Corviche to wytrawna, owalna przekąska smażona w głębokim tłuszczu, silnie związana z prowincją Manabí na środkowym wybrzeżu Pacyfiku w Ekwadorze. Sprzedają ją uliczni handlarze i przygotowuje się ją w domach; jada się ją o różnych porach dnia, na śniadanie, jako sycącą przekąskę lub lekki posiłek. Jej atrakcyjność wynika z kontrastu: chrupiąca, złocista otoczka z zielonego banana warzywnego (plantana) skrywa delikatny, przyprawiony farsz rybny, a orzeszki ziemne nadają ciastu i sosowi zaokrąglony, prażony smak. Kwaśna sałatka z cebuli i pomidorów, limonka oraz ostry sos ají równoważą bogaty smak. Wielkość i sposób podania bywają różne, ale plantan, ryba i orzeszki często występują razem w opisywanych wersjach.
Nazwa i przepis należą do szerszej rodziny dań z Manabí, których nazwy kończą się na „-iche”, w tym viche i ceviche. Źródła przejrzane na potrzeby tego programu konsekwentnie umieszczają corviche w tradycji kulinarnej Manabí, ale nie potwierdzają jednej dokładnej i ustalonej historii pochodzenia. Lokalne opisy wskazują na zmiany w czasie, a składniki i metody różnią się między rodzinami oraz miejscowościami. Dlatego ten przepis przedstawia jedną praktyczną wersję z rybnym farszem, a nie uniwersalną recepturę. Nie ma też podstaw do określania corviche jako oficjalnie wyznaczonego dania narodowego. Taki opis zachowuje regionalne pochodzenie bez przypisywania tej potrawy całemu krajowi.
Zielony plantan nadaje ciastu strukturę. Po obraniu należy go drobno zetrzeć, aby skrobia surowego owocu związała masę; niektóre domowe przepisy dodają również porcję ugotowaną i rozgniecioną. Połączenie obu części tworzy ciasto, które można uformować wokół farszu i które zachowuje kształt w gorącym oleju. Olej z achiote, czyli annatto, barwi plantan na ciepły pomarańczowy kolor i rozprowadza smak podsmażane warzywa w całej masie. Pasta z orzeszków ziemnych zagęszcza ciasto i dodaje orzechowego aromatu. Powinno być wilgotne i elastyczne, ale na tyle zwarte, by można je było zamknąć wokół farszu bez pękania. Dokładne rozgniecenie ugotowanej części i drobne starcie surowej pomagają równomiernie je połączyć.
W tym przepisie farsz przygotowuje się z albakora, zwartej ryby z rodziny tuńczykowatych, często używanej we współczesnych przepisach na corviche w Manabí. Czerwona cebula, szczypior, zielona papryka, czosnek, kumin i kolendra tworzą prostą podsmażaną bazę warzywną. Rybę najpierw delikatnie gotuje się w tej aromatycznej bazie, a dopiero potem zawija w ciasto. Wstępne ugotowanie ułatwia dzielenie farszu, pozwala sprawdzić bezpieczną temperaturę i zapobiega ukryciu surowego środka wewnątrz zwartej osłony z plantana. Nie należy wysuszyć ryby; niewielka ilość płynu po gotowaniu przyda się również do przygotowania gładkiego sosu orzechowego. Pokrojenie ryby na małe kawałki ułatwia rozdzielenie jej na osiem sztuk.
Formowanie ma największy wpływ na to, czy corviche pozostaną całe. Podzielić ciasto równo, każdą porcję rozpłaszczyć na lekko wilgotnej dłoni, ułożyć wąski pasek rozdrobnionej ryby i zamknąć wokół niego ciasto. Corviche z Manabí są zazwyczaj podłużne, często ze zwężonymi końcami. Przed smażeniem trzeba zamknąć wszystkie łączenia i naprawić pęknięcia. Jeśli ciasto się klei, należy lekko zwilżyć dłonie zamiast dodawać do masy dużo dodatkowej wody. Mały kawałek próbny można usmażyć na patelni, aby skorygować ilość soli przed uformowaniem całej porcji. Wąski pasek farszu na środku ułatwia szczelne połączenie brzegów.
W domowej kuchni nadziane owalne porcje najczęściej smaży się w gorącym oleju, chociaż źródła opisują także wersje pieczone. Podczas smażenia należy utrzymywać temperaturę 175–180 °C i pracować partiami. Zbyt pełna patelnia obniża temperaturę oleju, przez co osłona z plantana wchłania więcej tłuszczu, zanim się zrumieni. Delikatne obracanie pomaga równomiernie zabarwić sztuki bez otwierania łączeń. Ponieważ farsz rybny jest już ugotowany, smażenie służy przede wszystkim dopieczeniu ciasta z plantana i uzyskaniu chrupiącej skórki. Pierwsze corviche należy przekroić, aby sprawdzić, czy środek jest gorący i ścięty. Przed włożeniem kolejnej partii trzeba poczekać, aż olej wróci do wymaganej temperatury.
Podawać od razu, gdy zewnętrzna warstwa jest jeszcze chrupiąca. Sos orzechowy podkreśla smak orzeszków w cieście, a sałatka z czerwonej cebuli i pomidora dodaje świeżości i kwasowości. Limonka i ostry sos ají pozwalają każdej osobie dopasować kwaśność i ostrość. Dodatki w Manabí się różnią, dlatego to przydatna propozycja podania, a nie stała zasada. Gorąca kawa jest również znanym dodatkiem do corviche jedzonego na śniadanie lub po południu. Sos można podać osobno, aby każdy dobrał jego ilość.
Ta wersja zawiera rybę z płetwami i orzeszki ziemne, dwa główne alergeny pokarmowe. Surową rybę przechowywać w lodówce i oddzielić od żywności gotowej do spożycia. Po kontakcie z rybą umyć i zdezynfekować deskę oraz nóż. Sprawdzić, czy farsz osiągnął 63 °C. Nie napełniać gorącym olejem więcej niż połowy naczynia, a corviche ostrożnie wkładać i wyjmować łyżką cedzakową. Resztki schłodzić w ciągu 2 godzin. Corviche należy do bogatej kuchni regionalnej, a szersza rozpoznawalność nie usuwa tej lokalnej tożsamości. Należy opisywać je jako specjał Manabí i popularną potrawę ekwadorskiego wybrzeża, a nie oficjalne danie narodowe.