Urk leży w holenderskiej prowincji Flevoland nad IJsselmeer, rozległym i płytkim jeziorem śródlądowym. Dawniej Urk był wyspą w zatoce Zuiderzee, a rybołówstwo przez pokolenia kształtowało życie miejscowej społeczności. Po zbudowaniu zapory Afsluitdijk w 1932 roku zatoka stała się jeziorem IJsselmeer. Późniejsze osuszenie Noordoostpolder zmieniło krajobraz wokół miasta, lecz dziedzictwo rybackie pozostało ważną częścią jego tożsamości. Muzeum Urk opowiada o lokalnym rybołówstwie, od floty Zuiderzee po współczesny handel rybami. Czynny port i targ rybny sprawiają, że tę historię widać również dziś. Nazwa Urker vissoep odnosi się do miejsca, w którym ryby nadal są istotne dla gospodarki i kuchni.
Nazwa Urker vissoep jest używana także współcześnie. Restauracja De Kaap w starej części Urk umieszcza tę zupę w menu i poleca ją osobom odwiedzającym miasto. W menu zapisano, że podaje się ją z pieczywem i domowym masłem ziołowym. Potwierdza to obecność takiego zestawienia we współczesnej lokalnej gastronomii, ale nie ujawnia listy składników ani metody przygotowania. Dlatego ten przepis nie jest przedstawiany jako dokładna kopia dania restauracyjnego. Nie ma też podstaw, by nazywać go jedyną historyczną lub autentyczną formułą używaną przez mieszkańców Urk. To współczesna propozycja do domowej kuchni, inspirowana rybackim dziedzictwem Urk i holenderskimi zupami łączącymi kilka gatunków ryb. Jest redakcyjną adaptacją, a nie odtworzeniem konkretnego dawnego przepisu rodzinnego.
Związek Urk z rybołówstwem zmieniał się wraz z geografią. Przed 1932 rokiem Zuiderzee było słonawą zatoką połączoną z Morzem Północnym i podlegającą pływom. Po budowie Afsluitdijk stało się słodkowodnym IJsselmeer; poldery dodatkowo zmieniły okoliczne wody i grunty. Ryby sprzedawane dziś na targu w Urk mogą pochodzić z różnych łowisk. Określenie Urker w nazwie wskazuje więc na kulturowy związek z miastem, ale nie gwarantuje, że każdy filet w domowym garnku został złowiony w IJsselmeer. W tej wersji połączono zwarte białe mięso dorsza, tłustszego łososia i małe, łagodne w smaku szare krewetki z Morza Północnego. Kup rybę u zaufanego sprzedawcy, przestrzegaj wskazówek z opakowania i trzymaj surowe filety w lodówce do czasu gotowania.
Bazę zupy tworzą cebula, por, marchew i seler, powoli duszone na maśle do miękkości. Niewielka ilość mąki pszennej wiąże bulion i lekko go zagęszcza. Ziemniaki sprawiają, że przystawka jest bardziej sycąca, ale pozostają osobnymi kawałkami, jeśli pokroisz je w kostkę o boku 1 cm. Bulion rybny o obniżonej zawartości sodu pozwala wydobyć smak owoców morza i ułatwia doprawienie zupy na końcu. Śmietanka łagodzi wyrazisty smak ryb, nie zmieniając zupy w ciężki sos. Kolejność jest praktyczna w domowej kuchni: najpierw miękną warzywa, następnie ziemniaki gotują się w bulionie, a ryba trafia do garnka później, by nie gotowała się zbyt długo.
Po dodaniu dorsza i łososia zupy nie należy mocno gotować. Burzliwe wrzenie może rozpaść delikatne kawałki i zmętnić bulion. Pokrój filety na podobnej wielkości kawałki, aby ugotowały się równomiernie. W łagodnie gotującej się zupie potrzebują kilku minut, ale dokładny czas zależy od ich grubości. Sprawdź temperaturę w środku najgrubszego kawałka czystym cyfrowym termometrem z natychmiastowym odczytem. W tej recepturze ustalonym minimum bezpieczeństwa jest 63 °C. To odrębne kryterium bezpieczeństwa, a nie tylko widoczny znak, że mięso ryby stało się nieprzezroczyste. Po pomiarze umyj sondę, zanim ponownie dotknie gotowego do jedzenia produktu.
Ugotowane, obrane krewetki i śmietanka trafiają do garnka na samym końcu. Krewetki są już ugotowane, więc nie trzeba ich długo gotować; wystarczy delikatnie podgrzać je razem z zupą. Nie należy też doprowadzać śmietanki do wrzenia. Natka pietruszki wnosi świeży ziołowy aromat, a czarny pieprz dodaje łagodnej ostrości. Z solą najlepiej poczekać, aż w garnku znajdą się bulion, krewetki i śmietanka, ponieważ ich słoność zależy od produktu. Jeśli zupa będzie zbyt słona już na początku, trudno będzie skorygować jej smak. Część natki i szczypiorku trafia do zupy, a część do masła ziołowego.
Masło ziołowe można przygotować podczas gotowania zupy: miękkie masło wymieszaj z natką, szczypiorkiem i niewielką ilością soli. Powinno łatwo rozsmarowywać się na pieczywie, ale nie spływać z niego. Podawanie Urker vissoep z pieczywem i masłem ziołowym odnotowano w menu De Kaap, dlatego to połączenie zachowano w opisie współczesnego podania. Sam skład masła w tym przepisie opracowano na potrzeby domowej kuchni i nie przypisuje się go restauracji. Chrupiące pieczywo dobrze zbiera lekko zagęszczony bulion. Świeże zioła kontrastują z delikatnymi warzywami i śmietanką.
Podane ilości wystarczają na cztery mniejsze porcje jako przystawka. Z większą ilością pieczywa zupę można podać jako część lekkiego lunchu, ale ustalona wydajność przepisu pozostaje czterema porcjami. Waga i miarka pozwalają odmierzyć masło, warzywa, bulion i śmietankę bez zgadywania, jaką pojemność mają domowe łyżki. Masło jest podzielone na część do zupy i część do masła ziołowego. Natka i sól również są rozdzielone między te dwa elementy. Podział zapisano przy składnikach i powtórzono w krokach, aby każda porcja trafiła tam, gdzie powinna.
Podawaj zupę od razu, gdy ryba osiągnie bezpieczną temperaturę, a śmietanka i krewetki będą ciepłe. Rozdziel dorsza, łososia i krewetki między cztery miski, aby każda zawierała rybę, a nie sam bulion. Surową rybę trzymaj osobno od żywności gotowej do spożycia, a po kontakcie umyj ręce i powierzchnie robocze. Resztki szybko schłodź w płytkim naczyniu i wstaw do lodówki. Podgrzewaj je tylko raz, do 74 °C w całej porcji. Te wskazówki dotyczą tej domowej wersji. Jej lokalny kontekst wynika z nazwy, historii rybołówstwa Urk i połączenia pieczywa z masłem ziołowym wymienionego w lokalnym menu; składniki i kolejność przygotowania nie są przedstawiane jako jedyna historyczna receptura.