Kisiel żurawinowy z cynamonem i goździkami
Kisiel żurawinowy to polski deser owocowy zagęszczany mąką ziemniaczaną, aż stanie się błyszczący i gładki. Świeżą lub mrożoną żurawinę gotuje się powoli z cynamonem i goździkami, a następnie przecedzony sok dosładza i zagęszcza zawiesiną skrobiową. Kisiel można podać na ciepło jako miękki, słodko-kwaśny deser albo schłodzić w osobnych miseczkach, aż stężeje. Słodka śmietanka jest opcjonalna.
Znaczenie słowa kisiel zmieniało się z biegiem czasu. W dawnych polskich tekstach określano nim kwaśne potrawy z fermentowanych ziaren lub owsa; tutaj chodzi o współczesny słodki deser z owoców i skrobi. Dawne polskie książki kucharskie opisują wersje żurawinowe z wodą, cukrem, cynamonem, goździkami i mąką ziemniaczaną. Kisiel żurawinowy jest związany z wieczerzą wigilijną w niektórych rodzinach i regionach wschodniej Polski, ale nie jest zwyczajem ogólnopolskim.
Ta domowa wersja zachowuje wyraźny smak żurawiny i oszczędnie używa przypraw. Podczas gotowania owoce pękają i oddają kolor oraz kwaśny sok; przecedzenie nadaje deserowi gładką konsystencję. Mąka ziemniaczana szybko zagęszcza płyn, dlatego najpierw rozprowadź ją w zimnej wodzie, a potem cienkim strumieniem wlej do gorącego soku, cały czas mieszając.
Przepis wystarcza na sześć porcji po około 200 ml. Kisiel można podać na ciepło, gdy skrobia się ugotuje, albo szybko schłodzić i wstawić do lodówki, aby był bardziej zwarty. Śmietankę i dodatkowy cukier podaje się osobno; nie są uwzględnione w szacunkowych wartościach odżywczych.
