Ceviche de pescado esmeraldeño należy do różnorodnych tradycji ceviche na wybrzeżu Ekwadoru. Praca dyplomowa z zakresu kulinariów Universidad San Francisco de Quito (USFQ), poświęcona trasie Ruta del Sol, opisuje ceviche jako rodzinę potraw zmieniających się zależnie od miejsca, owoców morza i metody. W części o Esmeraldas autor podaje, że tamtejsza wersja rybna przypomina ceviche z Manta, ale różni się w dwóch kwestiach: ryba jest gotowana, a do potrawy nie dodaje się soku pomarańczowego. Te informacje stanowią podstawę tego przepisu. Źródło dokumentuje danie regionalne, lecz nie dowodzi, że wszystkie gospodarstwa domowe w Esmeraldas stosują tę samą recepturę ani że ceviche jest narodowym daniem Ekwadoru.
Wartość źródła polega na uchwyceniu różnic między ceviche z sąsiednich miejscowości. W tej samej części rybne ceviche z Manta opisano jako marynowane, a nie gotowane; inne lokalne wersje mają własne składniki i techniki. Opis Esmeraldas jest jednak krótki. Nie zawiera dokładnych ilości, pełnej listy składników, czasu gotowania, liczby porcji ani szczegółowego przebiegu pracy. Potwierdza zatem nazwę dania i dwie jego cechy, ale nie powinien być przedstawiany jako kompletny przepis z gramaturą.
Ilości na tej stronie to opracowana redakcyjnie receptura domowa na cztery porcje: 600 g zwartej białej ryby ugotowanej w 1 l osolonej wody, a następnie doprawionej 120 g czerwonej cebuli, 180 g pomidora, 30 g zielonej papryki, 45 ml soku z limonki, 15 ml neutralnego oleju roślinnego, 12 g kolendry, czarnym pieprzem i solą. Źródło nie podaje tych liczb ani nie potwierdza zielonej papryki jako składnika wersji z Esmeraldas. W ogólnym omówieniu USFQ wymienia limonkę, cebulę, kolendrę i pomidora jako częste składniki ekwadorskiego ceviche. Konkretne ilości oraz papryka to wybory redakcyjne ułatwiające odtworzenie dania w domu. Sok pomarańczowy celowo pominięto, aby zachować opisaną cechę regionalną.
Wybrać świeży, zwarty filet z białej ryby i pokroić go na kawałki o podobnej grubości. Opis akademicki nie wskazuje gatunku, dlatego nie przypisuje się temu daniu konkretnej ryby bez potwierdzenia. Usunąć drobne ości i pokroić filet w kostkę o boku około 3 cm, by równomiernie się ugotował. Pomidora i zieloną paprykę przygotować wcześniej i przechowywać w lodówce, a czerwoną cebulę połączyć z częścią soku z limonki i solą. Po kontakcie z surową rybą umyć ręce i sprzęt przed dotykaniem ugotowanej ryby lub składników do podania.
Rybę gotować w lekko wrzącej, osolonej wodzie. Termometrem spożywczym sprawdzić, czy środek najgrubszego kawałka osiągnął 63 °C (145 °F). Kwasowość limonki dodaje smaku, ale nie zapewnia bezpiecznej obróbki surowej ryby. Ugotowaną rybę rozłożyć w czystym, płytkim naczyniu i szybko schłodzić w lodówce do 4 °C lub niższej temperatury. Nie zostawiać jej na dłuższy czas w temperaturze pokojowej.
Gdy ryba będzie zimna, dodać pozostałe warzywa i dressing, a następnie delikatnie wymieszać, aby kawałki pozostały całe. Podawać w schłodzonych miskach, a chifles ułożyć osobno. Dzięki temu chipsy nie nasiąkną płynem z ceviche i pozostaną chrupiące. To propozycja częstego dodatku; źródło nie stwierdza, że jest on obowiązkowy lub wyłączny dla Esmeraldas.
To świeżo przygotowywane danie rybne, a nie produkt do długiego przechowywania. Do podania trzymać je w temperaturze 4 °C lub niższej; przy dłuższym posiłku ustawić miskę na lodzie. Wyrzucić ceviche, które przebywało powyżej temperatury lodówki dłużej niż 2 godziny albo dłużej niż 1 godzinę przy temperaturze otoczenia powyżej 32 °C. Resztki szybko przełożyć do płytkiego, zamykanego pojemnika i schłodzić; dla zachowania jakości zjeść w ciągu 1–2 dni. W razie niepewności co do temperatury przechowywania wyrzucić potrawę.
Badanie USFQ potwierdza regionalne cechy potrawy, natomiast dokładne ilości w tym przepisie są redakcyjną propozycją do przygotowania w domu. Jasne oddzielenie tych informacji pozwala zachować szacunek dla lokalnej wiedzy kulinarnej bez przypisywania źródłu treści, których w nim nie ma.