Oosterscheldekreeft to nazwa handlowa homara poławianego w Oosterschelde, estuarium w prowincji Zelandia. Ten przepis przedstawia homara z masłem ziołowym w prostym domowym wydaniu: gotowany wcześniej skorupiak jest przekrojony, przykryty masłem z czosnkiem i ziołami, ostrożnie podgrzany, a na końcu krótko zrumieniony pod grillem. Nazwa ma znaczenie tylko wtedy, gdy pochodzenie produktu jest potwierdzone. Homar z innego łowiska może być przygotowany podobnie, ale nie powinien być przedstawiany jako Oosterscheldekreeft.
Oosterschelde jest częścią delty południowo-zachodniej Holandii, a tamtejszy homar jest związany z krótkim sezonem połowowym przypadającym na wiosnę i początek lata. Terminy sprzedaży i połowu bywają opisywane różnie, dlatego przed zakupem warto sprawdzić aktualne informacje u lokalnego dostawcy. Przepis nie przypisuje jednego sposobu przygotowania całemu regionowi ani nie twierdzi, że masło ziołowe jest jedyną historyczną postacią dania. To współczesna adaptacja domowa, która łączy homara z dwoma roślinami morskiego wybrzeża Zelandii.
Jedną z nich jest lamsoor. W zelandzkim nazewnictwie kulinarnym ta nazwa oznacza młode, jadalne liście asteru nadmorskiego, znane także pod łacińską nazwą Aster tripolium. To ważne rozróżnienie: roślina określana botanicznie jako lamsoor, Limonium vulgare, nie jest tym samym warzywem i jej liści nie należy używać w tym przepisie. Przy zakupie kierować się nazwą handlową sprzedawcy i przeznaczeniem kulinarnym, a nie samym podobieństwem nazw.
Drugim dodatkiem jest zeekraal, zielony, soczysty soliród zbierany na słonych terenach przybrzeżnych. Jego chrupkie pędy wnoszą wyrazistą, lekko słoną nutę, dlatego sól dodaje się dopiero po spróbowaniu gotowego masła. Razem z lamsoor tworzy on ziołowy akcent kojarzony z kuchnią przybrzeżnej Zelandii. W przepisie zachowano holenderskie nazwy obu składników, ponieważ polskiemu czytelnikowi łatwiej wtedy rozpoznać je u dostawcy lub w sklepie z produktami regionalnymi.
Przed zakupem sprawdzić, czy homar jest w całości ugotowany i czy można go bezpiecznie przechowywać do dnia przygotowania. Twarda skorupa chroni mięso, ale utrudnia krojenie; stabilna deska, ostry nóż i spokojna praca są ważniejsze niż pośpiech. W razie potrzeby sprzedawca ryb może przygotować skorupiaka do pieczenia. Dzięki temu domowy etap zaczyna się od doprawienia mięsa, a nie od obróbki żywego zwierzęcia.
Do przygotowania użyć całego homara, który został już ugotowany przez zaufanego sprzedawcę ryb. Przyjęta wielkość to około 500–700 g w pancerzu; produkt przechowywać w lodówce zgodnie z etykietą. Metoda nie polega na gotowaniu żywego homara w domu. Przed podgrzewaniem skorupiaka przekroić i oczyścić, usuwając worek żołądkowy oraz ciemne jelito. Jeśli cięcie twardego pancerza jest niepewne, poprosić sprzedawcę, aby przygotował homara do pieczenia.
Masło łączy się z czosnkiem, lamsoor, zeekraal, oliwą oraz przyprawami. Oryginalna holenderska miara sześciu łyżek eetlepel odpowiada tutaj 72 ml oliwy, zgodnie z ustaloną dla przepisu objętością 12 ml na jedną eetlepel. Ziołowe masło powinno być miękkie i łatwe do rozprowadzenia; nie trzeba go rozpuszczać. Część przykrywa odsłonięte mięso podczas podgrzewania, a reszta trafia na stół do gotowego dania.
Ponieważ homar jest ugotowany wcześniej, piekarnik służy do dokładnego i równomiernego podgrzania mięsa, a nie do ponownego gotowania skorupiaka od surowego stanu. Naczynie pozostaje przykryte przez większość czasu, co ogranicza wysychanie delikatnego mięsa. Najgrubsze miejsce w ogonie należy sprawdzić termometrem spożywczym: powinno osiągnąć co najmniej 74 °C i utrzymać tę temperaturę przez 15 sekund. To punkt bezpieczeństwa, nie dekoracyjny dodatek; kolor mięsa ani wygląd masła nie zastępują pomiaru.
Po osiągnięciu wymaganej temperatury zdjąć folię i przez około minutę krótko zrumienić masło pod górną grzałką. Taki finisz dodaje aromatu bez długiego wystawiania mięsa na wysoką temperaturę. Homara podać od razu z cząstkami cytryny, chrupiącym pieczywem oraz pozostałym masłem. Wartości czasu podane w krokach obejmują przewidywaną organizację pracy; rzeczywisty czas podgrzewania zależy od wielkości homara i jego temperatury początkowej, więc o zakończeniu decyduje pomiar.
Danie zawiera skorupiaki i mleko; pieczywo zawiera pszenicę i gluten. Sprawdzić etykiety pieczywa i pozostałych produktów pakowanych, ponieważ ich skład może się różnić. Resztki szybko schłodzić i włożyć do lodówki w przykrytym pojemniku. Homara najlepiej przygotować i podać bezpośrednio po podgrzaniu, a resztki odgrzewać tylko raz, dokładnie i do gorącej temperatury w całej objętości. Dzięki temu regionalne składniki i delikatne mięso zachowują właściwą teksturę.