Caldo de bolas de verde is een stevige Ecuadoriaanse soep met grote balletjes van groene bakbanaan. Ze worden gevuld met fijngehakt rundvlees en vaak refrito, pinda, erwten, wortel en ei; sommige families voegen rozijnen toe.
Het gerecht hoort sterk bij de Ecuadoriaanse kust. Laylita noemt het een typische kustsoep, vooral traditioneel in Guayaquil. Confieso que Cocino plaatst het ook vooral in de kustkeuken. De bronnen steunen een populaire regionale traditie, maar geen officiële nationale aanwijzing.
Sommige culinaire schrijvers vermoeden een oorsprong in Manabí vanwege de overeenkomsten met viche. Dat blijft een vermoeden, geen vaststaand historisch feit. Gezinnen en steden variëren de groenten, hoeveelheid pinda en optionele rozijnen.
De bouillon begint met refrito van ui, knoflook, tomaat, paprika, komijn en achiote. Rundvlees en bot sudderen langzaam in deze basis. Groene bakbananen kunnen daarin meekoken en worden daarna voor het deeg apart gehouden.
Voor stevige balletjes meng je gekookte geprakte bakbanaan met rauw geraspte bakbanaan. Gepubliceerde recepten verschillen: sommige gebruiken ei of bakken de balletjes kort. In dit recept is ei een optioneel bindmiddel.
De vulling combineert gaar rundvlees, wortel, erwten, pindakaas en hardgekookt ei. Een beetje bouillon houdt haar sappig. Pinda is een belangrijk allergeen; vermeld dit duidelijk en voorkom kruiscontact.
Houd rauw rundvlees apart, was je handen en houd bereid eten weg van vleessap. USDA noemt 63 °C plus drie minuten rust voor een heel stuk vlees; deze soep kookt langer door tot het vlees mals is.
Serveer één grote bal per kom met bouillon, cassave, maïs en kool; zet koriander, limoen en ají apart. Koel restjes binnen twee uur en verhit tot 74 °C. Beschrijf het als regionale kusttraditie, zonder nationaal gestandaardiseerd recept.