ostygnięcia, aż będzie można bezpiecznie ich dotknąć. Następnie delikatnie nacisnąć każdą z osobna, by pozbyć się nadmiaru wody. Nie ściskać mocno; spłaszczone owoce łatwiej pękają podczas gotowania w syropie.
Syrop przygotować osobno z 1 L wody, paneli i całych przypraw. Mieszać, aż panela się rozpuści, krótko gotować na małym ogniu, a następnie przecedzić cynamon, goździki i ziele angielskie przed dodaniem fig. Dzięki temu twarde przyprawy nie trafią na talerz i deser będzie wygodniejszy do jedzenia. Źródło nie podaje dokładnego czasu zaparzania przypraw ani łącznego czasu końcowego gotowania; podany tu czas służy wyłącznie do planowania. Obserwować owoce i syrop: figi ciemnieją, a lśniący płyn gęstnieje, aż pokrywa łyżkę.
Końcowe gotowanie prowadzić na małym, równym ogniu. Podczas odparowywania syrop może przywierać do dna, a gorące pęcherzyki pryskać. Użyć szerokiego, ciężkiego garnka, delikatnie mieszać i obracać figi łyżką zamiast ich nakłuwać. Jeśli syrop zgęstnieje, zanim owoce ściemnieją i zmiękną, zmniejszyć ogień i gotować dalej powoli. Jeśli figi są już gotowe, a syrop nadal rzadki, na chwilę wyjąć owoce i odparować płyn przed ponownym ich dodaniem. Nie gotować do suchej, cukierkowej konsystencji.
Ostudzić figi w syropie i podawać ze świeżym serem queso fresco. Podane w źródle 400 g sera przeznaczono na całą porcję; odcinać tylko ilość do podania, a resztę przechowywać w lodówce. To gotowany deser owocowy do przechowywania w chłodzie, a nie sprawdzony przepis na wekowanie w temperaturze pokojowej. Resztki przełożyć do płytkiego, przykrytego pojemnika i wstawić do lodówki w ciągu dwóch godzin, w temperaturze 4 °C lub niższej; zużyć w ciągu trzech–czterech dni. Wyrzucić porcje pozostawione poza lodówką dłużej niż dwie godziny albo dłużej niż godzinę w temperaturze powyżej 32 °C. Nie zakładać, że panela lub gęsty syrop zapewniają bezpieczeństwo w temperaturze pokojowej.