Pastis gascon z ręcznie rozciąganym ciastem, jabłkami i Armagnakiem
Pastis gascon jest wypiekiem, a nie anyżowym alkoholem noszącym tę samą nazwę. W Gers spotyka się również określenie croustade, a najważniejszą cechą deseru jest ręcznie rozciągane ciasto, doprowadzone niemal do przezroczystości, zanim zostanie zebrane w chrupiące, nieregularne warstwy wokół jabłek. Płat powinien być na tyle cienki, aby na większości powierzchni było widać przez niego tkaninę leżącą na stole.
Rozciąganie jest łatwiejsze i bezpieczniejsze, gdy dwie osoby pracują po przeciwnych stronach dużego, stabilnego stołu. Ciasto wyrabia się do elastyczności, pozostawia na pełną godzinę odpoczynku, a następnie rozciąga od spodu płaskimi dłońmi zamiast szczypać opuszkami. Małe rozdarcia można załatać, ale forsowanie niedostatecznie wypoczętego ciasta prowadzi do większych pęknięć. Jabłka są cienko krojone, a warstwy układane luźno, aby para mogła uchodzić, a krawędzie się wysuszyły.
Armagnac jest dokładnie odmierzony, a obliczenia żywieniowe nie zakładają, że cały alkohol znika podczas pieczenia. Deser piecze się do momentu, gdy górne płaty są bursztynowe i chrupiące, a jabłka miękkie, a następnie pozostawia na 30 minut, aby soki owocowe się ustabilizowały. Gotowe ciasto filo może naśladować część warstwowania, ale nie odtwarza ręcznie rozciąganej struktury, dlatego należy je traktować wyłącznie jako jasno oznaczoną adaptację.
